ดาราไทย ผู้ชายคนไหนแต่งงานแล้วและมีลูกกี่คน?

เชื่อไหมว่าช่วงนี้วงการบันเทิงไทยคึกคักมากจนแอบตื่นเต้นไปกับกระแสของผู้ชายหลายคนที่กำลังมาแรงและมีผลงานออกมาให้ติดตามตลอดปีนี้ ฉันมองว่าเทรนด์ตอนนี้ไม่ได้จำกัดแค่ซีรีส์อย่างเดียว แต่ขยายไปถึงงานเพลง คอนเสิร์ต งานพรีเซนเตอร์ รวมถึงการร่วมงานระหว่างประเทศด้วย ทำให้หน้าตาใหม่ ๆ และชื่อที่คุ้นเคยต่างมีพื้นที่เติบโตที่ชัดเจนมากขึ้น รายชื่อที่อยากหยิบมาพูดถึงมีหลากหลายสไตล์ เริ่มจากคนที่คนไทยและแฟนต่างประเทศติดตามมากคือ ไบร์ท วชิรวิชญ์ — หลังจากที่แจ้งเกิดจาก '2gether' เขายังคงเดินหน้าทำงานทั้งงานแสดงและงานเพลง แถมยังมีงานแฟชั่นและพรีเซนเตอร์ใหญ่ ๆ ให้เห็นบ่อย ๆ ทำให้เขาดูเป็นคนที่มีผลงานรอบด้านจริงจัง ส่วน วิน เมธวิน ก็ยังคงเป็นอีกคนที่ได้รับความสนใจสูง ไม่ใช่แค่เพราะคาแร็กเตอร์จากซีรีส์เก่า ๆ แต่เพราะเขาลงมือทำโปรเจกต์ใหม่ ๆ ที่เชื่อมกับแฟนคลับได้ดี ทำให้ชื่อของเขาไม่เคยหายไปจากการพูดถึง ต่อด้วยกลุ่มที่มาจากช่องทางซีรีส์วัยรุ่นและซีรีส์รัก เช่น บิวกิ้น พุฒิพงศ์ ที่โดดเด่นจาก 'I Told Sunset About You' มีทั้งงานเพลงและงานแสดงที่ยังคงสานต่อผลงานต่อเนื่อง ส่วน กัลฟ์ กนกวุฒิ (Gulf) ซึ่งแจ้งเกิดจากผลงานอย่าง 'TharnType' ก็กลายเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ค่ายต่าง ๆ ให้ความสนใจ เพราะสามารถรับบทที่หลากหลายและยังมีฐานแฟนต่างประเทศที่เหนียวแน่น นอกจากนี้ยังมีนักแสดงรุ่นใหญ่ที่ยังมีพลัง เช่น ณเดชน์ คูกิมิยะ กับ มาริโอ้ เมาเร่อ ที่แม้จะเป็นนักแสดงที่อยู่ในวงการมานานแต่ก็ยังคงมีผลงาน ภาพยนตร์ หรืองานอีเวนต์ใหญ่ ๆ ทำให้พวกเขายังเป็นชื่อที่ผู้ประกอบการและแฟนคลับมองหาอยู่เสมอ สุดท้ายมุมมองส่วนตัวคือปีนี้เป็นปีที่เราเห็นการกระจายตัวของความดังออกไปไม่ใช่แค่คนเดียวสองคนอีกต่อไป แต่เป็นกลุ่มคนที่ต่างมีจังหวะเติบโตของตัวเอง บางคนมาแรงเพราะซีรีส์ บางคนมาแรงเพราะเพลงหรือการเป็นพรีเซนเตอร์ ข้อดีคือทำให้ผู้ชมมีตัวเลือกหลากหลายและวงการมีแรงขับเคลื่อนต่อเนื่อง การได้เห็นพัฒนาการของแต่ละคนทั้งในด้านฝีมือและการจัดการตัวเองเป็นเรื่องที่น่าสนุกและทำให้อยากติดตามผลงานของแต่ละคนต่อไปมากขึ้น

ลองนึกภาพเวลาที่แบรนด์ใหญ่ ๆ ประกาศพรีเซนเตอร์ใหม่แล้วทุกคนก็ตาลุกวาว คนชื่อเดียวที่มักถูกยกขึ้นมาว่าค่าตัวสูงสุดในวงการชายไทยมักเป็นชื่อที่ปรากฏทั้งงานละคร งานภาพยนตร์ และโฆษณา เพราะค่าตัวจริง ๆ ไม่ได้วัดจากผลงานด้านเดียว แต่รวมทั้งพลังในการเรียกคนดู ยอดผู้ติดตามบนโซเชียล และภาพลักษณ์เชิงพาณิชย์ ในความเป็นจริงไม่มีคำตอบเดียวตายตัว แต่ถ้าต้องยกชื่อตัวเต็ง ผู้ชายที่มักถูกพูดถึงบ่อย ๆ ได้แก่ 'ณเดชน์ คูกิมิยะ' 'โป๊ป ธนวรรธน์' และ 'มาริโอ้ เมาเร่อ' โดยแต่ละคนมีจุดแข็งไม่เหมือนกัน ทำให้ค่าตัวขึ้นลงตามประเภทงานและช่วงเวลา เรื่องค่าตัวพรีเซนเตอร์มักจะพุ่งสูงที่สุดเพราะเป็นสัญญาระยะยาวและแบรนด์ต้องการภาพลักษณ์ชัดเจน ในมุมนี้ 'ณเดชน์' มักเป็นชื่อแรก ๆ ที่ผุดขึ้นมา เพราะทั้งโปรไฟล์งานละคร งานแฟชั่น และการเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ต่างประเทศทำให้เขามีมูลค่าสูงมาก ขณะเดียวกัน 'โป๊ป' ก็เป็นนักแสดงนำละครหลายเรื่องที่สร้างเรตติ้งกระฉูด อย่างผลงานอย่าง 'บุพเพสันนิวาส' (ถึงแม้จะเป็นโปรเจ็กต์ที่มีผลต่อหลายคนทั้งทีมนักแสดง) ก็เป็นตัวอย่างของการเพิ่มมูลค่าชื่อเสียงอย่างชัดเจน ส่วน 'มาริโอ้' มีเครดิตทั้งหนังรายได้ดีและแฟนคลับต่างประเทศ ทำให้ค่าตัวงานภาพยนตร์และงานชิงโชคเพิ่มขึ้นเช่นกัน ในส่วนของละครทีวีและซีรีส์ ค่าต่อ-ต่อ-ตอนจะแตกต่างกันไปตามช่องและโปรดิวเซอร์ บางครั้งการรับงานละครเพียงไม่กี่ตอนหรือเป็นบทพิเศษก็ได้ค่าตัวสูงเทียบเท่าการเป็นพรีเซนเตอร์ เพราะผู้จัดยินดีทุ่มเพื่อดึงคนดู ส่วนงานอีเวนต์หรือออกแบบเวทีปรากฏตัวครั้งเดียวก็อาจได้ค่าเหนื่อยสูง เมื่อเทียบกันแล้วผู้ชายที่มีค่าตัวสูงสุดโดยรวมมักเป็นคนที่บาลานซ์งานทั้งสิ้น: เล่นละครดัง มีผลงานภาพยนตร์ที่ดึงคนดู และเป็นหน้าตาแบรนด์ให้สินค้าระดับพรีเมียมพร้อมกัน สรุปในมุมมองส่วนตัว ผมมองว่าชื่อที่คนพูดถึงมากที่สุดคือคนที่มีความหลากหลายทั้งงานแสดงและงานพาณิชย์ เช่น 'ณเดชน์' และ 'โป๊ป' แต่การบอกว่าใครสูงสุดแบบตายตัวอาจหลอกได้ เพราะค่าตัวเปลี่ยนตามเทรนด์ ความนิยม และการเจรจาระหว่างเอเจนซีกับแบรนด์ ในฐานะแฟน ๆ เห็นว่าความสำคัญของค่าตัวไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขอย่างเดียว แต่มาจากการที่นักแสดงคนนั้นยังรักษาความนิยม สร้างผลงานที่คนอยากดู และทำให้แบรนด์รู้สึกว่าการทุ่มเงินให้คุ้มค่า นี่แหละคือเหตุผลที่ทำให้วงการบันเทิงไทยน่าสนใจและเต็มไปด้วยเรื่องเล่าเล็ก ๆ ที่ชวนติดตาม

ในความทรงจำของฉัน ยุค 90 ของช่อง 7 เต็มไปด้วยใบหน้าที่เราเห็นบ่อยในทีวีจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนบ้านคนหนึ่งแล้ว ฉันนั่งไล่ชื่อในหัวและนึกถึงคนที่แต่งงานมีครอบครัวเรียบร้อยแล้ว อย่างเช่น 'หนุ่ม ศรราม' ที่ก้าวจากบทพระเอกมาเป็นคุณพ่อที่หลายคนคอยตามชีวิตส่วนตัว และ 'ชาคริต แย้มนาม' ที่ชีวิตจริงมีทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัวให้คนดูติดตาม ความรู้สึกตอนเห็นภาพงานแต่งหรือภาพครอบครัวของพวกเขาในนิตยสารสมัยนั้นมันให้ความอบอุ่นแบบคลาสสิกมาก พอได้มองย้อนหลังก็เห็นว่าเส้นทางบางคนไม่ได้จบแค่บนหน้าจอ แต่ย้ายมาสู่บทบาทของสามีและพ่อแม่ ฉันชอบเวลาที่นักแสดงชุดนี้ปรากฏตัวในงานครอบครัวหรือพูดถึงลูก ๆ เพราะมันทำให้ภาพของดาราเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาที่มีเรื่องของเขาเอง ซึ่งเป็นความรู้สึกที่น่ารักและให้กำลังใจดี ๆ ในวงการบันเทิงยุคนั้น

คนในวงการบันเทิงมักพูดถึงคู่นี้บ่อย ๆ เพราะความเป็นส่วนตัวที่พวกเขารักษาไว้พร้อมกับอารมณ์ขันบนโซเชียลมีเดีย ฉันติดตามข่าวของเบลก ไลฟ์ลีกับไบรอัน—เอ้ย รายนั้นที่แฟนๆ รู้จักกันดี —และยืนยันได้เลยว่าเธอแต่งงานกับไรอัน เรย์โนลด์ส ตอนปี 2012 ความสัมพันธ์ของทั้งคู่โดดเด่นเพราะมุกตลกและการแซวกันต่อหน้าสาธารณะซึ่งทำให้คนดูอบอุ่นและหัวเราะตามไปด้วย เรื่องการมีลูก พวกเขามีลูกสาวสี่คน ชื่อลูกคนโตคือ James ตามด้วย Inez และ Betty แล้วก็ลูกคนสุดท้องที่พวกเขารักษาไว้เป็นเรื่องส่วนตัวมากกว่าครั้งก่อน ๆ มุมมองส่วนตัวคือฉันชอบวิธีที่คู่รักคนดังคู่นี้บาลานซ์ระหว่างการเป็นคนสาธารณะและการเก็บรายละเอียดชีวิตครอบครัวไว้เป็นส่วนตัว พวกเขาให้เห็นแค่ช่วงเวลาที่อ่อนโยนหรือขำขันพอให้แฟน ๆ ได้ยิ้ม แต่ก็ไม่ปล่อยให้ความสนใจของสื่อกลายเป็นเรื่องที่ล่วงล้ำมากเกินไป นี่คือเหตุผลที่ภาพการร่วมกันเลี้ยงลูกของพวกเขาดูมีค่าทุกครั้งที่ปล่อยออกมา — มันให้ความรู้สึกจริงจังและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

ชื่อของก้อยกับตูนมักเป็นเรื่องที่คนในวงการบันเทิงและแฟนๆ พูดถึงบ่อย ๆ เพราะภาพลักษณ์ครอบครัวอบอุ่นที่ทั้งคู่สร้างขึ้นมาด้วยกัน ฉันชอบติดตามภาพถ่ายและคลิปสั้น ๆ ที่พวกเขาแชร์ให้เห็นชีวิตประจำวัน ซึ่งช่วยให้รู้สึกว่าไม่ได้ไกลจากคนดังเหล่านั้นมากนัก ก้อยแต่งงานกับตูน—อาทิวราห์ คงมาลัย—ซึ่งหลายคนรู้จักในฐานะนักร้องนำวง 'บอดี้สแลม' ความสัมพันธ์ของพวกเขาผ่านมาหลายบททดสอบและช่วงเวลาสำคัญ ทั้งการจัดงานแต่งที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความหมาย และการเป็นคู่ที่สนับสนุนกันในงานสาธารณะ ผมมองว่าเสน่ห์ของความสัมพันธ์นี้ไม่ได้อยู่ที่ความหวือหวา แต่เป็นการร่วมกันใช้ชีวิตทั้งในจุดที่คนเห็นและจุดที่ไม่ค่อยมีใครรู้ ในด้านลูก ก้อยและตูนมีลูกคนเดียว การเป็นพ่อแม่ลูกคนเดียวทำให้ภาพครอบครัวของพวกเขาดูกระชับและเข้มแข็งขึ้น พอเห็นโมเมนต์เล็ก ๆ เช่นการเล่นในสวน การอ่านนิทานก่อนนอน หรือทริปสั้น ๆ ที่ลงโซเชียล ผมรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้สะท้อนการให้ความสำคัญกับคุณภาพเวลาร่วมกันมากกว่าปริมาณ ความเป็นครอบครัวที่เห็นในโพสต์ไม่ใช่การจัดฉาก แต่เป็นการเลือกแบ่งปันมุมเล็ก ๆ ที่ทำให้แฟน ๆ ได้เห็นว่าแม้จะมีงานเยอะ พวกเขาก็ยังพยายามรักษาพื้นที่ส่วนตัวสำหรับคนที่รักได้ มุมมองส่วนตัวคือการเห็นความสัมพันธ์แบบนี้ทำให้เข้าใจว่าชื่อเสียงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนความเรียบง่ายของชีวิตครอบครัวไปทั้งหมด นี่ไม่ใช่เรื่องน่าอิจฉาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นตัวอย่างของการบาลานซ์ชีวิตงานและชีวิตส่วนตัวที่หลายคนตามมอง และสำหรับฉันแล้ว ภาพครอบครัวของก้อยและตูนยังเป็นภาพที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอ

หลายคนในวงการบันเทิงมักจะพูดถึงคู่นี้บ่อย ๆ จนฉันเองก็อดติดตามไม่ได้ — ดีเจแมนแต่งงานกับ 'ใบเตย อาร์สยาม' จริง ๆ นะ และพวกเขามีลูกสองคนด้วยกัน ซึ่งภาพครอบครัวมักจะโผล่ในไอจีหรือข่าวบันเทิงให้แฟน ๆ ยิ้มตามอยู่เสมอ ในฐานะแฟนคลับที่ตามทั้งงานเพลง งานอีเวนต์ และเรื่องราวชีวิตส่วนตัว ผมชอบเห็นความเป็นครอบครัวที่อบอุ่นของทั้งสองคน ความสัมพันธ์ของพวกเขาดูเป็นความร่วมมือทั้งเรื่องงานและการเลี้ยงดูลูก ๆ บ่อยครั้งที่การโพสต์ภาพครอบครัวทำให้หัวใจอ่อนละมุน แม้รายละเอียดชื่อหรือลำดับลูกบางอย่างอาจถูกแชร์บ้างตามสื่อ แต่สิ่งที่ชัดเจนคือพวกเขาให้ความสำคัญกับบทบาทพ่อแม่อย่างตั้งใจ มุมมองแฟนคนหนึ่งคือชอบที่สองคนนี้ไม่ปิดบังชีวิตครอบครัวจนเกินไป แต่ก็ไม่ได้โชว์ทุกฉากจนสร้างความเป็นส่วนตัวหายไป ความลงตัวแบบนี้ทำให้ติดตามต่อไปด้วยความรู้สึกอุ่นใจและอยากเห็นเค้าทำหน้าที่พ่อแม่ไปเรื่อย ๆ

รายชื่อที่ผมจะยกมาเน้นคือกลุ่มนักแสดงชายที่โดดเด่นทั้งในจอเงินและจอแก้ว โดยมองจากการทำงานต่อเนื่องและบทบาทที่คนจดจำได้ง่าย ผมเริ่มจากคนที่แฟนหนังต่างประเทศน่าจะคุ้นหน้าคุ้นตาอย่าง Tony Jaa — นักบู๊ที่ยกระดับศิลปะการต่อสู้ไทยให้คนทั่วโลกเห็น (ผลงานเด่นอย่าง 'Ong-Bak' และ 'Tom-Yum-Goong') อีกคนคือ Theeradej Wongpuapan ซึ่งเป็นตัวแทนพระเอกละครน้ำดี เจอในบทบาทหลากหลายจนกลายเป็นหนึ่งในชื่อชั้นนำของทีวี และ Ananda Everingham ที่คนรักหนังสยองขวัญอาจพอนึกออกจาก 'Shutter' แต่ก็ขยายบทบาทไปยังงานอินดี้และคอมเมดี้ด้วย ผมมองว่า 3 คนนี้ช่วยสะท้อนว่าคนที่อายุเลย 40 ในวงการไทยยังคงมีพื้นที่ให้โชว์ทั้งความสามารถเชิงแสดงและการเป็นสัญลักษณ์ของยุคสมัยหนึ่ง

ไม่แปลกใจเลยที่หลายคนจะหยิบยกชื่อ 'ไบร์ท-วชิรวิชญ์' ขึ้นมาเมื่อพูดถึงดาราชายไทยที่มีแฟนคลับเยอะสุดบนโซเชียล เพราะถ้ามองจากภาพรวมของการปรากฏตัวทั้งในซีรีส์ เพลง งานโฆษณา และกิจกรรมแฟนมีต เขามีการเข้าถึงที่กว้างมาก ผมเห็นคนรุ่นต่าง ๆ ไล่ตั้งแต่คนดูซีรีส์วัยรุ่นไปจนถึงแฟนคลับต่างชาติที่ติดตามจากผลงานเช่น '2gether' ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนทำให้ชื่อของเขาขยายไปไกลกว่าตลาดในประเทศอย่างชัดเจน สิ่งที่ผมคิดว่าสำคัญไม่ใช่แค่จำนวนผู้ติดตาม แต่เป็นการมีปฏิสัมพันธ์จริง ๆ กับแฟนๆ — ไลฟ์ที่มีคนเข้าดูมหาศาล คอนเทนต์ที่แฟนเอาไปแชร์ต่อ และงานแบรนด์ที่เลือกใช้เขาเป็นพรีเซนเตอร์ ล้วนเป็นสัญญาณว่าแฟนคลับไม่ใช่แค่ตัวเลขเฉย ๆ ส่วนตัวผมสังเกตได้จากเทรนด์ในทวิตเตอร์และความบ้าคลั่งของแฟนด้อมเวลามีอีเวนต์ใหญ่ แน่นอนว่ามีดาราชายคนอื่น ๆ ที่มีฐานแฟนแน่นไม่แพ้กัน แต่ในแง่การกระจายตัวทั้งในประเทศและต่างประเทศ ไบร์ทมักถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นชื่อแรก ๆ สุดท้ายแล้วนิยามของคำว่า 'แฟนคลับมากที่สุด' ขึ้นกับเกณฑ์ที่ใช้วัด หากมองจากการรับรู้สาธารณะและการเข้าถึงกว้าง ๆ ผมมองว่าไบร์ทเป็นหนึ่งในตัวเลือกที่แข็งแรง แต่ถ้าจะวัดเฉพาะแพลตฟอร์มเดียวหรือความเป็นสากลจริง ๆ ก็ยังมีชื่ออื่น ๆ ให้ถกเถียงได้ นี่เป็นมุมมองของคนที่ติดตามวงการบันเทิงไทยแบบคลุกคลีสักพัก — ชอบดูการเติบโตของแฟนด้อมและวิธีที่ศิลปินใช้พื้นที่โซเชียลสร้างความสัมพันธ์กับแฟน ๆ

ตลอดเวลาที่ตามดูผลงานของชาคริต ผมรู้สึกว่าชีวิตส่วนตัวของเขามักถูกเก็บไว้ค่อนข้างมิดชิดและให้ค่าน้ำหนักกับงานมากกว่าการเปิดเผยเรื่องครอบครัว ในฐานะแฟนละครที่ดูเขาเล่นมานาน ผมจำได้ว่ามีข่าวความสัมพันธ์กับคนใกล้ตัวหรือคนที่สื่อพูดถึงเป็นระยะ ๆ แต่ไม่ได้มีการประกาศแต่งงานอย่างเป็นทางการจากเจ้าตัวในช่วงเวลาที่ผมติดตามจริงจัง ข้อมูลที่หลุดออกมาในบางครั้งก็มักเป็นข่าวลือหรือภาพถ่ายที่สื่อหยิบไปขยายความ ทำให้ยากจะยืนยันสถานะว่าแต่งงานแล้วหรือยังจากแหล่งข่าวสาธารณะเพียงอย่างเดียว มุมมองของผมคือตอนเป็นคนติดตามศิลปิน ต่อให้รู้รายละเอียดส่วนตัวมากน้อยแค่ไหน ส่วนที่ทำให้ยังติดตามคือผลงานและการแสดงที่ทำให้รู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครมากกว่าเรื่องสถานะครอบครัว แต่ก็มีความยินดีเสมอเมื่อเห็นศิลปินที่ชื่นชอบมีความสุขกับชีวิตจริง หากมีการประกาศเรื่องแต่งงานหรือการมีลูกจากเจ้าตัวเอง ผมก็ยินดีฉลองและให้กำลังใจในมุมหนึ่งเหมือนแฟนคนนึงที่โตมาด้วยกัน สุดท้ายแล้วความเป็นส่วนตัวของเขาก็เป็นเรื่องที่ควรเคารพ แต่ในฐานะคนที่ติดตาม ผมก็อดจะอยากรู้แน่ ๆ ว่าสักวันหนึ่งจะได้ยินข่าวดีหรือไม่ ซึ่งคงต้องรอฟังจากปากเขาเองมากกว่าจะเอาข่าวลือมาเชื่อโดยพลัน