การแต่งงานครั้งที่สอง の小説・ストーリー

บทที่ 23 อดีตที่ขมขื่น (2) หลังจากผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง เหยียนหรงหรงก็ไม่คิดจะแต่งงานกับผู้ชายคนไหนอีก กระทั่งหล่อนได้มาเจอกับกู้สือโจวโดยบังเอิญ ในหัวของหล่อนก็เผลอวาดฝันไปถึงการแต่งงานครั้งใหม่ในทันที

ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา "การนัดพบครั้งนี้เป็นเรื่องธุรกิจนะคะ" "ผมรู้" "ไม่ แกรแฮม ฉันต้องการให้คุณเข้าใจ" ฉันพลิกไปที่หน้าสุดท้ายแล้วหยิบปากกาขึ้นมา "ที่ฉันจะแต่งงานกับคุณ ไม่ใช่เพราะฉันเชื่อในเรื่องโอกาสครั้งที่สองหรอกนะ"

ตอนพิเศษ 2 Significant Other: คู่สร้างคู่สม -1 “ในที่สุดเราสองคนก็ได้แต่งงานกันแล้วนะครับ”

จู่ๆ เขาก็พูดออกมาแบบนี้ แต่งงานกันคืออะไรในเมื่อเธอและเขานั้นแต่งงานกันไปแล้ว “อะไรนะคะ” “เฮียอยากขอหลินแต่งงานให้เป็นกิจจะลักษณะ ตอนนั้นเราแต่งเพราะจำเป็น แต่ครั้งนี้เฮียจะแต่งกับหลินเพราะความรัก” ใครว่าผู้หญิงไม่อยากแต่งงานเป็นรอบที่สองก็คงต้องเว้นหลินหลินไว ้คนหนึ่ง

ไหนทุกคนบอกว่าไปทำธุระที่ต่างจังหวัด “นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ ขิมงงไปหมดแล้ว” “แต่งงานกันใหม่นะ ครั้งที่แล้วพี่ไม่ได้เต็มใจแต่ง แต่ครั้งนี้พี่พร้อมและตั้งใจมาก ว่าจะเป็นสามีที่ดีของขิม พี่อยากจะเริ่มเรียนรู้ขิมไปทีละอย่าง เพราะที่ผ่านมามีแค่ขิมที่รู้เรื่องของพี่ แต่พี่ไม่เคยรู ้อะไรเกี่ยวกับขิมเลย เพราะฉะนั้นช่วยเป็นเจ้าสาวพี่อีกรอบได้ไหม”

“ใช่ครับ ผมไม่ได้จัดงานแต่งเป็นครั้งที่สอง เพราะก่อนหน้านั้นเราสองคนเคยแต่งงานกำมะลอ เพื่อหลอกคนทางบ้านของจารวี แต่พอได้ใกล้ชิดสนิทกัน ความสัมพันธ์และความผูกพันมันแน่นแฟ้นเสียจนไม่อาจ ปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งเดินออกไปจากชีวิตได้” “ใช่แล้วค่ะ การแต่งงานครั้งนั้นมันเป็นบ ทพิสูจน์ในรักแท้ที่เราสองคนมีให้กัน ไม่จำเป็นต้องจัดงานใหญ่โต ขอแค่เรารักกันมันก็เกินพอแล้วค่ะ”

ปีที่สองหลังจากแต่งงาน ตอนเจียงหร่านกำลังเก็บลิ้นชักให้เรียบร้อย เผลอฉีกทะเบียนสมรสจนขาด

การแต่งงานครั้งแรกของเขาจบลงไปอย่างคลุมเครือและไร้ทิศทาง ดังนั้นสำหรับการแต่งงานครั้งที่สอง เวินเหยาฉินจึงตั้งใจจะให้เขาได้พบกับคนที่เหมาะสมและมีฐานะเสมอกัน ซึ่งผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างกายเขาตอนนี้ เธอไม่พึงใจเลยสักคน และไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด

“คำว่าแต่งงานของฉันคือการแต่งงานจริงๆ และก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกันจริงๆ” หล่อนลืมตัวช้อนตามองเขา พวงแก้มนวลเป็นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ เมื่อนึกถึงเรื่องความสัมพันธ์ทางกายที่อาจจะเกิดขึ้นจริงๆ เมื่อการแต่งงานเดินทางมาถึง “ตะ... แต่พ่อเลี้ยงแค่จ้างหนูแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ”

ศรัณย์เกริ่นด้วยรอยยิ้มละไม แต่แววตาจริงจัง "งานแต่งงานครั้งแรก... มันเริ่มจากความรักครับ แต่ตอนนั้นเรามีเงื่อนไขเรื่องธุรกิจและผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวพัน วันนั้นงานแต่งของเราพังครับเพราะความแค้นของบางคน "งานแต่งครั้งที่สอง... เกิดขึ้นท่ามกลางความตั้งใจของคุณหญิงยา ยที่อยากจะชดเชยสิ่งดีๆ ให้เราสองคน แต่ตอนนั้น... เราก็ยังมีขวากหนามจากอดีตคอยทิ่มแทงหัวใจกันอยู่ตลอดเวลา"