เคยสงสัยไหมว่าทำไมคนไทยถึงเรียก 'เอลฟ์' ตามภาษาอังกฤษ แต่ในต่างประเทศก็มีชื่อเรียกที่หลากหลายขึ้นอยู่กับวัฒนธรรม อย่าง 'Elf' ในภาษาอังกฤษนี่เป็นชื่อที่คุ้นเคยจากงานฟэнเทซีคลาสสิกอย่าง 'The Lord of the Rings' แต่ถ้าลองไปดูในภาษอื่นก็จะพบชื่อที่ต่างออกไป เช่น 'Alf' ในภาษาเยอรมันที่ออกเสียงคล้ายกันแต่มีรากมาจากตำนานยุโรปโบราณ
สิ่งที่น่าสนใจคือเรื่องราวของเอลฟ์ในแต่ละวัฒนธรรมก็แตกต่างกันด้วย บางที่มองว่าเป็นวิญญาณธรรมชาติ บางตำราเล่าว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีอายุยืนยาวและมีเวทมนตร์ ตัวละครอย่าง Legolas จาก 'The Lord of the Rings' หรือ Dobby จาก 'Harry Potter' ก็แสดงให้เห็นความหลากหลายของเอลฟ์ในวรรณกรรมสมัยใหม่
บอกเลยว่าชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปคุ้นเคยที่สุดก็คือ 'Romance of the Three Kingdoms' — นี่คือคำแปลที่ใช้กับนิยายจีนคลาสสิกเรื่อง 'Sanguo Yanyi' ซึ่งเป็นงานวรรณกรรมผสมประวัติศาสตร์และเรื่องเล่าที่มีผู้เขียนสมัยหมุนเวียนกันเล่าต่อจนเป็นตำนาน
ในมุมมองของคนที่อ่านทั้งฉบับแปลและต้นฉบับ ภาษาอังกฤษมักแยกชัดเจนระหว่างนิยายกับบันทึกประวัติศาสตร์: นิยายใช้ชื่อว่า 'Romance of the Three Kingdoms' ในขณะที่งานบันทึกที่เป็นแหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์แท้จริงคือ 'Records of the Three Kingdoms' (แปลมาจาก 'Sanguozhi') ซึ่งให้ความรู้สึกจริงจังและเป็นแหล่งอ้างอิงมากกว่า ความต่างนี้สำคัญเพราะทำให้ผู้อ่านเข้าใจได้ว่าเนื้อหาไหนเป็นเรื่องแต่งเติมและไหนเป็นบันทึกเหตุการณ์
ชอบความหลากหลายของคำแปลที่เห็นตามสื่อต่าง ๆ — บางครั้งจะเจอรูปแบบย่อ ๆ เช่น 'The Three Kingdoms' หรือชื่อย่อยอย่าง 'A Romance of the Three Kingdoms' ขึ้นอยู่กับผู้แปลหรือผู้จัดพิมพ์ ชื่อเหล่านี้ส่งผลต่อความคาดหวังของผู้อ่านทันที ตั้งใจอ่านแบบไหนก็เลือกฉบับที่สอดคล้องกับคำเรียกนั้น ๆ ได้เลย