Melarikan Diri นิยาย & เรื่องราว

"อย่าโทษตัวเองเลยพาย ต่อไปนี้ก็ระวังตัวอย่าไปไหนมาไหนคนเดียว ถ้าจำเป็นจริงๆ ต้องอยู่ในที่ๆ มีคนเยอะๆ" "พายไม่รู้ว่าแทงเขาไปกี่ครั้ง รู้แต่ว่าต้องเอาตัวให้รอด ได้แต่กระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มาก็โชคดีมากเลย"

น้ำเสียงที่เปล่งออกไปสั่นพร่าจนแพรวาจำน้ำเสียงของตัวเองแทบไม่ได้ “แพรวา!” ภคินรีบลุกขึ้นจากโซฟาและผลักร่างของแคลลี่ออกจากตัวราวกับหล่อนเป็นตัวเชื้อโรค

มือที่จับกดข้อมือน้อยพาดไขว้เหนือหัวผละออกมาจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองโดยที่ยังคร่อมทับกดร่างเปลือยของคำเอื้องไว้ใต้ร่างไม่ปล่อยให้เธอได้หนีลงจากเตียง เพียงเวลาไม่นานเขาก็จัดการปลดเปลื้องชุดตัวเองโยนทิ้งไปกองไว้ข้างเตียง เมื่อจัดการตัวเองจนเปลือยเปล่าแล้วก็ไม่รอช้าจะจับเรียวขาท ั้งสองข้างของคำเอื้องแยกกว้างเปิดทางสวาทให้ตัวเองได้กระแทกเด้งตัว

"มะ ไม่เอา" พลอยพยายามดิ้นแรงๆ เพื่อให้หลุดพ้นจากปีศาจร้าย สายตาก็ยังไม่วายมองไปยังแทงรักที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิมเท่าตัวด้วยความระแวง "พูดมา ว่าเธอจะทำตัวแบบนั้นอีกไหม"

มุมมองของแคลร์ ช่วงนี้ฉันกิน ดื่ม เที่ยวเล่นอย่างไม่แคร์อะไร ฉันไม่ต้องกังวลเรื่องกิจวัตรประจำวันของอารอน หรือคอยระมัดระวังเรื่องธุรกิจของเขาอีกต่อไป ชีวิตรู้สึกไร้ภาระ เหมือนปล่อยใจไปอย่างสบายและเกือบจะมีความสุขสุด ๆ

ม่านไหมหัวเราะคิก จะเป็นยังไงบ้างล่ะถ้านกตัวนี้คิดจะแอบหนีจากกรงไปทำสิ่งที่มีความสุขแค่ชั่วครู่...

และพยายามจะผละหนี “ออกไปให้พ้น”

ลลิตาครางระริก กระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วเส้นประสาทจนร่างเกร็งแน่นไม่ยอมหยุด อกเอวแอ่นโค้งไปข้างหน้าด้วยความเสียวซ่าน จ๊วบบบ... จ๊วบบ... “น้ำจะแตกแล้ว อา... อ๊าๆๆ” ลลิตาร้องกระเส่าเมื่อคลื่นแห่งความหฤหรรษ์ซัดสาดเข้ามา โลกทั้งใบแตกกระจาย โปรยปรายประกายดวงดาวระยิบร ะยับลงมารอบตัว