Share

ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ
ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ
Author: องค์หญิงโนเนม

บทนำ

last update Huling Na-update: 2026-01-22 13:57:17

แคว้นเซิ่ง

รัชศกเทียนอวี้ปีที่สอง

"ลากนางไปโบยสิบไม้ แล้วเอาไปขังไว้ที่ตำหนักเย็นซะ จากนั้นก็ลดขั้นนางจากผินเป็นกุ้ยเหรินเสีย อย่าให้ข้าเห็นหน้านางอีก สตรีหน้าด้านไร้ยางอายเช่นนี้ ข้าไม่มีวันชายตาแลนาง!"

"ฝ่าบาทโปรดเมตตาด้วย ที่หม่อมฉันทำลงไปเพราะรักในตัวพระองค์นะเพคะ ฮือ"

เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองสตรีตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา ก่อนจะสั่งให้คนลากนางไปรับโทษโดยไม่สนใจเสียงร้องขอความเมตตาของนางเลยแม้แต่น้อย ไป๋กงกงรีบส่งสายตาให้ทหารมาลากตัวพระสนมผู้โชคร้ายไปลงโทษ เมื่อคนถูกลากออกไปแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า

เขาคือฮ่องเต้แคว้นเซิ่งนามเซี่ยเทียนอวี้ หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตจากไปเมื่อสองปีก่อนเขาที่เป็นองค์ชายองค์โตเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์จึงได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้แทนพระบิดา หากนับดูก็เป็นเวลาสองปีแล้วที่เขานั่งอยู่บนบัลลังก์มังกรที่สูงส่งนี้ สองปีมานี้เขาเหนื่อยยิ่งนัก ต้องรับมือทั้งศึกในและศึกนอก หลังจากเสด็จพ่อสวรรคตศัตรูจากชายแดนก็รุกรานไม่หยุด โชคดีที่มีแม่ทัพใหญ่จิ่งคอยรับศึกอย่างห้าวหาญทำให้สามารถเอาชนะศึกมาได้ ส่วนศึกในเขาก็ต้องต่อสู้กับบรรดาเครือญาติที่จ้องจะโค่นล้มบัลลังก์ของเขา

หนึ่งเดือนก่อน เสด็จแม่ทรงคัดเลือกหญิงงามเข้าวังมาเป็นพระสนมของเขาถึงสามคน พวกนางล้วนมาจากตระกูลขุนนางชั้นสูงทั้งสิ้น แต่ทว่าเขาไม่ได้ถูกตาต้องใจพวกนางเลย เหล่าขุนนางก็เร่งเร้าให้เขาแต่งตั้งฮองเฮาได้แล้ว แต่เขาก็ปฏิเสธเรื่อยมา สตรีเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารำคาญที่สุดในความคิดของเขา เขาจึงไม่รีบร้อนแต่งสตรีใดเข้าวัง แต่เพราะยามนี้เสด็จแม่ออกปากด้วยตนเองให้รับสนมเข้าวังได้แล้ว เขาจึงไม่อยากขัดและให้เสด็จแม่จัดการเรื่องนี้ตามสมควร

แต่ผู้ใดจะรู้เล่าว่า หนึ่งในพระสนมตำแหน่งผินทั้งสามคน จะมีจิ่งรั่วอิงรวมอยู่ด้วย

หากเล่าท้าวความย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน เขาในยามนั้นเขายังเป็นเพียงองค์รัชทายาท และได้ตกหลุมรักสตรีนางหนึ่งนามว่าจิ่งรั่วอิง นางเป็นบุตรสาวจากตระกูลแม่ทัพ บิดาของนางคือแม่ทัพใหญ่จิ่งผู้จงรักภักดีและยังเป็นสหายรักกับเสด็จพ่อของเขา

เขาหลงรักนางตั้งแต่แรกพบ แต่ทว่าจิ่งรั่วอิงไม่เคยรู้ว่าเขารู้สึกเช่นไรต่อนาง เพราะเขาไม่เคยสารภาพรักกับนางเลยสักหน

เดิมทีเขาควรจะขึ้นครองราชย์อย่างราบรื่น ในเมื่อจิ่งรั่วอิงเข้าวังหลวงมาแล้วเขาก็ควรจะดีต่อนางและทำตัวเป็นพระสวามีที่ดี แต่ทว่าหลังจากที่นางเข้าวังมาไม่นานเขากลับฝันเห็นลางบอกเหตุล่วงหน้า ความฝันนั้นช่างน่าหวาดหวั่นไม่น้อยเลย

ในความฝันนั้น หลังจากที่เขาขึ้นครองราชย์ได้สองปีก็รับจิ่งรั่วอิงเข้ามาเป็นพระสนม เขาหลงรักนางมาก หลงนางจนโงหัวไม่ขึ้น ถึงขนาดมอบตำแหน่งฮองเฮาให้กับนาง คนที่แนะนำให้เขาแต่งตั้งนางเป็นฮองเฮาก็คือเซี่ยชินอ๋องเสด็จอาของเขา โดยให้เหตุผลว่านางมาจากตระกูลแม่ทัพ มีฐานะสูงส่ง เมื่อแต่งกับนางแล้วแม่ทัพใหญ่จิ่งย่อมสนับสนุนเขาเต็มกำลัง แม้แต่เซี่ยซู่อันญาติผู้พี่ของเขาก็ยังออกหน้าให้เขาและนางได้สมหวังกัน เขาหลงคิดว่าสองคนนี้จริงใจต่อเขาและหวังดีกับเขามาโดยตลอด แต่แท้จริงแล้วมันกลับไม่เป็นเช่นนั้น!

เซี่ยซู่อันเป็นซื่อจื่อชินอ๋อง บิดาของเซี่ยซูอันคือเสด็จอาของเขา เขาและเสด็จอาสนิทสนมกันมาก กับเซี่ยซู่อันเขาก็ยิ่งรักใคร่และให้เกียรติ เขาบอกเรื่องที่ตนเองมีใจรักต่อจิ่งรั่วอิงให้เซี่ยซู่อันทราบ เซี่ยซู่อันก็รับปากว่าจะช่วยให้เขาสมหวังกับนาง ยามนั้นเขาดีใจมาก

 แต่แท้จริงแล้วสองพ่อลูกบัดซบนี่จ้องจะตระครุบบัลลังก์ของเขาตาเป็นมัน แกล้งทำดีให้เขาตายใจจากนั้นก็ตลบหลังเขาอย่างเลือดเย็น

ที่จิ่งรั่วอิงเข้าวังหลวงมานั้น แท้จริงแล้วนางมีจุดประสงค์มาตั้งแต่แรก อันที่จริงนางและเซี่ยซู่อันเป็นคนรักกัน นางรักเซี่ยซู่อันมากถึงขนาดยอมเข้าวังหลวงมาเป็นนกต่อให้กับเขา หลอกให้ฮ่องเต้อย่างเขารักและไว้ใจ จากนั้นนางก็หักหลังเขาอย่างอำมหิต

นางอดทนใช้ชีวิตอยู่ข้างกายเขาถึงห้าปี ค่อยๆเปิดทางให้คนของเซี่ยซู่อันแทรกซึมเข้ามาในวังหลวงของเขาอย่างแยบยล ทุกๆวันนางจะต้มน้ำแกงบำรุงมาให้เขาดื่ม นางบอกว่านี่คือน้ำแกงบำรุงชั้นยอด แต่ว่าแท้จริงในน้ำแกงนั้นกลับผสมยาพิษเอาไว้ นางให้เขาดื่มทุกวัน จนสุดท้ายเขาก็ล้มป่วยหนักด้วยน้ำมือของนาง

ก่อนตายเขาถามนางว่า เคยรักเขาบ้างหรือไม่ นางกลับตอบอย่างเย็นชาว่าไม่เคยรักเขาเลยแม้แต่น้อย นางรักเซี่ยซู่อัน อีกไม่นานนางก็จะได้เป็นฮองเฮาของเซี่ยซู่อันแล้ว เขาเจ็บแค้นใจเหลือจะกล่าว แต่นางกลับไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังเปิดทางให้เซี่ยซู่อันเข้ามาสังหารเขาอีกด้วย เซี่ยซู่อันใช้ดาบยาวเชือดคอเขาจนตาย และยังกระซิบข้างหูเขาว่ายามนี้เสด็จแม่ของเขาได้ถูกเสด็จอาสังหารแล้ว เขาเสียใจจนแทบบ้าที่ไม่อาจปกป้องเสด็จแม่ได้ แต่ต่อให้เสียใจมากเพียงใดมันก็สายเกินไปเสียแล้ว สุดท้ายเซี่ยซู่อันก็แย่งบัลลังก์มังกรไปจากเขาได้สำเร็จ

เขาสะดุ้งตื่นจากความฝันที่แสนน่ากลัว เหงื่อกาฬไหลโทรมกายเต็มไปหมด เขารู้ได้ทันทีว่าตนเองฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าที่ไม่ควรจะเห็นเข้าเสียแล้ว ที่เป็นเช่นนี้คงเพราะสวรรค์ต้องการให้เขาได้มีอยู่ชีวิตอยู่ต่อและระแวดระวังคนชั่วกระมัง

ตั้งแต่ได้ฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าในครั้งนั้น เขาก็เปลี่ยนความคิดของตนเองใหม่ ไม่ใจอ่อนและไม่หลงกลสองพ่อลูกนั่นอีก แต่ผู้ใดจะรู้ว่าต่อให้เขาจะระวังมากเพียงใดก็ยังไม่อาจฝืนลิขิตสวรรค์ได้

สุดท้ายจิ่งรั่วอิงก็ได้เข้าวังหลวงมาจริงๆ

แต่ไม่เป็นอันใด ยามนี้นางยังไม่ได้เข้าใกล้เขา ยังไม่ได้เป็นถึงฮองเฮา เขาย่อมหาทางป้องกันได้

หลังจากนางเข้าวังหลวงมาเขาก็ทำตัวเย็นชากับนางมาโดยตลอด ต่อให้นางจะใช้เล่ห์กลใดเขาก็ไม่มีทางหลงใหลในตัวนางเพราะเขารู้แล้วว่านางไม่จริงใจ แต่ใครจะรู้ว่านางจะใจกล้าถึงขนาดยัดเยียดตนเองปีนขึ้นเตียงเขา อีกทั้งยังบอกว่ายินดีจะตกเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ นางพยายามปลุกปล้ำเขาอย่างสุดกำลัง แต่เขากลับไม่ยินยอม จึงสั่งให้คนลงโทษโบยนางและเอานางไปขังไว้ในตำหนักเย็นเสีย

สตรีนางนี้คิดจะหลอกใช้เขาเป็นเครื่องมือ นางเอาคำหวานมาหลอกล่อให้เขาตายใจหวังจะใช้ประโยชน์จากเขา เขาไม่มีทางหลงกลนางอีก

แม้ในใจจะมีความรู้สึกดีดีต่อนางหลงเหลืออยู่บ้าง แต่เขาคงไม่อาจเอาความรู้สึกส่วนตัวมาเป็นที่ตั้งเพราะว่าเขาคือฮ่องเต้!

"ทูลฝ่าบาท ลงโทษโบยเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ ยามนี้นางหมดสติไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

เสียงของไป๋กงกงปลุกให้เซี่ยเทียนอวี้ตื่นจากภวังค์ความคิด เขายกยิ้มเย็นชาก่อนจะเอ่ย

"ดี ให้นางรู้สำนึกซะบ้าง!"

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แล้วจึงหันมาเอ่ยกับไป๋กงกง

"อย่าให้นางตาย ข้าจะเก็บนางเอาไว้ ข้าอยากรู้นักว่าเซี่ยซู่อันจะทำเช่นไรต่อไปหากได้รู้ว่าคนรักของตนเองโดนโบยเช่นนี้ หึ!"

ไป๋กงกงเมื่อได้ยินก็ถอนหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตก ไม่รู้เพราะเหตุใดอยู่ๆฝ่าบาทก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทั้งอารมณ์หงุดหงิดง่าย และยังระแวงผู้คนไปทั่ว แม้กระทั่งเขาเองยังตามอารมณ์ของฝ่าบาทไม่ทัน

เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองไป๋กงกงทันที

"เจ้าถอนหายใจทำไม"

"ไม่มีอันใดพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงรู้สึกว่าฝ่าบาทปากไม่ค่อยจะตรงกับใจสักเท่าใดนัก"

เซี่ยเทียนอวี้ฟังจบก็ถลึงตาใส่ไป๋กงกงทันที

“บิดาเจ้าสิปากไม่ตรงกับใจ เหตุใดข้าต้องสนใจสตรีบัดซบเช่นนางด้วย ไป๋กงกง ตาแก่ปากมาก วันนี้เจ้าจะไปตายที่ไหนก็ไปข้าไม่สนใจเจ้าแล้ว!"

เอ่ยจบเขาก็ไม่มองหน้าไป๋กงกงอีก ไป๋กงกงเองก็ไม่คิดจะอยู่รบกวนเจ้านายจึงรีบออกไปทันที เมื่ออยู่เพียงลำพังคนเดียวแล้ว เขาก็ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาตนเองอย่างขมขื่น

ใครปากไม่ตรงกับใจ ใครร้องไห้กัน เขาน่ะหรือจะร้องไห้ให้สตรีชั่วช้าเช่นนาง เขาแค่เมากำยานจนน้ำตาไหลต่างหาก ไม่ได้ร้องไห้เพราะนางจริงๆนะ!

ด้านจิ่งรั่วอิงนั้นหลังจากถูกโบยแล้ว ทหารก็เอาตัวนางมาขังเอาไว้ในตำหนักเย็น นางอดทนได้เพียงสองวันก็สิ้นใจตายจากไปทันที ตั้งแต่เล็กจนโตนางถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม โทษโบยสิบไม้สำหรับคนอื่นอาจจะไม่หนักเท่าไหร่ แต่สำหรับสตรีบอบบางเช่นนางย่อมไม่เหมือนกัน นางทนไม่ไหวจึงขาดใจตายไปทันที

เดิมทีเมื่อจิ่งรั่วอิงตายไปแล้วทุกอย่างก็ควรจะจบลงแต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนั้น

จิ่งรั่วอิงคนเก่าตายจากไปแล้วนั่นคือเรื่องจริง แต่ทว่ากลับมีวิญญาณจากโลกอนาคตมาสิงสู่อยู่ในร่างของนางแทน

สตรีจากโลกปัจจุบันมีชื่อแซ่เหมือนกับจิ่งรั่วอิงเจ้าของร่างเดิมและยังมีหน้าตาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน หญิงสาวตกใจมาก นางกำลังนั่งกินบะหมี่เย็นอยู่ดีดีก็หมดสติไป จากนั้นก็ตื่นขึ้นมาอยู่ในร่างของสตรีนางนี้เสียแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้นนางยังมองเห็นจุดจบของเจ้าของร่างเดิมในอีกห้าปีข้างหน้าอีกด้วย!

เจ้าของร่างเดิมนามว่าจิ่งรั่วอิงผู้นี้แท้จริงแล้วมิใช่คนดีอันใด นางแต่งกับฮ่องเต้รูปงามเพื่อเอาตัวเข้าแลก หวังปูทางให้ชายอันเป็นที่รักของตนแย่งชิงบัลลังก์มังกรได้สำเร็จ นางวางยาสามีตนจนป่วยหนัก จากนั้นก็เปิดทางให้ชายคนรักมาฆ่าสามีตน เมื่อชายคนรักได้สมปรารถนาขึ้นเป็นฮ่องเต้ดั่งใจหวัง กลับไม่ทำตามสัญญา เขาแต่งหวงซูเหยาสตรีอีกคนขึ้นเป็นฮองเฮาแทน จากนั้นก็ใช้เชือกรัดคอจิ่งรั่วอิงจนตาย ก่อนตายเขายังกระซิบบอกกับนางว่า

"เจ้าหมดประโยชน์แล้ว ยามนี้ข้าได้ในสิ่งที่ข้าต้องการแล้ว เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องม่ีชีวิตอยู่อีกต่อไป เจ้าทำเพื่อข้ามามากพอแล้ว โปรดจากไปอย่างสบายใจเถอะ ข้าจะส่งเจ้าไปเอง อ้อ ข้ายังไม่ได้บอกความจริงกับเจ้าอีกเรื่องหนึ่ง แท้จริงแล้วสตรีที่ข้ารักคือหวงซูเหยา ไม่ใช่เจ้า เจ้ามันก็แค่หมากบนกระดานของข้า!"

เขาหักหลังจิ่งรั่วอิงได้อย่างเลิือดเย็น ใช้นางเป็นหินรองเท้าเหยียบขึ้นไปสู่ตำแหน่งสูงสุด จิ่งรั่วอิงคนเก่ารักเทิดทูนเขายิ่งชีพ ไม่เพียงยอมตกเป็นของชายอื่นเพื่อเขา นางยังไปขโมยตราพยัคฆ์สั่งการทหารของบิดามามอบให้เขาอีกด้วย ทำให้เขาก่อกบฏสังหารเซี่ยเทียนอวี้ได้สำเร็จ

เมื่อจิ่งรั่วอิงตาย เซี่ยซู่อันก็สังหารคนตระกูลจิ่งทิ้งทั้งหมดเพื่อไม่ให้เป็นภัยในภายหลัง แต่ไหนแต่ไรแม่ทัพใหญ่จิ่งก็ไม่เคยชอบหน้าเขาอยู่แล้ว เขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้คนผู้นี้มีชีวิตรอดมาแว้งกัดเขาได้ในภายหลัง

จิ่งรั่วอิงคนใหม่ มองเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าได้อย่างอัศจรรย์ นางตกใจไม่น้อย ไม่คิดเลยว่าบนโลกใบนี้จะมีเรื่องเหลือเชื่อเช่นนี้อยู่

อยู่ๆวิญญาณของนางก็ถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดกลืนอีกครั้ง ก่อนจะหมดสติไปอีกหน แต่ทว่าไม่นานนางก็ฟื้นขึ้นมาอีกรอบ

เห้อ สุดท้ายก็ยังวนกลับมาอยู่ในร่างของจิ่งรั่วอิงสตรีโง่เขลาผู้นั้นอีกเหมือนเดิม

สองสามวันมานี้นางสลบและฟื้นวนเวียนซ้ำๆอยู่เช่นนี้หลายครั้งหลายหนจนรู้สึกเหนื่อยใจ ยามที่สลบก็จะฝันเห็นเหตุการณ์ที่เจ้าของร่างเดิมถูกชายคนรักฆ่าตายวนอยู่ซ้ำๆ พอได้สติฟื้นกลับมาก็แทบอยากตายเพราะแผลที่หลังซึ่งได้มาจากการถูกโบยมันช่างเจ็บปวดทรมานยิ่งนัก

“พระสนม ทรงฟื้นแล้วหรือเพคะ ฮือ พระสนมบ่าวกลัวแทบแย่ หลายวันก่อนพระองค์ทรงไม่หายใจแล้ว แต่กลับฟื้นขึ้นมาได้ช่างเป็นเรื่องที่ดียิ่งนัก เร็วเข้าอันหราน เจ้ารีบเอาน้ำมาให้พระสนมดื่มดับกระหายเร็วเข้า!"

หลิงซีนางกำนัลคนสนิทของจิ่งรั่วอิงหันไปเอ่ยกับอันหรานนางกำนัลอีกคนด้วยน้ำเสียงดีอกดีใจ จิ่งรั่วอิงรู้แล้วว่าสองคนนี้คือนางกำนัลคนสนิทของนาง เพราะตอนที่นางทะลุมิติมาใหม่ๆก็มีสองคนนี้คอยดูแลมาโดยตลอด

ที่นางต้องตกมาอยู่ในสภาพนี้ก็เพราะจิ่งรั่วอิงคนเก่าพยายามปลุกปล้ำฝ่าบาท เขาจึงสั่งลงโทษ ช่างหาเรื่องซวยโดยแท้ ที่สำคัญชายคนรักที่เจ้าของร่างเดิมเทิดทูนนักหนายังไม่เคยมาดูดำดูดีเลยสักหน แม้แต่จะส่งคนมาถามไถ่สักคำเขายังไม่ทำ!

ทะลุมิติมาทั้งทีจะให้มาอยู่ในร่างคนดีหน่อยก็ไม่ได้ เหตุใดต้องให้นางมาอยู่ในร่างสตรีบัดซบเช่นนี้ด้วยนะ

เวรฉิบ! เทิดทูนความรักอย่างไม่ลืมหูลืมตาจนนำหายนะไปสู่ตระกูล ช่างโง่เขลาโดยแท้ ในเมื่อนางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว นางจะไม่มีทางเดินซ้ำรอยเจ้าของร่างเดิมเป็นอันขาด

จิ่งรั่วอิงเจ็บหลังจนแทบทนไม่ไหว นางดื่มน้ำที่หลิงซีและอันหลานนำมาป้อนให้จนหมด จึงทำให้รู้สึกชุ่มคอไม่น้อย หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะหันมาเอ่ยถามนางกำนัลทั้งสองคน

“ข้าหิวมากเลย พวกเจ้าไปหาอาหารมาให้ข้ากินหน่อย ขอเป็นเนื้อเยอะๆนะ”

หลิงซีและอันหรานหันมาสบตากันทันที เป็นหลิงซีที่เอ่ยกับเจ้านายอย่างกล้าๆกลัวๆ

“เสวยเนื้อไม่ได้เพคะ ฝ่าบาททรงสั่งเอาไว้ว่าให้พระสนมกินเจสวดมนต์อยู่ในตำหนักเย็นจนกว่าจะรู้สำนึกเพคะ”

เสมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของจิ่งรั่วอิง ดวงตาของนางเหม่อลอยไปชั่วขณะ

กินเจสวดมนต์หรือ?

ใครอยากกินเจกันข้าอยากกินเนื้อย่าง ได้โปรดเอาเนื้อย่างมาให้ที ข้าจะลงแดงแล้ว!

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   ตอนพิเศษ

    "ค่อยๆเดินนะเพคะฮองเฮา ดูแล้วเหมือนจะได้ลูกแฝดเลยเพคะ"หลิงซีและอันหรานช่วยประคองเจ้านายของตนมานั่งอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเอ่ยอย่างดีอกดีใจ จิ่งรั่วอิงเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็แย้มยิ้มเต็มใบหน้า คราวก่อนนางทดลองใช้แส้ฟาดเขา ไม่นานนางก็ตั้งครรภ์จริงๆ นับว่าเยี่ยมมากเลยหญิงสาวหยิบผลผูเถาขึ้นมากินอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับเอ่ยชมว่าเซี่ยเทียนอวี้ช่างทำดีทำถึงจริงๆ“ฝ่าบาทคงจะกำลังร่วมประชุมยามเช้าอยู่กระมัง"จิ่งรั่วอิงเอ่ยถามนางกำนัลทั้งสอง หลิงซีและอันหรานพยักหน้าพลางเอ่ยตอบ"เพคะ หม่อมฉันได้ยินมาว่า ขุนนางพวกนั้นจ้องแต่จะให้ฝ่าบาทรับพระสนมคนใหม่เข้าวังหลวง พวกเขาอ้างว่ายามนี้ฮองเฮาทรงตั้งพระครรภ์ไม่อาจปรนนิบัติฝ่าบาทได้ จึงยกเรื่องนี้ขึ้นมาอ้างเพคะ"จิ่งรั่วอิงรับฟังอย่างไม่ใส่ใจเท่าใดนัก"ช่างเถอะ""ช่างเถอะอะไรกันเพคะ เกิดฝ่าบาททรงรับสตรีอื่นเข้ามาจริงๆ ฮองเอามิทรงหนักพระทัยแย่หรือเพคะ"จิ่งรั่วอิงไม่ตอบแต่กลับยกยิ้มมุมปาก หากเขากล้าทำเช่นนั้น นางจะตัดหนอนน้อยของเขาทิ้งเสีย ตัดแล้วสับๆโยนไปให้นกพิราบกิน!ด้านเซี่ยเทียนอวี้ยามนี้ก็กำลังร่วมประชุมยามเช้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตั้งแต่เซี่ยชินอ

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   ตอนจบ

    เมื่อเรื่องราวทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้้วยดี เซี่ยเทียนอวี้ก็สั่งให้คนนำศพของสองพ่อลูกบัดซบไปแขวนประจานเอาไว้ที่หน้าประตูเมือง เพื่อให้ผู้คนได้ดูเป็นเยี่ยงอย่างว่าหากใครคิดทำชั่วจะต้องถูกลงโทษเช่นนี้ ส่วนคนของเซี่ยชินอ๋องก็ถูกฆ่าล้างบางไม่เหลือ ค่ายหทารเดนตายก็ถูกทำลายสิ้น นับว่าทุกอย่างจบสิ้นไปได้ด้วยดีส่วนเวินเมี่ยวและมู่ลี่ เขาก็ปลดนางออกจากการเป็นพระสนม คืนอิสะให้แก่พวกนางทั้งสองคน และรับพวกนางเป็นน้องสาวบุญธรรม อีกทั้งยังอนุญาตให้พวกนางแต่งงานกับบุรุษที่ตนพึงใจได้ เวินเมี่ยวและมู่ลี่แม้จะเสียใจเพียงใดแต่ก็ยอมรับได้ เพราะอย่างน้อยฝ่าบาทก็ยังเมตตาพวกนางสองคนอยู่บ้างเซี่ยเทียนอวี้แต่งตั้งจิ่งรั่วอิงขึ้นเป็นฮองเฮา ในวังหลังของเขามีนางเป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียวหลังจากเสร็จสิ้นพิธีการต่างๆแล้ว เขาและนางก็พากันกลับมาเยี่ยมจวนตระกูลจิ่ง เดิมทีนางจะกลับมาเยี่ยมบิดานานแล้ว แต่เพราะเซี่ยเทียนอวี้เล่นแง่ไม่ยอมปล่อยนางออกมาเสียทีนางจึงไม่อาจกลับบ้านได้ แต่พอนางโมโหจริงๆเขาจึงไม่กล้าขัดใจนางอีก และยังบอกว่าจะมาเยี่ยมจวนตระกูลจิ่งพร้อมกับนางอีกด้วย แม่ทัพใหญ่จิ่งและจิ่งรุ่ยเมื่อทราบว่าพวกนางจะกลับ

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   บทที่ 30 ทำโทษ

    เซี่ยเทียนอวี้บาดเจ็บสาหัส แน่นอนว่าท่านหมอย่อมต้องทำการรักษาเขาอย่างรวดเร็ว เมื่ออาการของชายหนุ่มคงที่แล้ว จิ่งรั่วอิงจึงพาเขาเดินทางกลับเมืองหลวงในทันที อย่างไรเสียที่เมืองหลวงก็มีหมอฝีมือดีกว่าเมืองเยี่ยนจิง โชคดีที่หนนี้เดินทางมากับเรือ ภายในเรือมีห้องพักที่สะดวกสบายมากกว่ารถม้า จึงทำให้เซี่ยเทียนอวี้เดินทางกลับเมืองหลวงได้อย่างราบรื่นศพของเซี่ยซู่อันและเซี่ยชินอ๋องรวมไปถึงหวงซูเหยานั้นถูกนำขึ้นเรือกลับเมืองหลวงมาด้วย อย่างไรย่อมต้องรอให้เซี่ยเทียนอวี้ฟื้นขึ้นมาเสียก่อนจึงจะรู้ว่าควรต้องจะการเช่นไรต่อ ส่วนราชครูหวงนั้นเมื่อได้ทราบว่าบุตรสาวถูกเซี่ยซู่อันสังหารจนตายก็เสียใจจนเป็นบ้าเป็นหลัง จิ่งรั่วอิงอดเวทนาขึ้นมาไม่ได้ อีกทั้งยังด่าทอเซี่ยซู่อันว่าเขาช่างใจดำอำมหิตเกินคนยามนี้จิ่งรั่วอิงกำลังนั่งอยู่ข้างเตียงนอนของเซี่ยเทียนอวี้ ก่อนหน้านี้บิดาและพี่ชายของนางได้เข้ามาเยี่ยมดูอาการของเขารอบหนึ่งแล้ว ก่อนจะออกไปอารักขาอยู่ที่ด้านนอก ก่อนไปบิดาและพี่ชายยังเอ่ยปลอบใจนางหลายประโยค อีกทั้งยังย้ำว่าเซี่ยเทียนอวี้จะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอนจิ่งรั่วอิงยื่นมือไปลูบใบหน้าของเซี่ยเทียนอวี้เบ

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   บทที่ 29 จุดจบเซี่ยซู่อัน

    ยามนี้เซี่ยซู่อันบ้าคลั่งจนไม่หลงเหลือความเป็นคนแล้ว หลังจากที่หนีออกมาจากเซี่ยเทียนอวี้ได้เขาก็เรียกรวมพลทหารเดนตายและสั่งให้ทหารพวกนั้นฆ่าคนบริสุทธิ์อย่าให้เหลือ เขาต้องการทำให้แผ่นดินอาบไปด้วยโลหิต เขาอยากเห็นนักว่าเซี่ยเทียนอวี้จะทำเช่นไร ในเมื่อเขาไม่ชนะ เซี่ยเทียนอวี้ก็ต้องพ่ายแพ้เช่นเดียวกัน“เซี่ยซู่อันเจ้าหยุดเถอะ!”เซี่ยเทียนอวี้พาทหารออกมาสมทบกับแม่ทัพใหญ่จิ่งและจิ่งรุ่ยเพื่อคุ้มกันชาวบ้าน ทหารทั้งสองฝั่งกำลังห่ำหั่นกันอย่างเอาเป็นตาย เซี่ยซู่อันหันมามองเซี่ยเทียนอวี้แล้วเอ่ยอย่างไม่รู้สึกผิด"เหตุใดข้าต้องหยุดด้วย ข้าจะทำลายทุกอย่างที่เจ้ารัก พรากทุกอย่างที่เป็นของเจ้าไปให้หมด หากข้าไม่ได้เป็นฮ่องเต้ เจ้าก็อย่าหวังจะได้นั่งบนบัลลังค์อย่างสงบสุขเลย อีกไม่นานหูเฟินจะนำกองกำลังเสริมมาสมทบ เจ้าคิดว่าในมือข้ามีแค่ทหารเดนตายอย่างนั้นหรือ เจ้าคิดผิดแล้ว!"เซี่ยเทียนอวี้เอ่ยอย่างภูมิอกภูมิใจ ทหารที่ว่าคือทหารของท่านพ่อที่มอบเอาไว้ให้กับเขา หากนำมาสมทบกับทหารเดนตายย่อมไม่ด้อยไปกว่าทหารของตระกูลจิ่ง เซี่ยเทียนอวี้มองเซี่ยซู่อันอย่างดูแคลนแล้วเอ่ยอย่างเวทนา"เจ้าคงผิดหวังแล้วล่ะซู่อ

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   บทที่ 28 บิดเบี้ยว

    จิ่งรั่วอิงมองเซี่ยซู่อันอย่างสมเพช นี่เขาถึงขนาดลงมือสังหารหวงซูเหยาเลยอย่างนั้นหรือ เขาทำไปเพราะอะไรกันแน่“ท่านฆ่านางทำไม!”“นางคิดจะหักหลังข้า ใครที่คิดจะหักหลังคนอย่างข้า ล้วนพบจุดจบไม่ดีสักคน!”“ท่านเสียสติไปแล้ว!”จิ่งรั่วอิงด่าทอบุรุษตรงหน้าอย่างไม่ไว้หน้าอีก ในเมื่อเขาเปิดเผยธาตุแท้ของตนเองออกมาแล้ว เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกเช่นเดียวกัน เซี่ยซูอันที่ถูกด่ากลับไม่สะทกสะท้าน เขามองนางอย่างไม่ลดละ ดวงตาคมคู่นั้นแดงก่ำราวกับสีเลือด"ข้าไม่ได้เสียสติ! ข้ามีสติดีทุกอย่าง เดิมทีแผนการของข้าไม่ควรต้องเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ท่านพ่อข้าควรจะมีชีวิตอยู่ต่อ จากนั้นข้าก็สังหารเซี่ยเทียนอวี้ได้สำเร็จ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นฮ่องเต้พระองค์ใหม่ แต่งตั้งหวงซูเหยาขึ้นเป็นฮองเฮา พวกเราจะมีลูกด้วยกันหลายคน แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดทุกอย่างจึงดูผิดแปลกไปหมด เหยาเอ๋อร์ต้องมาแต่งงานกับบิดาข้า ซ้ำร้ายนางยังเป็นคนวางยาพิษท่านพ่อข้า แล้วยังคิดจะหักหลังข้าอีกด้วย ข้าจึงต้องกำจัดนางทิ้ง เจ้ารู้ไหมยามที่ข้าใช้มีดสั้นจ้วงแทงกลางอกของนางข้าเจ็บปวดมากเพียงใด ทั้งที่ข้าค่อยๆแทงนางแท้ๆ แต่นางกลับกระอักเลือดออก

  • ฮ่องเต้ไบโพล่าผู้นี้เป็นของเจ้าแล้วนะ   บทที่ 27 นัดพบ

    เซี่ยซู่อันยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาของตนอย่างลวกๆ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เขาสั่งให้องค์รักษ์คนสนิทของตนเข้ามาทำความสะอาดล้างคราบเลือดออกให้หมด ก่อนจะจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นางใหม่ และพานางไปนอนบนเตียง ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น นางเพียงนอนหลัับพักผ่อนเท่านั้น เหล่าสาวใช้ที่คอยรับใช้หวงซูเหยาก็พากันปิดปากเงียบไม่กล้าเอ่ยวาจาส่งเดช เพราะเซี่ยซู่อันข่มขู่เอาไว้ว่าหากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปถึงหูของเซี่ยเทียนอวี้เมื่อใด เขาจะสังหารล้างโคตรพวกนางทั้งตระกูล นางกำนัลเหล่านั้นจึงทำได้เพียงกลืนความลับนี้ให้มันเน่าตายในท้องไปเสีย"หากมีคนถาม ก็บอกว่าพระชายาล้มป่วยตรอมใจที่ท่านพ่อจากไป ห้ามคนมารบกวน"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย แววตาก็ดูเย็นชาดำทะมืนน่ากลัวเป็นอย่างมาก ในสายตาของข้ารับใช้ยามนี้เซี่ยซู่อันก็เหมือนคนที่เสียใจจนกลายเป็นบ้าไปแล้วชายหนุ่มกลับมาที่เรือนนอนของตนเอง ก่อนจะเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง และให้คนลอบนำไปส่งให้กับจิ่งรั่วอิงอย่างลับๆ ยามนี้เขาจะรั้งรอเวลาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ท่านพ่อจากไปอย่างไม่มีวันกลับ โชคดีที่เขาสามารถโยกย้ายทหารเดนตายมาที่เมืองเยี่ยนจิงได้สำเร็จแล้ว ที่เหลื

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status