ในมุมมองของนักอ่านคนหนึ่ง ผมมองโครงเรื่องของ 'นิยายพยาบาท' เป็นสายทางยาวที่มีสถานีสำคัญไม่กี่แห่งซึ่งต้องผ่านก่อนถึงปลายทางที่มืดมนและลึกซึ้ง จุดเริ่มต้นมักเป็นเหตุการณ์ฉีกขาด—การทรยศ การสูญเสีย หรือความอยุติธรรมที่ทำลายชีวิตตัวเอกจนแทบไม่เหลือทางกลับ ใครที่เคยอ่าน 'The Count of Monte Cristo' คงเห็นภาพนี้ชัด: การถูกจับขังและการพลิกแผ่นดินของตัวเอกเป็นเชื้อเพลิงให้แผนลับซับซ้อน