ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป 소설 & 이야기

“แม่ทัพจาง ในที่สุดท่านก็มาเสียที แต่คนที่ข้าอยากพบจริง ๆ คือหรูเหยา นางอยู่ที่ใดกัน” “ขออภัยที่ปล่อยให้มู่ฮูหยินต้องคอย บังเอิญมีเรื่องสำคัญในจวนทำให้ข้าต้องล่าช้า หวังว่าท่านจะเข้าใจ”

"ท่านอาเก้าเมตตาอาเย่ด้วย" "ที่ข้าทำวันนี้นับว่าลดโทสะของฝ่าบาทให้กับเจ้าแล้วยังจะเรียกร้องอันใดอีก" "……"

“พวกข้าเข้าใจแล้ว และเราจะเริ่มกันเลยรึไม่ ท่านแม่ทัพโปรดออกคำสั่งด้วย” รองแม่ทัพจิ้งได้เอ่ยขอคำสั่งจากท่านแม่ทัพจะได้เริ่มแผนการได้ทันที

"ท่านส่งผ้าเช็ดตัวมาให้ข้าก็ได้เจ้าค่ะ ส่วนท่านแม่ทัพรีบไปอ่อ...จัดการเจ้านั่นก่อนไหมเจ้าคะ" หลินหลินนางอยากบอกเหลือเกินว่า...ท่านแม่ทัพ ท่านรีบเข้าไปปลดปล่อยก่อนเถอะเจ้าค่ะ แค่เห็นก็รู้แล้วว่ามันอยากจะพ้นน้ำเต็มที่แล้ว

“ฉลาดนักก็บอกข้าให้หายข้องใจเสียหน่อยเถิด” “ท่านแม่ทัพหึงหวงท่านกับไก่อย่างไรเล่า เพราะมันเป็นตัวแทนของรองแม่ทัพจ้าว จะปล่อยให้อยู่ใกล้ท่านได้อย่างไร”

“ไม่มีวัน ข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าออกไปใช้ชีวิตสบาย ๆ ไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลย!” “ในเมื่อท่านแม่ต้องการอย่างนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านยอมปล่อยข้าไปแต่โดยดี”

มันพูดอย่างอำมหิต “แม่ป่วยไม่สบายอยู่นะคะ ได้โปรดปล่อยแม่จันทร์ไปเถอะ จันทร์รับปากแล้วไงว่าจะช่วย”

“ท่านแม่ทัพ ฝากหลี่เอ๋อร์ด้วยนะขอรับ” “ใช่เจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าเถียนอี้ต้องการสิ่งใด”

“ท่านแม่ทัพ ด้านนอกให้ข้าจัดการเองเถอะเจ้าค่ะ ตัวท่านยังไม่ควรเปิดเผยให้พวกมันรู้”

“ท่านแม่ทัพ หากเรื่องนี้ปล่อยผ่านไปได้ ข้าน้อยยินดีจะไปรับใช้ท่านแม่ทัพที่จวน จนกว่าท่านแม่ทัพจะพอใจ” “ฮึ! จวนข้ามีบ่าวไพร่มากมาย แค่แรงชราเยี่ยงเจ้า ข้าจะเอามาทำสิ่งใดได้”