หลังปล่อยตัว

“แต่มีอีกข้อนึง” เขาส่งสัญญาณให้ลูกน้องเขาเดินออกไปห่าง ๆ แล้วเดินเข้ามาใกล้ ๆ เธอ ด้วยความสูงของเขาที่ต้องก้มตัวลงมาใกล้ ๆ เธอเหมือนเขาไม่อยากจะให้ใครได้ยิน "ฉันไม่ได้คิดดอกเบี้ยจากเงินสามแสนบาท แต่เธอควรจะตอบแทนเวลาสามเดือนที่ฉันต้องเสียไป อย่างเช่นค่าเสียเวลา" พิมนภาไม่ใช่คนโง่ เธอเข้าใจดีว่าน่านฟ้าหมายถึงอะไร หญิงสาวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วเงยหน้ามองหน้า "เมื่อกี้คุณยังพูดอยู่เลยค่ะว่าฉันเป็นผู้หญิงประเภทที่ขายนาผืนน้อย นาผืนนั้นฉันขายไปตั้งนานแล้วค่ะ มันไม่เหลือถึงคุณหรอก คุณอยากจะมาเช็กของอะไรตอนนี้" ใบหน้าของน่านฟ้าเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำทันที เขาขยับเข้ามาใกล้เธออีกครั้งพร้อมกับขบกรามแน่นเป็นสันนูน จนพิมนภาถึงกับขนลุกซู่

หนีจากการเป็นของเล่นคนรวยสู่ภูธร กำเงินสิบล้านกลับบ้านไปใช้หนี้ให้แม่ ''ในเมื่อรุเสียตัวไปแล้ว รุต้องได้สิบล้าน"

"เธอคือลูกสาวของไอ้คนทรยศที่ฆ่าพ่อแม่ฉัน! อย่าหวังเลยว่าจะได้รับความเมตตา!" "ถ้าเกลียดฉันนัก ก็ฆ่าฉันเลยสิ! หรือไม่ก็ปล่อยฉันไป!" จากนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ดิ้นรนสู้ชีวิต 'พิมรดา' (ซินเหยียน) ต้องร่วงหล่นลงสู่นรกทั้งเป็น เมื่อสร้อยคอเพียงเส้นเดียวทำให้เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นสายเลือดของศัตรูที่ฆ่าล้างครอบครัวมาเฟียใหญ่! 'หยางเฟยหลง' มังกรทมิฬแห่งเซี่ยงไฮ้ ผู้หล่อเหลาราวกับเทพบุตรแต่กลับมีหัวใจอำมหิตดุจซาตาน เขากระชากตัวเธอมากักขังไว้ในกรงทอง ปรามาส เหยียบย่ำ และตั้งใจจะทรมานเธอให้สาสมกับความแค้นที่ฝังลึกมานานสิบห้าปี แต่ทว่า... ยิ่งจงใจรังแก ยิ่งบีบบังคับให้เธอตกเป็นทาส กลิ่นกายหอมหวานและเรือนร่างที่งดงามของลูกสาวศัตรูกลับมอมเมาสติสัมปชัญญะของมาเฟียหนุ่มให้พังทลาย จากที่ตั้งใจจะใช้เธอเป็นแค่ 'ของเล่นระบายแค้น' เขากลับเสพติดเธอจนแทบคลุ้มคลั่ง และเผลอไผลย่ำยีความบริสุทธิ์ของเธอด้วยไฟพิศวาสที่ไม่อาจดับมอด กว่าที่ความจริงจะปรากฏว่าเขา 'แก้แค้นผิดคน' พิมรดาก็หัวใจแหลกสลายและหอบเอา 'สายเลือด' ของมัจจุราชหนีหายข้ามน้ำข้ามทะเลไปไกลแสนไกลเสียแล้ว

เพราะความเหงาและถูกเพื่อนชักจูง จึงทำให้เธอออกจากกรอบ ยอมคุยกับผู้ชายเพื่อนัดเยเย่ แต่ไฉนเขาคนนั้นกลับกลายเป็นเพื่อนสมัยมัธยมไปได้ เอาเถอะ หล่อขนาดนี้แถมไม่ใช่คนอื่นคนไกล ยอมพลีความสาว ความสด คงไม่เสียหาย สมยอมทั้งคู่ ดูสนุกดีนะ เรื่องนี้พระเอกเป็นเพื่อนกับธันวาในเรื่อง ม่ายสาวกับคนขับรถนะคะ แต่อ่านแยกได้ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกันค่ะ ระบบ IOS กดในเว็ปถูกกว่าค่ะ

เมื่อคำว่าเพื่อน มันเกินเพื่อนไปแล้ว “นี่มึงกับกูยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม“ ”อยู่ด้วยกันทุกวันขนาดนี้คงเป็นเพื่อนได้อยู่หรอกมั้ง“ ฐานะเพื่อน สถานะเมีย

กูเอามึงได้ไหม ครั้งแรกกับผู้หญิงกูอยากทำกับมึง เจ้าของร้านเหล้าดังในจังหวัดภูเก็ต รูปหล่อพ่อรวย ชาติตระกูลดี ดีกรีนักการเมืองท้องถิ่นระดับตำนาน แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ความเพอร์เฟคที่ผู้หญิงหลายคนต้องร้องกรี๊ดนี้ เขากลับมีรสนิยมทางเพศที่เอนเอียง รักในไม้ป่าเดียวกัน ผู้หญิงเพียงคนเดียวในชีวิตที่เขายอมให้เข้าใกล้ในระยะ1เมตร คือเธอ เมย์ เมริณี อิทธิอนันท์ สาวเปรี้ยวที่ทั้งแข็งแกร่งและสตรอง ต่อสู้ชีวิตจากเด็กที่บ้านล้มละลายไม่มีแม้แต่ที่ซุกหัวนอน มาเป็นเจ้าของโรงแรมระดับห้าดาวที่ติดท็อปไฟร์ของภูเก็ต เธอทั้งสวยและมั่นใจในตัวเอง แต่เพราะความผิดหวังในอดีตทำให้เธอเลือกที่จะไม่รัก และพอใจกับความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด กับคนที่เธอพอใจ

ในวงการบันเทิงมีอาชีพหนึ่งที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ คือสตั้๊นแมน แต่ไม่ใช่แค่การแสดงฉากต่อสู้หรือเสี่ยงตาย ยังมีสตั๊นแมนที่รับแสดงฉากอย่างว่าโดยเฉพาะ หนึ่งในนั้นคือหลินชิง หญิงสาวเป็นสตั๊นแมนฉากเสียวที่ดาราหนุ่มในวงการอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด ทั้งรูปร่างและท่วงทำนองของเธอชวนถึงบทบาทและชวนเร้าใจที่สุด

"พี่ธาม..." "...พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นกับวาใช่ไหม พี่ไม่ได้หลอกวาใช่ไหม มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ" เจ้าของใบหน้าใสยังคงถามคนตรงหน้าออกไปน้ำตาคลอ "อืม ฉันเข้าหาเธอ...ก็เพื่อสิ่งนั้นเท่านั้น" ทันทีที่ริมฝีปากหนาตอบความจริงกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาก็ทำเอารุ่นน้องสาวร้องไห้ออกมาราวกับว่าทุกอย่างนั้นได้พังทลายลง "ฮึก พะ...พี่..."

‘โห… นี่มันแขนเด็กชัดๆ… ’ ตุลย์ถึงกับอุทานในใจกับสิ่งที่เห็น เพียงแค่มองก็เกิดความรู้สึกร้อนผ่าวเสียววาบเข้ามาที่ง่ามตูด ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ ด้วยกลัวว่าเสียงอุทานจะหลุดออกมาให้คนที่โดนแอบมองรู้ตัว ท่านอนของลุงนวย ทำเอาตุลย์ใจเต้นระทึก ถึงขั้นนอนไม่หลับ พลิกตัวกระสับกระส่ายไปมาจนงุ่นง่าน เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ๆ… ตุลย์เริ่มง่วง ทว่าขณะกำลังเคลิ้มอยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าบางอย่างหนักอึ้งก่ายเกยมาทับที่สะโพก พอเอามือจับ… จึงรู้ว่าเป็นท่อนขาของลุงนวยตะแคงมาก่าย “โอ้ว… อุ๊ย… ” ตุลย์สะดุ้ง… ท่อนขาไม่เพียงแค่ก่าย แต่ลุงนวยยังกอด

"นายเคยรักฉันบ้างมั้ยเรซ" "รัก? พูดอะไรของเธอ" "ก็..." "คิดว่าที่ฉันอยู่กับเธอเพราะรักงั้นเหรอ" ฉันนิ่งเงียบ พอเดาได้จากน้ำเสียงว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันเลย ไม่เลยสักนิด "เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่" "ใช่... ฉันรู้ แค่อยากถามให้แน่ใจเท่านั้น" ราวกับว่าฉันต้องการเรียกร้องบางสิ่งจากเรซ แต่ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ทุกอย่างหายไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น