ชมรมวิจารณ์บันเทิง มีวิธีสมัครสมาชิกอย่างไร?

เมื่อเพื่อนสนิทลากฉันไปดูพระเอกซีรี่ส์วาย เรื่องน่าอายของฉันจึงเกิดขึ้น!!

อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา วันว่างว่างของหญิงใหญ่ เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกหลายคน ชีวิตท่ามกลางหนุ่มๆที่พัวพัน จะเข้ามาช่วยหรือทำให้ชีวิตพัง เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกสามคน เอ๊ะ...หรืออีกหลายๆคน ชายหนุ่มคนแรก เพื่อนรักวัยเด็ก ที่เคยสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ชายหนุ่มคนที่สอง องค์ชายหนุ่มน้อยที่เป็นเพื่อนคนเดียวในวังหลวง ชายหนุ่มคนที่สาม หัวหน้าพรรคชื่อดังที่เข้ามาพัวพันกันอย่างไรก็ไม่รู้ได้ นางฟื้นขึ้นมาด้วยอาการสูญสิ้นความจำ ชีวิตอยู่ท่ามกลางหนุ่มๆที่เข้ามาช่วยหรือเข้ามาทำให้ชีวิตพัง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการ ตัวละคร ชื่อแคว้นและสถานที่ไม่มีอยู่จริง หากเรื่องเล่าจากฝั่งนางเอกจะใช้ภาษาปัจจุบัน นอกจากนั้นจึงจะเป็นภาษาจีนโบราณ แนวเรื่องนางเอกเป็นสาวงามล่มเมืองกับผู้ชายงานดีที่เข้ามาพัวพันหลายคน ไม่มีดราม่าหนักหน่วง เดินเรื่องเร็ว จบดีมีฉากNCบ้างค่ะ

ในวงการบันเทิงมีอาชีพหนึ่งที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ คือสตั้๊นแมน แต่ไม่ใช่แค่การแสดงฉากต่อสู้หรือเสี่ยงตาย ยังมีสตั๊นแมนที่รับแสดงฉากอย่างว่าโดยเฉพาะ หนึ่งในนั้นคือหลินชิง หญิงสาวเป็นสตั๊นแมนฉากเสียวที่ดาราหนุ่มในวงการอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด ทั้งรูปร่างและท่วงทำนองของเธอชวนถึงบทบาทและชวนเร้าใจที่สุด

วีรินทร์ พิชัยสงคราม หรือ น้ำน่าน สาวสวยใสน่ารักวัย20ปีเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพเพื่อจะกลับมาสานต่อธุรกิจของครอบครัวแล้วมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นทำให้เธอทำตามที่ฝันไม่ได้ และเธอก็ฟันฝ่าเหตุการณ์สุดแสนวิเศษในชีวิตนั้นมาได้และสุดท้ายเธอก็กลับไปเรียนเพื่อให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ นวพรรษ ภัทรกิจโภคิน หรือ จุล ลูกชายคนรองวัย28ปี เป็นทายาทของนักการเมืองชื่อดังและเป็นรองประธานบริษัทของครอบครัวแล้วลาออกเพื่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส. เจริญรอยตามเท้าปู่และพ่อที่เป็นนักการเมืองมาตั้งแต่เขาจำความได้ ด้วยฐานะ ชื่อเสียง ชาติตระกูลและการศึกษา รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาจึงเป็นที่สนใจของสาวน้อยสาวใหญ่ทั่วประเทศและเขาได้พลาดพลั้งเข้าห้องผิดและเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นกับชีวิตของเขาและเธอและเป็นเรื่องที่เขายินดีมากที่สุดในชีวิต

หลังลาออกจากงานในเมืองใหญ่ ถังเหยา เลือกกลับมาใช้ชีวิตเรียบง่ายใน "เหิงเตี้ยน" เมืองที่เต็มไปด้วยกองถ่ายละครและคนในวงการบันเทิง แต่เธอไม่ได้กลับมาเพื่อไล่ตามแสงไฟของใคร เธอเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทาง เสิร์ฟกับข้าวร้อน ๆ แบบบ้าน ๆ รสชาติเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง จนลูกค้าหลายคนต้องกลับมาเพราะ "คิดถึงรสมือแบบนี้" แม้ไม่มีป้ายร้าน ไม่มีโปรโมชั่น แต่คนก็แวะเวียนกันมาแน่นทุกวัน เพราะอาหารของถังเหยา รสชาติอร่อยจนลืมไม่ลง รวมถึงเขากู้จื่ออวี่ พระเอกหนุ่มสุดฮอตที่ชอบมาเงียบ ๆ แค่เพื่อได้กินข้าวฝีมือเธออีกสักมื้อ ไม่ใช่เพราะเทรนด์ ไม่ใช่เพราะแสงแฟลช แต่เพราะรสชาติที่ยิ่งกว่าติดใจ บางที...ความรักก็เริ่มจากคำว่า "กินดี" ก่อนจะกลายเป็น "อยู่ด้วยกันดีไหม" โดยไม่รู้ตัว "เปิดร้านในเมืองดารา แต่คนต่อคิวคือคนหิว ไม่ใช่คนตามเทรนด์" อยากรู้ว่าร้านนี้มีดีแค่กลิ่นกับข้าว หรือมีพระเอกแนบมาด้วย ต้องลองเปิดอ่านเอง #ความรักอุ่นกว่าข้าว #รสมือถังเหยา #ร้านเล็กในเหิ้งเตี้ยน

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้