การแต่งงานครั้งที่สอง Novels & Stories

จู่ๆ เขาก็พูดออกมาแบบนี้ แต่งงานกันคืออะไรในเมื่อเธอและเขานั้นแต่งงานกันไปแล้ว “อะไรนะคะ” “เฮียอยากขอหลินแต่งงานให้เป็นกิจจะลักษณะ ตอนนั้นเราแต่งเพราะจำเป็น แต่ครั้งนี้เฮียจะแต่งกับหลินเพราะความรัก” ใครว่าผู้หญิงไม่อยากแต่งงานเป็นรอบที่สองก็คงต้องเว้นหลินหลินไว ้คนหนึ่ง

บาร์เอ่ยพรางสวมแหวนแต่งงานที่ถอดออกวันที่ทั้งคู่หย่ากันอีกรอบ "พี่บาร์..." "ได้มั้ย เรามาเริ่มต้นกันใหม่ แต่งงานกับพี่อีกรอบนะลิส" "ค่ะ หนูจะแต่งกับพี่"

ไหนทุกคนบอกว่าไปทำธุระที่ต่างจังหวัด “นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ ขิมงงไปหมดแล้ว” “แต่งงานกันใหม่นะ ครั้งที่แล้วพี่ไม่ได้เต็มใจแต่ง แต่ครั้งนี้พี่พร้อมและตั้งใจมาก ว่าจะเป็นสามีที่ดีของขิม พี่อยากจะเริ่มเรียนรู้ขิมไปทีละอย่าง เพราะที่ผ่านมามีแค่ขิมที่รู้เรื่องของพี่ แต่พี่ไม่เคยรู ้อะไรเกี่ยวกับขิมเลย เพราะฉะนั้นช่วยเป็นเจ้าสาวพี่อีกรอบได้ไหม”

เมื่อได้ยินสองคํานี้ หลินจืออี้รู้สึกเพียงประชดประชัน นับครั้งที่ซ่งหว่านชิวลองชุดแต่งงาน นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว ยังเป็นผู้หญิงของกงเฉินทั้งหมดอีก ราวกับว่าไม่มีประจักษ์พยานของเธอ งานแต่งงานนี้ก็ไม่สามารถดําเนินการได้อย่างไรอย่างนั้น

าก คุณศรันย์เคยขอฉันแต่งงานใหม่ แต่ฉันก็ปฏิเสธไป เพราะเราได้แต่งงานกันไปครั้งนึงแล้ว ถึงแม้ว่าการแต่งงานในตอนนั้นมันจะเป็นงานแต่งงานหลอกๆก็ตาม แต่ความรู้สึกที่เรามีให้กันในตอนนี้มันคือของจริง ฉันจึงคิดว่ามันไม่จำเป็นที่เราจะต้องจัดงานแต่งงานขึ้นมาอีก ปล่อยใ ห้มันเป็นไปแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว

บทที่55 งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ พนิดาฉีกยิ้มอย่างมีความสุขในวันสำคัญ ถึงแม้ว่าการแต่งงานในครั้งนี้จะเป็นรอบที่สอง แต่เธอรู้สึกสุขใจมากกว่า การแต่งครั้งแรกมาก

“ใช่ครับ ผมไม่ได้จัดงานแต่งเป็นครั้งที่สอง เพราะก่อนหน้านั้นเราสองคนเคยแต่งงานกำมะลอ เพื่อหลอกคนทางบ้านของจารวี แต่พอได้ใกล้ชิดสนิทกัน ความสัมพันธ์และความผูกพันมันแน่นแฟ้นเสียจนไม่อาจ ปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งเดินออกไปจากชีวิตได้” “ใช่แล้วค่ะ การแต่งงานครั้งนั้นมันเป็นบ ทพิสูจน์ในรักแท้ที่เราสองคนมีให้กัน ไม่จำเป็นต้องจัดงานใหญ่โต ขอแค่เรารักกันมันก็เกินพอแล้วค่ะ”

ปีที่สองหลังจากแต่งงาน ตอนเจียงหร่านกำลังเก็บลิ้นชักให้เรียบร้อย เผลอฉีกทะเบียนสมรสจนขาด

การแต่งงานครั้งแรกของเขาจบลงไปอย่างคลุมเครือและไร้ทิศทาง ดังนั้นสำหรับการแต่งงานครั้งที่สอง เวินเหยาฉินจึงตั้งใจจะให้เขาได้พบกับคนที่เหมาะสมและมีฐานะเสมอกัน ซึ่งผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างกายเขาตอนนี้ เธอไม่พึงใจเลยสักคน และไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด

“คำว่าแต่งงานของฉันคือการแต่งงานจริงๆ และก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ” หล่อนลืมตัวช้อนตามองเขา พวงแก้มนวลเป็นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ เมื่อนึกถึงเรื่องความสัมพันธ์ทางกายที่อาจจะเกิดขึ้นจริงๆ เมื่อการแต่งงานเดินทางมาถึง “ตะ... แต่พ่อเลี้ยงแค่จ้างหนูแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ”