ผู้เข้าแข่งขันคนใดชนะมาสเตอร์เชฟล่าสุด

เขาคือ ชินอ๋องผู้เลื่องชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ผู้มีโรคประหลาด ลิ้นรับรสผิดเพี้ยนจนเสวยอาหารไม่ได้ และเคยสั่งประหารแม่ครัวมาแล้วถึงแปดคน ส่วนนางคือ เชฟมิชลินจากโลกปัจจุบัน ที่ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางโลมขี้โรค ซึ่งถูกซื้อตัวเข้าวังอ๋องเพื่อเป็นแม่ครัวคนที่เก้า เมื่อชีวิตต้องแขวนอยู่บนปลายคมดาบ สวี่สิ่นเอ๋อร์จึงไม่มีทางเลือก นอกจากงัดศาสตร์การทำอาหารสุดล้ำมาประยุกต์กับวัตถุดิบโบราณ เปลี่ยนซุปไก่ธรรมดาให้กลายเป็นรสชาติที่ทำให้บุรุษผู้ไม่เคยกินอาหารได้มาหลายปีถึงกับชะงัก จากแม่ครัวที่ทุกคนรอวันถูกตัดหัว กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนเดียวที่ชินอ๋องยอมเสวยอาหารฝีมือ แต่ยิ่งนางรักษาลิ้นของเขาได้มากเท่าไร หัวใจของท่านอ๋องก็ยิ่งป่วยหนักขึ้นเท่านั้น "อาหารของเจ้า ข้ากินได้ "แล้วอย่างอื่นล่ะเพคะ" "อย่างอื่น ข้าก็อยากกินเช่นกัน" เมื่อเชฟสาวปากแซ่บ ต้องรับมือกับท่านอ๋องผู้เย็นชานอกวัง แต่ขี้อ้อนและขี้หวงเวลาอยู่กับนาง เรื่องราวความรักสุดฟินจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางกลิ่นหอมของอาหารสุดสร้างสรรค์ และแผนร้ายในราชสำนักที่พร้อมจะพรากทั้งชีวิตและหัวใจของทั้งสองไปทุกเมื่อ

“สองภพสองชาติ ข้าพ่ายแพ้ให้แก่เขาเสมอ” ครั้งแรก…เขาเลือกนาง ไม่ใช่ข้า ครั้งที่สอง…ข้ายอมตายเพื่อเขา แต่เขากลับร่ำไห้ให้นาง ชาตินี้…ข้าไม่อาจทนเห็นหัวใจของตนเองพังทลายอีกต่อไป เพราะรักที่ไม่เคยถูกเลือก ต่อให้ต้องพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ต่อให้ต้องเล่นหมากกระดานนี้กับสวรรค์เองกับมือ ข้าก็จะเป็นผู้ชนะ ไม่ใช่เพื่อเขา…แต่เพื่อหัวใจของข้าเอง

อาหารคือชีวิต และสวรรค์ลิขิตให้เธอนับหนึ่งอีกครั้ง ในโลกยุค 80s เชฟสาวสวยและรวยมากระดับพันล้าน ฟื้นจากความตายมาอยู่ในร่างของ ‘ม่านอวี้อัน’ ที่สิ้นอายุขัยก่อนวัยอันควร และ ‘แจ็คสัน หยวน’ สามีคืนเดียวของอีกฝ่าย หายสาบสูญไปในการก่อการร้ายระดับชาติ เธอจึงต้องปากกัดตีนถีบ เลี้ยงลูกชายฝาแฝดตามลำพัง ขณะเดียวกันก็เริ่มหวั่นไหวต่อคนจรหน้าผี (กู๋กุ่ย) ซึ่งเข้ามาตอแยขอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว แต่ช้าก่อน! เรื่องหัวใจมันไม่สำคัญเท่าปากท้อง เพราะร้านอาหารกำลังจะเจ๊ง ซ้ำร้าย ถูกแก๊งมาเฟียสุดโหดไล่บี้ตามคิดบัญชีหนี้ และเตรียมยึดที่ซุกหัวนอน !!

แซ่บนัวครัวระเบิด เมื่อคุณเชฟใหญ่เปลี่ยนโต๊ะนวดแป้งเป็นเตียง ****** ภารกิจแฝงในการมาเป็นผู้ช่วยเชฟคือยิงศรรักใส่พี่สาวกับเชฟเบเกอรี่ชื่อดัง แล้วน้องมิลค์จะได้ตั่วเครื่องบินเที่ยวรอบโลกพร้อมเงินก้อนโตจากคุณปู่เป็นรางวัล แต่พี่สาวเธอดันไปเริงรักกับชายอื่นจนห้องเก็บอุปกรณ์ของเชฟแทบพัง ส่วนน้องมิลค์ก็ไปแอบดูจนเกิดอารมณ์แอบมาช่วยตัวเองในห้องน้ำ สาวน้อยถูกจับได้เพราะหลักฐานยั่วๆ ที่เธอทิ้งไว้ ทั้งกลิ่นหอมๆ และรสชาติหวานๆ ของน้ำสวาท มันปลุกเร้าอวัยวะกลางกายเชฟใหญ่จนแทบระเบิด เขาไม่ปล่อยเธอแน่! เชฟใหญ่ต้องได้! น้องมิลค์ต้องโดน! ถ้าไม่ให้เขาทำโทษด้วยของแข็งส่วนตัว เขาก็จะฟ้องคุณปู่ของเธอ ***สารจากเชฟใหญ่ >>>น้องมิลค์เสร็จแน่!!! ***สารจากน้องมิลค์>>>ไม่ต้องขู่หรอกเชฟ เปลี่ยนโต๊ะนวดแป้งเป็นเตียงด่วน!!!

ทุกคืนวันคริสต์มาสอีฟ ทายาทตระกูลมาเฟียมาร์โก—เอเดรียน มาร์โก ต้องปฏิบัติตามธรรมเนียมของตระกูล จับสลากหนึ่งใบ เพื่อตัดสินว่าเขาจะได้รับอนุญาตให้แต่งงานกับฉันหรือไม่ เพราะฉัน—ไอรีน แคสต์ ไม่ได้เกิดในตระกูลมาเฟีย หากเขาไม่ได้จับได้กระดาษที่มีชื่อฉัน เขาจะไม่มีวันรับฉันเป็นภรรยา ตลอดสี่ปี เอเดรียนจับสลากมาแล้วสี่ครั้ง และไม่เคยมีสักครั้งที่เขาได้ชื่อของฉัน ฉันเคยคิดเสมอว่าเขาต่อสู้กับตระกูลเพราะฉัน— ว่าเขายอมเสี่ยงเสียตำแหน่งหัวหน้ามาเฟีย เพียงเพื่อเลือกฉัน ทุกครั้งที่เขาล้มเหลว เขาจะกอดฉันแน่นและกระซิบว่า “ไม่เป็นไรนะ ปีหน้ายังมีโอกาส” และฉันก็รักเขาจนมันเจ็บปวด เจ็บมากพอจะยอมรอเขา ปีแล้วปีเล่า ปีนี้ ฉันบอกกับตัวเองว่า ถ้าเขายังไม่ได้ชื่อฉันอีก… ฉันจะแอบสลับผลสลาก ฉันย่องไปที่หน้าประตูห้องทำงานของเอเดรียน และได้ยินน้องชายของเขาถามว่า “บอส… ทุกปีคุณก็จับได้ชื่อไอรีน ทำไมถึงแกล้งทำเป็นไม่ได้ล่ะ หรือเพราะคุณยังปล่อยเซร่าไปไม่ได้?” แต่เขากลับตอบเพียงด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เซร่าต้องการความช่วยเหลือด่วนจากฉัน ทำเหมือนเดิมนะ สลับชื่อไอรีนเป็นกระดาษเปล่า” เขาเดินออกไปโดยไม่หันกลับมา แทนที่จะสลับ เขากลับโยนกระดาษเปล่าลงถังขยะ ทิ้งใบที่มีชื่อฉันไว้บนโต๊ะ แล้วรีบเดินตามเอเดรียนไป ฉันเข้าไป หยิบกระดาษเปล่าจากถังขยะ แล้วสลับกับใบที่มีชื่อฉัน มองชื่อของตัวเองร่วงลงสู่กองขยะ เอเดรียน… ฉันไม่อยากรอเพื่อแต่งงานกับคุณอีกแล้ว ฉันจะให้สิทธิ์ในการเลือกให้คุณเอง

เรื่องเล่าจากครัวที่มีอะไรดีมากกว่าอาหารในเมนู ต้องตามดูว่า ในร้านไทยเล็ก ๆ ใจกลางเมืองตั้งเวทีเงียบ 10 วินาทีให้รสพูดก่อนกล้อง เชฟ “ปรุง” และนักเขียน “รุ่ง” ร่วมกันวางเส้นเทาและกติกาคำ เพื่อให้ความรัก–งาน–ชุมชนปลอดภัยกว่าคำไวรัลล่าแชร์ พวกเขาจะยืนในที่สว่างแบบไฟกลางได้ไหม เมื่ออดีต–สื่อ–และความดังเคาะประตูพร้อมกัน