ใน 'Harry Potter and the Prisoner of Azkaban' ฉากที่เขาแปลงร่างและถอนตัวออกจากคุกด้วยการว่ายข้ามทะเลสาบไปยังแผ่นดินใหญ่ เป็นภาพเรียบง่ายแต่ทรงพลัง เพราะมันรวมเอาความสิ้นหวัง ความโดดเดี่ยว และความมุ่งมั่นไว้ด้วยกัน การที่เขาสามารถใช้ร่างสัตว์เพื่อหนีได้ แสดงให้เห็นช่องว่างในระบบความปลอดภัยของอัซคาบัน และทำให้ฉันยิ่งสงสารคนที่ต้องทนกับการคุมขังโดยไร้ความยุติธรรมมากขึ้น
บนหน้ากระดาษของ 'Harry Potter and the Prisoner of Azkaban' ชื่อที่กระโดดออกมาจากเรื่องมากที่สุดสำหรับผมคือ Sirius Black.
ผมรู้สึกว่าการวางตัวเขาเป็นผู้ต้องขังที่โด่งดังที่สุดของอัซคาบันไม่ใช่แค่เพราะฉากหลบหนีสุดระทึกหรือผลักดันเรื่องราว แต่เพราะความซับซ้อนของบทบาทที่เขาถูกใส่ไว้: บุคคลที่ถูกประจานว่าเป็นนักโทษอันตราย กลายเป็นผู้พิทักษ์และพ่อทูนหัวที่เข้าใจความเจ็บปวดของเด็กคนหนึ่ง ภาพของเขาวิ่งหนีจากเกาะหิมะที่เต็มไปด้วย Dementor แล้วกลายเป็นสุนัขยักษ์ เป็นฉากที่ติดตาและทำให้คนจดจำชื่อเขาได้ง่ายขึ้น
นอกจากนั้น พื้นเพของตระกูล Black ความสัมพันธ์ซับซ้อนกับ Peter Pettigrew และการที่สังคมพ่อมดแม่มดตั้งข้อกล่าวหาไว้ก่อนความจริง ทำให้เขากลายเป็นสัญลักษณ์ของการถูกตัดสินผิด ซึ่งมีพลังทางอารมณ์มากพอจะทำให้คนทั่วโลกจำเขาได้ ซึ่งสำหรับผมแล้วนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ Sirius Black เป็นผู้ต้องขังที่มีชื่อเสียงที่สุดในอัซคาบัน เท่าที่จะนึกถึงได้