Novel & Cerita หลังปล่อยตัว

เขาพึมพำกระชับอ้อมกอดด้วยความรู้สึกราวกับได้รับการปลดปล่อย ราวกับเขายังไม่ได้ทำของหล่นหาย ถึงอย่างนั้นกลับถูกนางดันออก “ถูกปล่อยตัวแล้วหรือ ทางด้านม่านม่านเป็นอย่างไรบ้าง”

'หนอนบ่อนไส้' .............. หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ต่อมา สกายก็ถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว หลังจากการสืบสวนของทีมหมวดชาติชายแล้วพบว่าสกายไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้ จนตอนนี้ผมเริ่มเป็นห่วงไอ้สองคนนั่นที่จนป่านนี้พวกมันหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ หรือว่าจะเกิดอันตรายขึ้นกับพวกมันกันแน่นะ

เรื่องนี้ไม่ต้องรีบหรอก “หันหลังจาก แล้วหาใหม่เชื่อเจ้อย่าปล่อยตัวทิ้งเปล่าๆเสียดายของ” แนะนำกันไปอีก

หมี่ตัวกระตุกเล็กน้อยขณะปลดปล่อยครั้งที่สอง “อึก! อ่าาส์” อินที่เสร็จตามอีกฝ่ายเพียงไม่นานก็กดแช่อวัยวะเอาไว้เพื่อให้มั่นใจว่าความสุขของเขาหลั่งออกมาทุกหยด

“และไม่ว่ามันจะทำอะไรมึงก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่งกับพวกมันอีก เพราะหลังจากนี้...มันทั้งสองคนเป็นอิสระแล้ว” เพลิงกดวางสายทันทีหลังจากที่ได้ออกคำสั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขายังคงมองภาพหน้าจอซึ่งแสดงความเคลื่อนไหวในห้องนั้นด้วยสายตาเย็นชาเช่นเดิมจนกระทั่งเห็นว่าเชือกที่มัดทั้งตัวกฤ ตินและเคทถูกคลายออกจนทั้งคู่ได้รับอิสระตามที่เขาได้สั่งเอาไว้ จากนั้นเพลิงจึงกดเลื่อนหน้าจอเพื่อไปติดตามข่าวที่เขาได้ให้ปล่อยออกมาในวันนี้

Nadthaphark Part "ปล่อยไป อวดดีนักก็ปล่อยไป สุดท้ายก็ต้องซมซานกลับมาหากูอยู่ดี!" เพล้งงงงงง!

ฉันรับรู้ได้ถึงอาการเกร็งของคนด้านหลังไม่นานฉันก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนเมื่อเขาปลดปล่อยความต้องการออกมาก่อนจะซบลงมาที่แผ่นหลังของฉันเหมือนคนหมดแรง "คุณปล่อยในเหรอ" ฉันหันไปถามคนด้านหลัง "อ่าา โทษทีมันเอาออกไม่ทัน" "............."

ตอนแรกยังมีเสียงเยาะเย้ยฉันดังมาสองสามคำ แต่หลังจากนั้นก็เงียบสนิท ในคฤหาสน์หลังใหญ่มีแค่เสียงร้องของฉันก้องกังวาน สองวันต่อมา ฉันได้รับการปล่อยตัว เพราะเจอกิ๊บติดผมของเจียงฝูแล้ว ที่แท้เธอใช้เสร็จแล้วเผลอวางผิดที่

ตั้งแต่นั้นมาทั้งสองก็เป็นความแตกต่างระหว่างชนขั้น และเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป เขาปล่อยเนื้อปล่อยตัวอยู่หลายวัน สุดท้ายก็คลายความเศร้าไม่ได้อยู่ดี

ฉันแกะซิมการ์ดออกมาหักทิ้ง แล้วโยนลงถังขยะข้าง ๆ พวกเขาจะทะเลาะกันยังไงก็เรื่องของพวกเขา ไม่เกี่ยวกับฉันอีกแล้ว ฉันเปลี่ยนโทรศัพท์ใหม่ และย้ายไปเมืองใหม่ เหตุผลที่ฉันออกเดินทาง ไม่ใช่เพื่อหนีกู้เฉิงเจ๋อ