LOGINผมชื่อเจย์เดน รูปหล่อ พ่อรวย แถมกรวยผมใหญ่มาก ผมตกหลุมรักพี่แป้งพี่สาวข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่กรวยผมอันแค่นี้เอง.. แอร์ในห้องเปิดเย็นฉ่ำก็เป็นตามที่คิดไว้ เจ้าของห้องจอมขี้เซายังคงนอนหลับสนิทสบายอารมณ์อยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปไปยืนที่ข้างเตียง เอื้อมมือจะไปเขย่าปลุกแต่ต้องชะงักมือไว้ก่อน เพราะตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พี่แป้งเล่นใส่กางเกงขาสั้นแบบสั้นเสมอจิมิกับเสื้อกล้ามตัวบางที่พอสังเกตดูก็จะเห็นสิ่งที่อยู่ภายในเสื้อผ้านั้น ใช่แล้วครับ พี่แป้งไม่ได้ใส่ชั้นในนอน เอาแล้วใจผมเต้นแรงขึ้นอีกแล้ว ภาพเรือนร่างที่ผมเคยเห็นครั้งที่ไปทำตัวเป็นโรคจิตแอบมองพี่แป้งอาบน้ำก็ผุดมาในหัว ผมเห็นมาหมดแล้วส่วนเว้าส่วนโค้งส่วนที่โหนกนูนแล้วถ้าผมได้สัมผัสมันล่ะจะเป็นอย่างไรนะ ตอนนี้ในหัวสมองผมมันกำลังตีกันตุบตับระหว่างนางฟ้าตัวขาวกับมารตัวดำ และก็ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้างมารตัวดำเมื่อพี่แป้งขยับตัวเล็กน้อย เสื้อตัวบางเลิกขึ้นเผยให้เห็นเนินอกที่ขาวอวบ ผมไม่คิดอะไรแล้วตายเป็นตาย โกรธเป็นโกรธวันนี้
View MoreChapter 27ลืมให้หมดเพื่อเตรียมเริ่มชีวิตใหม่ [END]สักพักพี่แป้งก็ใช้สองมือทำการปลุกลูกชายผมที่กึ่งหลับกึ่งตื่นให้ตื่นมามองโลก ซึ่งเจ้าลูกชายผมก็ใจง่ายโดยเล้าโลมด้วยมือนุ่มๆ ไม่นานก็ลืมตาแข็งตัวตื่นขึ้นชมโลกทันที พี่แป้งนั่งบนเตียงอยู่ตรงหว่างขาของผม สองมือน้อยสาวแท่งเอ็นที่ตั้งขึ้น สายตาหวานเชื่อมก็ส่งมาหาผม ผมมองภาพสีหน้าที่เซ็กซี่ขยี้ใจ กับมือน้อยสาวแท่งเอ็นของผม ทำให้ผมอดใจไม่ไหวเอื้อมมือไปจับขยำนมที่เด้งไปมาตรงหน้า ปลายนิ้วก็จงใจเขี่ยเล่นที่หัวนม ซึ่งตอนนี้ก็แข็งขันสู้กับนิ้วมือผมขึ้นมาทันทีแล้วพี่แป้งก็ทำในสิ่งที่ผมไม่คิดว่าพี่ปากจะทำ ผมเคยเห็นแต่ในหนังเอวีที่ผมแอบดูอยู่บ่อย พี่แป้งก้มตัวลงแล้วใช้มือจับสองเต้าของตัวเองประกบท่อนของผมไว้แล้วขยับตัวขึ้น แม่เจ้า.. ผมโคตรเสียวเลย“ดีไหมเจย์เดน”เสียงหวานทักถามผม“ดีครับพี่แป้ง ดีมากเลย”ผมเองก็ขยับเอวเด้งขึ้นลงให้ท่อนเอ็นของผมถูและเสียดสีกับหน้าอกอันนุ่มนิ่มของพี่แป้ง แล้วก็ครางออกมาในลำคอ พอพี่แป้งได้ยินเสียงครางผมเท่านั้นแหละ พี่แป้งก็เปลี่ยนท่ามาใช้ลิ้นเลียส่วนปลายของผมที่ตอนนี้มีน้ำเยิ้มปริ่ม พอปลายลิ้นอุ่นแตะที่ส่วนปลายของผม ผม
Chapter 26สั่งลาตอนนี้เวลาของผมก็ถูกนับถอยหลังลงเรื่อยๆ ผมเหลือเวลาเพียงสัปดาห์กว่าที่ได้อยู่ จะได้เห็นหน้าพี่แป้ง ผมแทบไม่ไปไหนเลย นี่ถ้าไม่เกรงใจน้าปิ่นแม่พี่แป้ง ผมคงขอนอนค้างกับพี่แป้งไปแล้ว วันนี้ผมไปเข้าไปหาพี่แป้งช้ากว่าปกติ เพราะผมมีนัดไปรับของที่สั่งทำไว้ ใช่แล้วครับผมไปสั่งทำของแทนใจสำหรับเราสองคน แล้วจะเอาไปให้พี่แป้ง ผมเดินเข้ามาในบ้านพี่แป้งก็เห็นพี่แป้งนั่งเล่นชมสวนดอกไม้เล็กๆ ข้างบ้าน ผมย่องเข้าไปสวมกอดจากทางด้านหลัง แล้วหอมแก้มพี่แป้งไปหนึ่งฟอด “อุ๊ย..เจย์เดน อย่ามาทำประเจิดประเจ้อแบบนี้สิ เดี๋ยวแม่กับน้าเดือนหรือแด๊ดเจย์เดนมาเห็นเข้านะ” “ทำไมต้องกลัวใครมาเห็นด้วยละ เขาก็รู้หมดแล้วว่าผมรักพี่แป้งแค่ไหน” ผมยังคงกอดพี่แป้งแล้วเอาคางเกยไว้ที่ไหล่พี่แป้ง ดวงตาเหม่อลอยไปข้าง ไม่อยากคิดถึงวันที่จะไม่ได้กอดร่างนุ่มนิ่มนี้เลย “พี่แป้ง พี่แป้งเรียนที่อเมริกากับผมไหม เดี๋ยวผมไปขอคุณย่าให้ เราไปอยู่ด้วยกันที่โน่นเลย ... เนอะเป็นความคิดที่ดี ทำไมผมถึงคิดไม่ได้นะ นะ นะ ไปเรียนกับผมนะ” “ไม่ได้หรอกเจย์เดน แล้วแ
Chapter 25แจ้งข่าวคนรัก“สวัสดีครับน้าปิ่น สวัสดีครับพี่แป้ง” ผมยกมือไหว้น้าปิ่นแล้ว แล้วส่งยิ้มหวานไปให้แฟนผม “มาได้เวลาพอดีเลย มาช่วยพี่หยอดหน้าตะโก้หน่อย” “ยายแป้งน้องมาถึงก็ใช้เลยนะ” “แหมแม่ก็ เจย์เดนกินเก่งจะตาย ก็ต้องมาช่วยกันทำสิคะ มาเร็วเจย์เดน” ผมเดินเข้าไปหาพี่แป้ง ช่วยพี่แป้งตักหน้ากะทิที่กวนไว้หยอดลงกระทงที่หยอดเผือกกวนไว้แล้ว ผมทำของผมไปเรื่อยๆ ไม่พูดไม่จา ผิดวิสัยของผมจนพี่แป้งเริ่มสงสัยว่าผมเป็นอะไร พี่แป้งเอามือมาแตะที่หน้าผากผม “เจย์เดนเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า” “ผมรักพี่แป้งนะ” ผมพูดเสียงแผ่วเบาให้ได้ยินกันแค่สองคน พี่แป้งเอียงคอยิ้มหวาน พยักหน้าเล็กน้อย “ยังไงเนี่ย ไปแอบทำความผิดอะไรไว้หรือเปล่า ถึงมาอ้อนแบบนี้” “พี่แป้งสัญญากับผมได้ไหม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่แป้งห้ามทิ้งผมนะ ห้ามมีคนอื่นด้วย” พี่แป้งมองหน้าผมด้วยความสงสัย แล้วก็วางมือกับขนมที่ตอนนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว จูงมือผมมานั่งโซฟากลางบ้าน “ไหน เกิดอะไรขึ้น มีอะไรจะเล
Chapter 24เรื่องเศร้าของผม“อะไรนะ ลูกกับหนูแป้งเป็นแฟนกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” “ก็สักพักแล้วครับ แต่ผมก็รักพี่แป้งแบบที่ไม่ใช่พี่สาวกับน้องชายมาโดยตลอดนะครับ” พ่อกับแม่ผมมองหน้ากันเชิงหารือ แล้วก็เป็นพ่อที่พูดขึ้นมาว่า “พอลูกไปที่โน่น แด๊ดเชื่อว่าลูกจะคนใหม่ๆ ที่ทำให้ใจลูกสั่นได้ไม่แพ้น้องแป้งเลย” “ทำไมแด๊ดกับแม่ไม่เข้าใจผมล่ะครับ คือ ผมรักพี่แป้ง ผมอยากแต่งงานกับพี่แป้ง แล้วทำไมผมจะต้องไปเจอคนใหม่ที่อเมริกาด้วยล่ะ” ผมตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด นี่ทุกคนมองเห็นความรักของผมเป็นอะไร นี่แค่จะไปอยู่ที่ใหม่แล้วผมจะมีใหม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรือ มันไม่ง่ายขนาดนั้นนะ ผมรักของผมมาตั้งกี่ปี่ จะให้ผมมาลืมได้อย่างไร “เจย์เดนใจเย็นก่อนลูก พ่อกับแม่ไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกความสัมพันธ์ของลูกกับหนูแป้งนะ ถ้าลูกสองคนรักกัน แม่เชื่อว่าหนูแป้งก็ต้องเข้าใจและเขาต้องยินดีที่จะเห็นลูกมีอนาคตที่ดี ลูกไม่อยากสร้างอนาคตที่ดีกับคนรักหรือ” แม่ผมเริ่มเอาน้ำเย็นเข้าลูบ แล้วมันก็ได้ผล เพราะผมคิดตาม ถึงผมจะเอาแต่ใจบ้างแต่สุดท้ายผมก็ต้องท
Chapter 14อย่าพยายามเลย “ผมไม่สนใครหรอก ผมสนแต่พี่แป้งของผมคนเดียว” “เฮ้อ... นี่ยายปลาที่ตรงนี้คงไม่มีให้เราสองคนยืนแล้วล่ะ ไม่มีใครเห็นหัวเราแล้ว” “พี่กีต้าพี่ปลาอย่าพึ่งน้อยใจสิครับ ก็ผมดีใจนี่นา ปกติพี่แป้งไม่เคยเอาใจผมเลย เอ๊ะ.. เมื่อกี้ผมเห็นเหมือนพี่มีเพื่
Chapter 16ลักหลับเอาแล้วใจผมเต้นแรงขึ้นอีกแล้ว ภาพเรือนร่างที่ผมเคยเห็นครั้งที่ไปทำตัวเป็นโรคจิตแอบมองพี่แป้งอาบน้ำก็ผุดมาในหัว ผมเห็นมาหมดแล้วส่วนเว้าส่วนโค้งส่วนที่โหนกนูนแล้วถ้าผมได้สัมผัสมันล่ะจะเป็นอย่างไรนะ ตอนนี้ในหัวสมองผมมันกำลังตีกันตุบตับระหว่างนางฟ้าตัวขาวกับมารตัวดำ และก็ดูเหมือนว่าโ
Chapter 18ไอติมน้องเจย์เดนอร่อยไหมครับ ดวงตาสวยสบตาผมด้วยความเขิน ผมส่งสายตาอ้อนไปแล้วใช้มือค่อยๆ กดที่ไหล่พี่แป้งให้พี่แป้งนั่งลง พี่แป้งก็นั่งลงแล้วเอามือจับลูกชายผม ผมเด้งเอวเอาส่วนปลายของผมไปแตะที่ปากพี่แป้ง พี่แป้งตกใจอ้าปากรับทันที “ดูดให้ผมนะ ทำเหมือนตอนที่พี่กินไอติ
Chapter 23จุดเปลี่ยน“ผมจะขยับแล้วนะ” พี่แป้งพยักหน้า ผมขยับเร็วขึ้นและแรงขึ้นเสียงกระทบกันของร่างเราสองคนดังลั่นผมไม่สามารถจะทำเบาได้ ถึงแม้จะกลัวว่าน้าปิ่นจะตื่นมาได้ยินก็ตาม “น้องเจย์เดนขา...ขอแรงอีกนิดพี่แป้งเสร็จแล้ว” “ตอนนี้ไม่เป็นน้องแล้ว ตอนนี้เป็นผัว เม