เจนเย่

ตลอดชีวิตเยว่อิงรู้จักเพียงการวิจัย หญิงสาวหลงใหลในธรรมชาติของโลกบรรพกาล โลกที่ทุกพื้นที่ต่างโอบล้อมไปด้วยสีเขียว ความหลากหลายทางธรรมชาติ เธออยากรู้ว่าเมื่อก่อน บรรพบุรุษใช้ชีวิตแบบไหน อาหารมีรสชาติยังไง แม้วิทยาการในสมัยนี้จะสามารถจำลองรสชาติที่ควรจะเป็นออกมาได้ ทว่าวัฒนธรรมมากมายกลับสูญสลายไปนับตั้งแต่หลายพันปีก่อน หญิงสาวเอาจริงเอาจังกับการวิจัย ค้นคว้าสิ่งที่ต้องการอยากรู้ด้วยความกระตือรือร้น แม้ผลตอบแทนจะไม่ได้มากมายตามความมุ่งมั่นตั้งใจ แต่เพราะเป็นงานที่ชื่นชอบเธอจึงมีความสุขกับมันเสมอ ใครจะคาดคิดว่าความชอบนั้นจะทำให้เธอสูญเสียตัวตน และตื่นขึ้นมาในสภาพแวดล้อมไม่คุ้นเคย “แจ้งเตือนถึงเยว่อิง ดูเหมือนร่างกายของคุณจะไม่เหมือนเดิม กำลังทำการตรวจสอบ” “สามารถบอกให้ว่าร่างกายและจิตวิญญาณไม่ต้องกัน อ้างอิงตามข้อมูลเกี่ยวกับการฝึกฝนกำลังภายในของโลกในอดีต ตามบันทึกที่หลงเหลือสามารถบอกว่า จิตวิญญาณของคุณกับร่างกายนี้ไม่สัมพันธ์กัน ร่างกายนี้ไม่ใช่ร่างกายของคุณ ตอนนี้กำลังเริ่มกระบวนการปรับสภาพให้ตรงกัน การซิงค์ข้อมูลอยู่ที่ 0.1% จากความเร็วนี้ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ร่างกายและจิตวิญญาณถึงจะประสานกันอย่างสมบูรณ์”

สตรีอย่างจ้าวเยว่ก็เสมือนคมในฝัก ภายนอกแม้จะดูเกียจคร้านจนผู้คนเบือนหน้าหนี ทว่าความสามารถที่มีนั้นไม่อาจดูแคลนได้ แต่เมื่อต้องปกป้องชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีจึงไม่อาจปิดบังความสามารถได้อีกต่อไป

ผมชื่อเจย์เดน รูปหล่อ พ่อรวย แถมกรวยผมใหญ่มาก ผมตกหลุมรักพี่แป้งพี่สาวข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่กรวยผมอันแค่นี้เอง.. แอร์ในห้องเปิดเย็นฉ่ำก็เป็นตามที่คิดไว้ เจ้าของห้องจอมขี้เซายังคงนอนหลับสนิทสบายอารมณ์อยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปไปยืนที่ข้างเตียง เอื้อมมือจะไปเขย่าปลุกแต่ต้องชะงักมือไว้ก่อน เพราะตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พี่แป้งเล่นใส่กางเกงขาสั้นแบบสั้นเสมอจิมิกับเสื้อกล้ามตัวบางที่พอสังเกตดูก็จะเห็นสิ่งที่อยู่ภายในเสื้อผ้านั้น ใช่แล้วครับ พี่แป้งไม่ได้ใส่ชั้นในนอน เอาแล้วใจผมเต้นแรงขึ้นอีกแล้ว ภาพเรือนร่างที่ผมเคยเห็นครั้งที่ไปทำตัวเป็นโรคจิตแอบมองพี่แป้งอาบน้ำก็ผุดมาในหัว ผมเห็นมาหมดแล้วส่วนเว้าส่วนโค้งส่วนที่โหนกนูนแล้วถ้าผมได้สัมผัสมันล่ะจะเป็นอย่างไรนะ ตอนนี้ในหัวสมองผมมันกำลังตีกันตุบตับระหว่างนางฟ้าตัวขาวกับมารตัวดำ และก็ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้างมารตัวดำเมื่อพี่แป้งขยับตัวเล็กน้อย เสื้อตัวบางเลิกขึ้นเผยให้เห็นเนินอกที่ขาวอวบ ผมไม่คิดอะไรแล้วตายเป็นตาย โกรธเป็นโกรธวันนี้

ครั้งหนึ่งเฉาเยว่เคยอ่อนโยนและใจดี แต่ความเมตตานั้นกลับพาครอบครัวสู่หายนะ เมื่อสามีต้องนอนนิ่งไร้สติ ลูกชายยังเล็กเกินจะปกป้องตัวเอง ครานี้ นางจะไม่ยอมอีกต่อไป เพื่อไม่ให้ใครกล้าทำร้ายครอบครัวของนาง

เฉินซินเยว่ หญิงสาวกำพร้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยว จันทร์เสี้ยวสีดำใต้ดวงตาคู่งาม ทำให้ผู้คนต่างรังเกียจและขับไล่ไสส่ง เนื่องจากเชื่อว่านั่นคือตราของปีศาจแห่งความมืด หญิงสาวถูกชาวบ้านส่งตัวไปบูชายัญบนจิ่วซาน และในป่าลึกนั่นนางก็ได้พบกับหลางจวิน บุรุษที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล หลางจวิน ชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์หมาป่าแห่งจิ่วซาน กึ่งกลางหน้าผากของเขามีจันทร์เสี้ยวสีดำ เป็นคู่ครองซึ่งเกี่ยวข้องกับเฉินซินเยว่ ทั้งในอดีตกระทั่งถึงปัจจุบัน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ชะตาชีวิตของนางผกผัน

นิยายรักจีนโบราณ เรท NC25+ ไป๋หลินเอ๋อร์ : ลูกสาวชาวนา ปลอมตัวเข้ามาในสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจง ในฐานะ ยิ่งตี้ เพื่อตามหาชายคนรัก โจวหมิงเจ๋อ : เจ้าสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจง รูปงามดั่งเทพ แต่เย็นชา โหดร้าย บิดาของโจวจางหมิ่น ไป๋หลินเอ๋อร์ ลอบเข้ามายังสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจงในฐานะยิ่งตี้ สินสอดของเจ้าสาวมอบให้เจ้าบ่าว บุตรชายคนโตของตระกูลโจว เพื่อสืบหาคนรักที่ถูกจับตัวไว้ ทว่าโจวหมิงเจ๋อ เจ้าสำนักผู้เย็นชา ปีศาจร้ายในคราบมนุษย์ บุรุษชั่วข้าสังหารคนรักนางต่อหน้า ประทับตราบนหัวไหล่ กรีดเลือดร่วมสาบาน เป็นตายพรากจาก ผูกสัญญาสองเรา อยู่ร่วมใช้ชีวิตคู่กันนิจนิรันดร์ หากต้องการหนีจากอสูรร้าย มีเพียงความตายเท่านั้น ทว่า...ตระกูลโจวมีความลับซุกซ่อนไว้ นางจะทำเช่นไรเมื่อได้รับรู้บางสิ่ง ปีศาจตนนี้อาจไม่ใช่ปีศาจสำหรับนางอีกต่อไป?