บลูด็อกพากย์ไทย ฉบับไทยต่างจากต้นฉบับอย่างไร

เสียงทุ้มอบอุ่นของตัวละครในการ์ตูนกลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำวัยเด็กที่ผมยึดไว้เหมือนของสะสมชิ้นหนึ่ง การพากย์ไทยของ 'Scooby-Doo, Where Are You!' มีการปรับน้ำเสียงและจังหวะการพูดให้เข้ากับอารมณ์คนดูไทย โดยเฉพาะตัวละครอย่างชากกี้กับสกุ๊ปปี้ มักได้ท่อนฮาและเสียงเอ็กซ์เพรสซีฟมากขึ้น ทำให้มุกตลกดูชัดขึ้นแม้บางครั้งจะห่างจากเจตนาต้นฉบับเล็กน้อย ผมรู้สึกว่าพวกเขาเน้นความละมุนและเป็นมิตรของตัวละคร เพื่อให้เด็กไทยรับได้ง่ายกว่า นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนข้อความอ้างอิงหรือมุกที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมฝรั่งไปเป็นสิ่งที่คนไทยคุ้นเคยกว่า เสียงดนตรีประกอบบางส่วนถูกปรับมาสู้ช่องทีวีไทย และบางฉากที่ดูลึกลับหรือหลอนในต้นฉบับก็จะลดทอนความน่ากลัวลง ทั้งหมดนี้ทำให้เวอร์ชันพากย์ไทยมีความ 'อบอุ่น' และเข้าถึงได้ แต่ก็แลกกับรายละเอียดบางอย่างที่ต้นฉบับตั้งใจส่งสารไว้ เมื่อเทียบกันแล้วผมมักจะยิ้มกับพากย์ไทยเพราะมันเหมือนเพื่อนชวนดู มากกว่าจะเป็นงานศิลป์ดิบตรงตามต้นฉบับ

เคยสังเกตว่าการพากย์ไทยมักไม่ได้ถ่ายทอดคำพูดตรง ๆ เสมอไป เวอร์ชันของ 'บลูด็อก' สำหรับทีวีบ้านอาจมีการปรับเพื่อให้เข้ากับกรอบเวลา เรตติ้ง และความคาดหวังของผู้ชมในไทยมากขึ้น ซึ่งการปรับนี้มีหลายระดับ ตั้งแต่เปลี่ยนสำนวนให้ฟังลื่นขึ้น ไปจนถึงตัดหรือเบลอฉากที่มีความรุนแรงหรือคำหยาบอย่างชัดเจน มุมมองส่วนตัวคือการปรับสำคัญ ๆ มักเกิดจากสองปัจจัย: หนึ่ง ฝ่ายออกอากาศต้องการให้รายการเหมาะสำหรับกลุ่มผู้ชมกว้างขึ้น จึงลดคำหยาบหรือตัดซีนที่อาจถูกมองว่าไม่เหมาะสม สอง ทีมพากย์และผู้กำกับเสียงมักเลือกแปลสำนวนให้เป็นการสื่อสารที่เข้าใจง่ายในวัฒนธรรมไทย เช่นมุกพื้นเมืองหรืออ้างอิงที่คนไทยรู้จักมากกว่าอ้างอิงต้นฉบับที่ไกลตัว บางครั้งเวอร์ชันดีวีดีหรือสตรีมมิ่งแบบพรีเมียมจะให้เวอร์ชันที่ใกล้เคียงต้นฉบับมากกว่า ซึ่งทำให้แฟนเวอร์ชันซับไทยกับพากย์ไทยเห็นความต่างชัดเจน เหตุผลที่อยากให้คนดูพิจารณาคือจะเห็นว่าการปรับไม่ได้แปลว่าเนื้อหาเปลี่ยนทั้งหมด แต่มักเป็นการแตะปรับเพื่อให้เข้ากับมาตรฐานการออกอากาศและรสนิยมของกลุ่มเป้าหมายในประเทศ การรับชมหลายเวอร์ชันช่วยให้เข้าใจความตั้งใจทั้งสองด้านได้ดีกว่าในครั้งเดียว

พอพูดถึง 'บลูด็อก' เวอร์ชันพากย์ไทย ผมมีมุมมองค่อนข้างชัดเจนจากการดูซีรีส์ต่าง ๆ ที่ฉายในตลาดไทยมาเรื่อย ๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว เหตุผลหลักที่ทำให้บางครั้งพากย์ไทยมีซับไทยให้เลือกควบคู่หรือไม่ ขึ้นกับผู้จัดจำหน่ายและแพลตฟอร์มเป็นหลัก บางเจ้าจะใส่แทร็กซับไทยแยกไว้ เพื่อรองรับผู้ชมที่อยากฟังพากย์แต่ยังต้องการอ่านข้อความไปด้วย ขณะที่บางแพลตฟอร์มเลือกฝังซับไว้กับภาพเลย (burned-in) หรือไม่ใส่มาเลยเพราะถือว่าพากย์ไทยแทนคำบรรยายแล้ว ในกรณีของ 'Avatar: The Last Airbender' ที่ฉันเคยติดตาม จะมีทั้งแบบพากย์พร้อมซับและแบบไม่มีซับ ขึ้นกับว่าลิขสิทธิ์ที่ไทยซื้อเป็นแบบไหน ซึ่งเรื่องนี้มักเป็นมาตรฐานเมื่อผู้ให้บริการต้องการรองรับทั้งกลุ่มเด็กและผู้ใหญ่ ส่วนตัวแล้วผมมองว่าถ้าเป็นงานที่มีคำศัพท์สำคัญหรือมุกคำพูดที่แปลยาก การมีซับไทยควบคู่จะช่วยให้เข้าใจบริบทได้ดีขึ้น แต่ก็เข้าใจว่าบางครั้งเสียงพากย์ถูกออกแบบให้เข้ากับการแสดงมากจนการมีซับจะทำให้ความสมูทของประสบการณ์ลดลง เหมือนฉากเพลงหรือมุกภาษาในบางตอน ที่ซับอาจบดบังอารมณ์แทนที่จะเสริมให้เข้าใจ ฉะนั้นถ้าอยากรู้แน่ ๆ ว่า 'บลูด็อก' พากย์ไทยมีซับไทยหรือเปล่า ให้สังเกตรายละเอียดของแพ็กเกจหรือหน้าเพลย์ของแต่ละแพลตฟอร์ม เพราะแต่ละแห่งจัดการไม่เหมือนกัน — แต่โดยรวมแล้วมีโอกาสสูงที่ผู้ให้บริการใหญ่ ๆ จะใส่ตัวเลือกซับไทยให้

การพากย์ไทยของ 'Peaky Blinders' ซีซัน 1 ให้ความรู้สึกเปลี่ยนจากต้นฉบับพอสมควร โดยเฉพาะในฉากเปิดสนามแข่งม้าและบรรยากาศมืดหม่นที่พอจะสะกดคนดูได้ทันที ในมุมมองของผม น้ำเสียงของตัวละครหลักอย่างโทมมี่มีการตีความที่ต่างออกไปเมื่อเทียบกับเสียงต้นฉบับ: เสียงพากย์ไทยมักปรับโทนให้ฟังชัดและมีสำเนียงที่คุ้นเคยกับผู้ชมไทย ซึ่งช่วยให้คนทั่วไปเข้าถึงความหมายได้เร็วขึ้น แต่บางครั้งความเยือกเย็นแบบเจ็บแฝงของโทมมี่ซึ่งในเวอร์ชันต้นฉบับเป็นรายละเอียดเล็กๆ ในโทนเสียง กลับถูกลดทอนลง ทำให้การแสดงออกทางอารมณ์ดูแตกต่างไปเล็กน้อย ผมสังเกตว่าฉากเงียบๆ ที่โทมมี่เดินในฝนหรือมองคนรอบข้าง เสน่ห์ของความเงียบและน้ำเสียงต่ำที่ต้นฉบับใช้สร้างบรรยากาศมักถูกเติมคำหรือเน้นโทนขึ้นเล็กน้อย อีกจุดคือบทของตัวละครรองอย่างโพลลี่ ที่เดิมมีน้ำเสียงเด็ดขาดและเหนียวแน่น พากย์ไทยบางครั้งเลือกโทนที่อบอุ่นขึ้น ทำให้สัมพันธภาพในครอบครัวมีความนุ่มนวลมากกว่าเดิม ฉากที่โพลลี่เผชิญหน้ากับความสูญเสียจึงให้ความรู้สึกต่างไปเล็กน้อย สุดท้ายเรื่องดนตรีประกอบยังคงเป็นของเดิม แต่การมิกซ์เสียงพากย์กับดนตรีมีผลต่ออารมณ์โดยรวม — เสียงพากย์มักจะถูกดันสูงขึ้นเพื่อความชัดเจน ซึ่งในบางฉากทำให้เพลงประกอบที่มีพลังถูกกลบไปบ้าง จบความเห็นตรงนี้ด้วยความคิดว่าพากย์ไทยทำหน้าที่ดีในการเข้าถึงคนดูทั่วไป แต่ถาต้องการอรรถรสดิบๆ ของต้นฉบับ บางครั้งต้นฉบับภาษาต้นทางยังคงให้ความสัมผัสที่ต่างออกไป

การได้ดูเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'ฝากรักไว้ที่ท้ายครัว' ให้ความรู้สึกเหมือนได้อ่านบทเพลงอีกฉบับหนึ่งที่มีคำร้องและสำเนียงต่างออกไป ฉันสังเกตว่าจุดที่เปลี่ยนชัดสุดคือโทนเสียงและจังหวะการพูดของตัวละคร บทต้นฉบับมักจะใช้จังหวะที่เงียบเรียบแต่กดอารมณ์ไว้ ซึ่งพากย์ไทยมักเลือกเติมสีสันให้เข้าถึงง่ายขึ้น เช่นทำให้เสียงอบอุ่นขึ้นหรือย้ำวลีสำคัญเพื่อให้คนฟังทั่วไปเข้าใจทันที ความต่างแบบนี้ทำให้ฉากที่ในต้นฉบับอาจจะละเอียดอ่อนกลายเป็นชัดเจนขึ้นในพากย์ไทย แต่บางครั้งก็ดูเหมือนสูญเสียความละมุนของนาทีเงียบไปบ้าง อีกเรื่องคือการแปลและการปรับวัฒนธรรม ฉันชอบเวลาที่คำพูดถูกแต่งให้เป็นภาษาพูดไทยที่ติดปาก เพราะมันช่วยให้ฮิวมอร์และมุกเล็ก ๆ ทำงานได้ดีขึ้น แต่ก็ต้องแลกด้วยความแม่นยำของคำบางคำ เช่นการใช้ศัพท์แสดงความเคารพหรือแง่มุมทางวัฒนธรรมเล็ก ๆ ที่อาจหายไปเหมือนในฉากการสื่อสารนุ่มนวล เหมือนกับตอนดู 'Kimi no Na wa' เวอร์ชันต่างภาษาที่ฉันเคยฟัง — อารมณ์หลักยังอยู่ แต่สีสันเปลี่ยนไปตามน้ำเสียงของภาษานั้น ๆ

ดิฉันสนใจเรื่องพากย์ไทยของ 'บลูด็อก' มานาน และสิ่งแรกที่อยากบอกคือชื่อคนพากย์ของงานประเภทนี้มักถูกระบุไว้ในเครดิตตอนท้ายหรือในประกาศทางการของผู้จัดจำหน่าย โดยทั่วไป นักพากย์หลักของ 'บลูด็อก' จะแบ่งเป็นกลุ่มหลักๆ ที่คุณจะเห็นบ่อย: เสียงตัวเอก (เสียงเด็กหรือสัตว์ตัวหลัก), เสียงพ่อ-แม่หรือผู้ใหญ่ในเรื่อง, เพื่อนร่วมเรื่องที่มีบทเด่น และบางครั้งมีผู้บรรยายหรือเสียงประกอบสำคัญอีกหนึ่งคน การที่ใครเป็นใครจะขึ้นกับสตูดิโอพากย์และใบอนุญาตที่นำเข้ามา บางเวอร์ชันอาจใช้ทีมพากย์หน้าเดิมทั้งซีซัน ขณะที่บางเวอร์ชันใช้คนใหม่ตามผู้จัดจำหน่าย ถ้าต้องการชื่อแบบชัดเจน ให้ดูเครดิตบนแผ่นดีวีดี แพลตฟอร์มสตรีมมิ่งที่ออกอากาศ หรือโพสต์ของช่อง/สตูดิโอพากย์ที่รับผิดชอบ เพราะตรงนั้นมักบอกชื่อนักพากย์หลักกับตัวละครอย่างเป็นทางการ ส่วนตัวมองว่าแม้จะไม่ได้รู้ชื่อทุกคน แต่การฟังและจับลักษณะเสียงช่วยให้จำตัวละครได้มากกว่าชื่อ — และบางครั้งการเห็นชื่อแล้วย้อนกลับไปฟังก็ทำให้เข้าใจฝีมือของนักพากย์คนนั้นได้ชัดขึ้น

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ดู 'มังกรหยก' เวอร์ชันพากย์ไทย ความรู้สึกเหมือนเข้าไปในโลกที่คุ้นเคยแต่ต่างออกไปเล็กน้อย — น่าจะเพราะน้ำเสียงและจังหวะของบทพูดที่เปลี่ยนโทนให้ตัวละครเป็นมิตรขึ้นกว่าเวอร์ชันต้นฉบับ ภาพรวมของการแปลไทยมักเน้นการทำให้บทเข้าใจง่ายและเข้าถึงคนดูวงกว้าง ทำให้บางตอนที่ต้นฉบับอาจมีความซับซ้อนเชิงปรัชญาหรือสำเนียงท้องถิ่น ถูกย่อให้กระชับและตรงไปตรงมามากขึ้น ฉากฝึกยิงธนูของก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนในใจฉัน เวอร์ชันต้นฉบับมักมีการขึ้นบทให้เห็นความลังเลภายในหรือคำอธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับปรัชญายุทธ ส่วนพากย์ไทยจะเลือกตัดบางบรรทัดที่เป็นการโมโนล็อกยาว ๆ แล้วเพิ่มบทโต้ตอบที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นหรือกระชับขึ้น นี่ทำให้จังหวะซีนไวขึ้น แต่ก็แลกกับรายละเอียดเชิงอารมณ์บางอย่างไป ฉันชอบทั้งสองแบบ แต่ยอมรับว่าพากย์ไทยทำให้เด็ก ๆ หรือคนทั่วไปเข้าใจความสัมพันธ์ของตัวละครได้ไวกว่า อีกสิ่งที่เปลี่ยนไปคือน้ำหนักของเสียงและการใช้สำนวน: พากย์ไทยมักเติมคำอุทาน หรือเปลี่ยนน้ำเสียงให้อารมณ์ชัดเจนกว่าเดิม บางครั้งมีการปรับบทให้มีมุกสั้น ๆ เพื่อผ่อนโทนความเครียด ซึ่งต้นฉบับอาจไม่ให้ความรู้สึกขำเลย ส่วนเรื่องเพลงประกอบและการตัดต่อ เสียงซาวด์แทร็กในบางเวอร์ชันพากย์ไทยถูกเปลี่ยนหรือมิกซ์ใหม่เพื่อให้คำพูดเด่นชัดขึ้น ผลคือบรรยากาศบางฉากอาจหายไปหรือรู้สึกต่างจากต้นฉบับโดยสิ้นเชิง ในด้านการเซ็นเซอร์และการตัดต่อ เวอร์ชันพากย์ไทยที่ออกฉายทางโทรทัศน์มักมีการตัดฉากรุนแรงหรือฉากที่อาจไม่เหมาะสม ทำให้ความต่อเนื่องของพล็อตบางจุดกระชับจนดูขาด ๆ แต่เวอร์ชันพากย์เต็มเรื่องที่มีวางจำหน่ายหรือลงบนแพลตฟอร์มมักยังเก็บรายละเอียดได้มากกว่า สุดท้ายแล้วการดู 'มังกรหยก' พากย์ไทยสำหรับฉันคือประสบการณ์สองชั้น: ได้ความเข้าใจและความอบอุ่นจากการพากย์ แต่ก็มีมุมที่คิดถึงความลึกและความพิเศษของต้นฉบับอยู่เสมอ

เสียงพากย์ไทยของบลูด็อกทำให้ฉากต่อสู้ที่ดุดันมีมิติขึ้นมาอย่างชัดเจน เราเป็นคนชอบสังเกตโทนเสียงกับรายละเอียดเล็กๆ เวลาใครพากย์ตัวละครแบบนี้ แล้วบอกเลยว่าเสียงของบลูด็อกค่อนข้างสอดคล้องกับบุคลิกดุดัน แข็งกร้าว แต่ก็ยังมีชั้นที่อ่อนแอซ่อนอยู่เมื่อเนื้อเรื่องเรียกร้อง โดยเฉพาะตอนที่ต้องเปลี่ยนอารมณ์จากโกรธเป็นเสียใจ เสียงจะลดน้ำหนักลงอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ฉากลึกๆ ได้อารมณ์ตามต้นฉบับ เปรียบเทียบกับฉากที่เคยฟังพากย์ไทยใน 'One Piece' บางบทบาทจะเน้นอิมแพคมากเกินไปจนรู้สึกห่างจากบุคลิกเดิมของตัวละคร แต่บลูด็อกเลือกบาลานซ์ระหว่างพลังและความเปราะบางได้ดี วลีสั้นๆ หรือคำสบถก็ยังคงข้อจำกัดของภาษาไทยไว้ได้โดยไม่ทำให้ตัวละครกลายเป็นการ์ตูนล้อเลียน นอกจากนั้นการจับจังหวะการหายใจกับหยุดพักในประโยคช่วยให้การแสดงมีจังหวะเหมือนคนจริง ไม่ได้พากย์แบบยิงเร็วๆ เพื่อให้จบประโยค ยังมีบางฉากที่อาจรู้สึกว่าควรมีความเฉียบคมมากกว่านี้ แต่ภาพรวมเราให้ว่าการจับคาแรกเตอร์ถือว่าทำได้ดีและมีความน่าเชื่อถือ เมื่อฟังจบแล้วยังคงรู้สึกถึงตัวตนของบลูด็อก ไม่ใช่แค่เสียงพลังอย่างเดียว เสียงยังทิ้งความประทับใจที่ทำให้ติดตามต่อไปได้

นี่เป็นมุมมองส่วนตัวของฉันเกี่ยวกับความต่างที่ชัดเจนระหว่างเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'ร้านอาหารต่างโลก' ภาค 2 กับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องของเสียงเท่านั้นแต่เป็นเรื่องของจังหวะอารมณ์และการตีความบท ฉากเปิดที่เชื่อมโลกมนุษย์กับมิติอื่น ๆ ในภาคนี้ยังคงอารมณ์อบอุ่น แต่พากย์ไทยเลือกน้ำเสียงนักพากย์ที่เน้นความเป็นมิตรและเข้าถึงง่ายมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับต้นฉบับที่บางครั้งให้ความรู้สึกเงียบขรึมหรือมีน้ำหนักทางอารมณ์ นักพากย์ไทยมักเติมรอยยิ้มเข้าไปในบรรทัดบท ทำให้ความรู้สึกของร้านและลูกค้าดูเป็นกันเองขึ้นสำหรับผู้ชมในไทย การดัดแปลงบทที่เป็นคำพูดหยอกล้อเกี่ยวกับอาหารและชื่อเมนูมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้คนไทยเข้าใจได้ทันที บทตลกที่อาจอ้างอิงมุกคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นถูกแปลงเป็นมุกที่คุ้นเคยหรือแทนที่ด้วยการอธิบายสั้น ๆ แบบที่ผู้ชมสามารถหัวเราะร่วมได้โดยไม่ต้องมีความรู้เชิงวัฒนธรรมลึก เรื่องนี้ทำให้ซีรีส์มีความกลมกล่อมขึ้นแต่ก็แลกมาด้วยรายละเอียดต้นฉบับบางส่วน เช่น เสียงสำเนียงหรือคำเล่นคำที่มีเอกลักษณ์ถูกลดทอน ความเปลี่ยนแปลงแบบนี้มักเห็นได้ชัดในฉากที่ตัวละครชิมอาหารและบรรยายรสชาติ โดยที่พากย์ไทยจะย้ำคำอธิบายสั้น ๆ เพื่อรักษาความเข้าใจและความอบอุ่นของฉาก ขณะเดียวกันฉากเงียบ ๆ ที่ต้นฉบับใช้เพื่อสร้างบรรยากาศบางครั้งถูกเติมเสียงพื้นหลังหรือดนตรีให้ดูละมุนขึ้น ซึ่งเพิ่มอารมณ์สบาย ๆ แต่ก็ทำให้สัมผัสความดิบหรือความเงียบสงบบางอย่างหายไป สิ่งที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการเลือกโทนเสียงให้ตัวละครรองและลูกค้าที่เข้ามาในร้าน บ่อยครั้งนักพากย์ไทยเลือกสไตล์การพูดที่หลากหลาย ตั้งแต่เสียงสดใสเป็นกันเองไปจนถึงสำเนียงที่พยายามเลียนแบบสำเนียงต่างถิ่น แต่ไม่ถึงกับทำให้ฟังยาก จังหวะตลกและการเว้นวรรคในการพูดถูกปรับเพื่อให้เหมาะกับภาษาไทย ผลลัพธ์คือความรู้สึกใกล้ชิด แต่ถ้าหวังจะสัมผัสความเป็นต้นฉบับในระดับจิ๋ว ๆ ของการเล่นคำหรือโทนเสียงแบบญี่ปุ่น อาจจะรู้สึกว่ามีอะไรหายไปเล็กน้อย สรุปแล้วฉันมองว่าเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'ร้านอาหารต่างโลก' ภาค 2 เป็นการแปลที่ตั้งใจทำเพื่อมอบความอบอุ่นและความเข้าใจให้ผู้ชมไทยมากขึ้น แม้จะแลกกับรายละเอียดบางอย่างของต้นฉบับก็ตาม นั่นทำให้การดูเป็นประสบการณ์ที่ต่าง แต่ก็มีเสน่ห์แบบของมันเอง

เคยสงสัยไหมว่าเพลงประกอบของ 'บลูด็อก' เวอร์ชันพากย์ไทยมีขายจริงหรือเปล่า — คำตอบสั้นๆ คือ ส่วนใหญ่แล้วไม่มีอัลบั้มอย่างเป็นทางการที่ออกมาเฉพาะเป็นเวอร์ชันไทยสำหรับซีรีส์แนวนี้ ผมโตมากับการดูการ์ตูนเด็กหลายเรื่องแล้วสังเกตได้ว่าพวกโปรดักชันขนาดเล็กหรือรายการที่นำเข้ามา บ่อยครั้งจะมีการพากย์และแปลเพลงสำหรับฉายทีวี แต่บริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์มักจะปล่อยเพลงประกอบในรูปแบบดั้งเดิม (ภาษาอังกฤษหรือภาษาต้นฉบับ) ในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งและสโตร์ดิจิทัลมากกว่า นั่นหมายความว่าแม้บางตอนของ 'บลูด็อก' ที่พากย์ไทยอาจมีเสียงร้องภาษาไทยในรายการที่ฉายทางทีวีหรือแพลตท้องถิ่น แต่มักจะไม่ถูกบรรจุเป็นอัลบั้มแยกหรือวางขายอย่างเป็นทางการ ประสบการณ์ของฉันกับเรื่องอย่าง 'Peppa Pig' แสดงให้เห็นแนวทางนี้ชัด: เพลงพากย์ไทยมีอยู่ในไฟล์วิดีโอที่ออกอากาศ แต่ถ้าเข้าไปค้นหาใน Spotify, Apple Music หรือร้านเพลงออนไลน์ มักจะเจอแต่เวอร์ชันต้นฉบับ พูดง่ายๆ ว่าถ้าคุณอยากได้เพลงประกอบภาษาไทยของ 'บลูด็อก' แบบเป็นไฟล์ที่ซื้อได้ ทางเลือกหลักมักจะเป็นการมองหาแหล่งที่เผยแพร่โดยตรงจากผู้จัดจำหน่ายในไทยหรือคลิปจากช่องที่ได้รับอนุญาตบนแพลตฟอร์มวิดีโอ มากกว่าจะหวังเจออัลบั้มไทยที่วางขายตามสโตร์ทั่วไป