คำว่า major ในบริบทของภาพยนตร์ไม่ได้หมายถึงแค่ชื่อคอร์สหรือหัวข้อวิชาเท่านั้น
ฉันมองว่า major คือการเลือกทิศทางเชิงวิชาชีพที่เจาะจงในโลกภาพยนตร์ — มันคือการตัดสินใจว่าต้องการลงลึกด้านไหน เช่น การกำกับ การถ่ายภาพ การตัดต่อ การเขียนบท หรือด้านโปรดักชันและออกแบบฉาก แต่ละ major จะมีทั้งทฤษฎีและงานปฏิบัติที่ต่างกัน: บางสาขาเน้นเวิร์กชอปและโปรเจกต์ให้ทำหนังสั้น บางสาขาเน้นการวิเคราะห์ภาพยนตร์และประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ เช่น การศึกษา 'Citizen Kane' เพื่อเข้าใจการใช้มุมกล้องและโครงเรื่อง
การเลือก major ยังสะท้อนถึงวิธีที่เราอยากทำงานในอนาคตด้วย ฉันเคยเห็นนักเรียนที่เลือก major ด้านเสียงเพราะหลงใหลในความละเอียดของมิกซ์และฟิลด์สเตจ ขณะที่บางคนเลือก major ด้านโปรดักชันเพราะชอบการจัดการโลจิสติกส์และคนในกอง การเรียน major จะส่งผลให้พอร์ตโฟลิโอและเครือข่ายเพื่อนร่วมงานชัดเจนขึ้น ซึ่งสำคัญต่อการสมัครเข้าทำงานหลังเรียนจบ
ท้ายที่สุด major ไม่ได้เป็นขีดจำกัดตายตัว หลายคนเปลี่ยนเส้นทางหรือผสมสาขาเข้าด้วยกันเพื่อให้เหมาะกับสไตล์การสร้างงานของตัวเอง แต่การมี major ช่วยให้เรามีกรอบฝึกฝนที่เป็นระบบและผลงานเป็นชิ้นเป็นอันไว้โชว์เมื่อเข้าสู่วงการภาพยนตร์จริง ๆ