บล็อบฟิชกลายเป็นมส์บนโซเชียลอย่างไร?

อยู่ๆก็ทะลุุมิติมาเป็นพระสนมของฮ่องเต้ไบโพล่า ซ้ำร้ายเขายังเกลียดชังนางอย่างกับอะไรดี เช่นนี้จะทำอย่างไรดีเล่า จะหาทางหนีออกจากวังหลวง หรือยื่นข้อเสนอที่แสนเร้าใจให้เขาดี? อยู่ๆ จิ่งรั่วอิง ก็ทะลุมิติมาเป็นพระสนมแสนชังของ เซี่ยเทียนอวี้ ฮ่องเต้ไบโพล่าที่อารมณ์ขึ้นๆลงๆ นางต้องคอยรับมือกับเขาจนปวดหัว ไม่เพียงเท่านั้น นางยังต้องคอยรับมือกับตัวร้ายที่จ้องจะหลอกใช้นางอีกด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้นางจึงยื่นข้อเสนอที่น่าสนใจให้กับเซี่ยเทียนอวี้เพื่อขอให้เขาช่วยนางแก้แค้นคนผู้หนึ่ง และดูเหมือนเขาจะพอใจกับข้อเสนอนี้มากเสียด้วยเพราะเขาและนางมีศัตรูคนเดียวกัน มาเถอะเพคะฝ่าบาท มาแก้แค้นไปพร้อมกัน!

ฉันจะทรมานเธอ..จนกว่าเธอจะตาย!! “กลัวเหรอ” เขาหัวเราะหึๆ เหมือนโรคจิตไม่มีผิด “บอส!” “ในเมื่อเธอกล้าเข้ามาหลอกฉัน กล้าหักหลังฉัน เธอก็ต้องกล้ารับผลที่เธอก่อไว้สิเอลิกา!!!” “หลอก??? เอมไปหลอกอะไรบอส???” “หยุดแถซะที” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือบ แต่สายตาร้อนดั่งไฟที่สามารถเผาไหม้ทุกอย่างตรงหน้าได้ภายในพริบตาเดียว “เธอมันก็แค่ลูกสาวของนังงูพิษ คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอกับแม่ของเธอกำลังจะทำอะไร นังพวกต่ำตมโลภมาก!!!”

แม่บ้านของฉันเรียกตัวเองว่าเป็นผู้หญิงอิสระยุคใหม่ เธอเกลี้ยกล่อมให้ฉันพึ่งพาตัวเอง ให้ฉันซักผ้า ทําอาหาร และเลี้ยงลูก และแนะนําให้ฉันหย่ากับสามี ต่อมาฉันพบว่าเธอเป็นเน็ตไอดอลคนหนึ่ง ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน เธอทําวิดีโอในธีม "สอนงานคุณภรรยา" เพื่อใส่ร้ายป้ายสีฉัน และยังขโมยเครื่องประดับและเสื้อผ้าของฉัน หลังจากที่ฉันไล่เธอออก เธอก็ด่าฉันทางอินเทอร์เน็ตว่าฉันสร้างกระแส ประจบสอพลอผู้ชายรังเกียจผู้หญิง แฟนคลับตัวยงมาที่บ้านของฉัน เอายาฆ่าหญ้าเป็นน้ำให้ฉันดื่ม เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันย้อนกลับมาในวันที่พบว่าเธอมีคนตามบัญชีเป็นล้าน ชอบไลฟ์สดและถ่ายวิดีโอมากขนาดนี้ งั้นฉันก็จะให้ทุกคนเห็นธาตุแท้ของผู้หญิงพึ่งพาตัวเองคนนี้

“ถ้ากูหลุดเข้าไปในนิยายเกย์ของยัยฝน มีหวังชักตายแน่!” ภีม เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้จริงจังกับชีวิต เตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างมุ่งมั่น แต่ดันมีเพื่อนสนิทเป็นสาววายตัวแม่ที่วันไหนไม่ได้พูดถึงโอเมก้ากับอัลฟ่าคือวันนั้นโลกคงหยุดหมุน วันหนึ่ง หลังเรียนพิเศษ ฝนปวดท้องจนฝากนิยายวายเล่มโปรดไว้กับเขาโดยไม่ทันได้คิด... และแน่นอน ความซวยก็บังเกิด คืนเดียวกัน ภีมดันหลุดเข้าไปอยู่ในโลกนิยายวายที่ฝนคลั่งรัก! ไม่พอ—เขายังกลายเป็น "วิคเตอร์ เฮด" ตัวประกอบอัลฟ่าที่มีชะตากรรมต้องตายอย่างอนาถในตอนต้นเรื่อง ...ศัตรูหัวใจของพระเอกผู้คลั่งรัก! มีแมวดำพูดได้มาคอยชี้โพรง มีระบบนิยายสุดกาว และเนื้อเรื่องที่ควรจะดำเนินไปตามบทกลับค่อยๆ วนเบี้ยว เพราะ “ธีโอ ล็อกวู้ด” พระเอกผู้เย็นชา กลับจ้องเขาเขม็งเหมือนจะกินหัว ไม่สิ... จะกินอย่างอื่นมากกว่า!? เมื่อภีมต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกที่ทุกคนหล่อ รวย กล้ามแน่น และคลั่งรักกันเป็นว่าเล่น ภารกิจไม่ตายซ้ำรอบสองจะยังพอไหวอยู่มั้ย ถ้าหัวใจเขากำลังจะพังเพราะ...พระเอกนิยายนั่น!?

ฟินน์ แฟนหนุ่มมาเฟียของฉัน มักจะชอบบ่นและทะเลาะกับอแมนด้า เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขาอยู่เป็นประจำ ในวันเกิดของฉัน เธอเอาไข่สั่นกับเจลหล่อลื่นมาให้เป็นของขวัญ "อ่ะ เผื่อไว้สำหรับรอบสองนะ ฉันรู้ซึ้งถึงความอึดของเขาดีกว่าใครเลยล่ะ" เขาโยนขวดรองพื้นสีซีดใส่เธอ "เอาไปโปะหน้าเพิ่มซะ เผื่อจะมีใครอยากแตะต้องตัวเธอบ้าง" พวกเขากระทบกระทั่งและผลักกันไปมาในตอนที่เดินออกไป พร้อมกับผลักประตูปิดกระแทกอย่างแรง ทิ้งให้ฉันนั่งอยู่ตามลำพังที่โต๊ะอาหาร มองดูเทียนบนเค้กวันเกิดค่อยๆ ละลายจนดับไปเอง ครั้งแรกที่ครอบครัวของเราทั้งสองฝ่ายมานั่งร่วมโต๊ะอาหารค่ำอย่างเป็นทางการ เธอส่งยิ้มพร้อมกับแอบยื่นเจลหล่อลื่นขวดเล็กๆ ให้เขา "รับไปสิ จะได้ไม่ต้องปล่อยให้แม่สาวน้อยคนนั้นต้องทรมาน" ใบหน้าของเขาบูดบึ้งขึ้นมาทันที "ยังดีกว่าเธอที่ต้องนอนร้องไห้กอดหมอนข้างทุกคืนก็แล้วกัน" ครั้งนี้ ฟินน์ได้จัดทริปไปพักผ่อนที่เกาะส่วนตัว เพื่อนสนิทของเราคนหนึ่งแอบมากระซิบส่งข่าวให้ฉันรู้ล่วงหน้า ว่าเขาตั้งใจจะขอฉันแต่งงานที่ริมหน้าผาในตอนที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน หลังจากผ่านการวิ่งมาราธอนความสัมพันธ์มาอย่างยาวนานถึงเจ็ดปี ฉันบอกกับตัวเองว่าถึงเวลาแล้วล่ะ ในที่สุดก็มองเห็นเส้นชัยอยู่ตรงหน้าสักที ฉันแต่งกายอย่างพิถีพิถัน สวมชุดเดรสที่แพงที่สุดที่มี แล้วเดินตรงไปยังลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงประตูเครื่องเปิดออก ทว่าอแมนด้านั่งประจำที่อยู่บนเบาะผู้ช่วยนักบินเรียบร้อยแล้ว เธอยักคิ้วให้ฉันพลางพูดขึ้น "โคลอี้ เธอมาแล้วเหรอ? พอดีฉันเป็นโรคกลัวที่แคบน่ะ คงไม่รังเกียจใช่ไหมถ้าฉันจะขอนั่งข้างหน้า?" ฟินน์ซึ่งกำลังจับคันบังคับอยู่หันมามองสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า "โคลอี้ เธอไปนั่งเบาะหลังเถอะ ฉันกลัวว่ายัยนี่จะเกิดอาการสติแตกแล้วพาลมากัดเอา เดี๋ยวจะพาลเสียบรรยากาศหมด" ยังไม่ทันที่ฉันจะได้อ้าปากพูดอะไรสักคำ อแมนด้าก็เริ่มเปิดฉากต่อปากต่อคำกับเขาอีกครั้ง "พูดแบบนี้หมายความว่าไง?นายคิดว่าฉันเป็นภาระงั้นเหรอ?" "ก็ไม่ใช่เพิ่งจะมาคิดครั้งแรกซะเมื่อไหร่ล่ะ แล้ววันนี้เธอจะมาดราม่าอะไรนักหนา?" บทสนทนาที่โต้ตอบกันไปมาของพวกเขามันช่างดูลื่นไหลราวกับเป็นบทละครที่ผ่านการซักซ้อมมาแล้วเป็นพันๆ ครั้ง วินาทีนั้นเอง ความเหนื่อยล้าสะสมตลอดระยะเวลาเจ็ดปีที่ผ่านมาก็หลั่งไหลเข้ามารุมเร้าจิตใจของฉันจนท่วมท้น

โรสริน บุรณศิริ นักบัญชีสาวใกล้ขึ้นคาน โดนพักงานเพียงเพราะแต่งกายไม่เหมาะสม โดนเพื่อนร่วมงานเยาะเย้ย อย่างเธอจะมีวันที่จะมีชายหนุ่มมาสนใจหรือ? โรสรินตัดสินใจวันไนท์สแตนกับชายหนุ่มคนหนึ่งในงานเลี้ยงต้อนรับบอสคนใหม่ ทั้งที่เห็นหน้าไม่ชัดเพราะถอนแว่น อเล็กซานเดอร์ ตูร์เกเนฟ หนุ่มรัสเซียเจ้าพ่อพลังงาน พบสาวสวยถูกใจในงานเลี้ยงต้อนรับ คว้าเอวขึ้นห้องไม่รอช้า เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ร่างสูงโปร่งตรงสเปกหลุดมือเป็นอันขาด เมื่อเช้าวันใหม่มาถึง โรสรินถึงกลับรีบเผ่นหนีเมื่อชายหนุ่มที่เธอยอมทิ้งความสาวให้คือประธานบริษัท บอสคนใหม่ที่สั่งพักงานเธอสามเดือน!!