LOGINวันไนท์สแตนที่ไม่ตั้งใจเธอจึงกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวของเด็กแฝดสุดแสบทั้งคู่ตามหาพ่อตัวเองจนพบความน่ารักสองแสบทำให้เขาต้องลดตัวลงมาจีบหญิงเป็นครั้งแรกแล้วเขาจะทำอย่างไรจีบแม่ของลูกทำไมมันยากอย่างนี้วะ
View Moreส่วนลุกซ์ที่ตกใจจากการโยนช่อดอกไม้ของลดามาที่เขา เพราะเขาก็เพิ่งได้รับช่อดอกไม้ที่เจ้าบ่าวดันโยนลงมาที่เขาพอดี ตอนนี้เขามีช่อดอกไม้ถึงสองช่อ ลุกซ์ทำอะไรไม่ถูก เห็นการยิ้มแห้งๆ ของลดาที่ส่งมาให้เขา “ดาให้อาจารย์” “งั้นผมก็ให้คุณเหมือนกัน” ลุกซ์จับช่อดอกไม้ของลดาที่เป็นสีขาว จากนั้นก็ส่งช่อสีแดงอีกช่อผลักไปที่เธอ “ผมได้มาแล้วช่อหนึ่ง คุณเก็บไว้เถอะ” เขาชิงพูดตัดหน้า ไม่ให้เธอทำมันอีก ทั้งสองมองหน้ากัน และก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน ลดาส่งยิ้มให้ลุกซ์เป็นกันเอง เช่นเดียวกับลุกซ์ พิธีกรเห็นบรรยากาศการโยนช่อดอกไม้ ก็อดที่จะแซวไม่ได้ “ว้าวๆๆๆ คนที่ได้รับช่อดอกไม้ในวันนี้เป็นทั้งหลานสาวสุดที่รักของเจ้าบ่าว และเพื่อนของเจ้าสาว อะ!!! ไม่แน่นะครับคู่ขวัญคู่ใหม่อาจจะใช่พวกเขาก็เป็นได้” “หยุดเลยแก!! เจ้ารุจ” คิระปรามเพื่อนที่แซวหลานสาวของเขา เขาจะยอมให้คนที่ตามจีบเมียเขา กับหลานสาวเขา ... มันจะได้ยังไงกัน!!! เขามองตาเขียวไปที่ลุกซ์ และมองไปนิรุจเพื่อนรักบนเวที “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ... เอาไม่แซวแล้ว .. งานฉลองสมรสของทั้งสองในค่ำคืนนี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อ
คิระยื่นไมค์ให้เมย์ เมย์ที่ยังตื่นเต้น ไม่รู้จะพูดอะไรดี เธออ้ำๆ อึ้งๆ “พูดถึงผมก็ได้ครับ” คิระกระซิบข้างหูของเธอ ทำเธอตื่นจากภวังค์ “เอ่อๆ ... คือ ดิฉันพฤษา มัตสึโมโตะ ดิฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยค่ะ สำหรับงานวันนี้ก็ไม่ได้คาดหวัง เพราะคุณเล็กเขาไม่ได้บอกอะไรเมย์เลย ... หากบอกว่าเราสองคนรู้จักกันได้ยังไง ... อือ ... เรื่องของเราสองเกิดขึ้นก่อนเด็กสองคนนี้จะเกิด หากนับก็ 11 ปีได้ มันเป็นเรื่องของโชคชะตาที่เล่นตลกกับคุณเล็กและเมย์ ทำให้เราทั้งสองพลาดที่อยู่ด้วยกัน ...” เมย์มองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่สูงกว่าเธอ เขามองเธอตอบ “เมย์รู้สึกขอบคุณเขาที่ตามหาเรา ตามหาเมย์และลูกๆ จนเจอ เมย์ต้องขอโทษเขาที่หนีเขาไปและไม่ติดต่อเขาเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา .. ถึงแม้ว่าเราทั้งสองจะไม่อยู่ด้วยกัน แต่เมย์ยังคิดถึงเขา และขอบคุณเขาที่มอบของขวัญที่ดีที่สุดมาให้กับเมย์ ... ลูกๆ ของเราถือเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุด และ ... เขาที่ยืนอยู่ตรงนี้ ถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เมย์ได้รับ ... ขอบคุณเพื่อนรักของเมย์ ลดา หรือหลานสาวของเขา ขอบคุณลูกๆ ที่ทำให้เราทั้งสองได้กลับมาเจอก
ลดาที่เห็นเมย์นิ่งไม่ไหวติง เธอก็ยื่นมือไปคว้ามืองของเพื่อนสาวทันที ลุกซ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้น “คุณเมย์ คุณมัตสึโมโตะรออยู่นะครับ” เมย์ยืนขึ้น และลดาก็พาเธอออกมายืนอยู่ตรงพรมแดงที่จะเดินขึ้นเวที แต่เธอพาเมย์หยุดรอที่ทางเดิน กลุ่มคนที่กำลังพากันเดินเข้ามา คือพ่อของเธอ และลูกๆ ของเธอ เมื่อทุกคนเดินมาอยู่ตรงหน้าของเธอ ลดาก็ส่งมือของเมย์ไปหาพ่อของเธอ “วันนี้พ่อขอทำหน้าที่พ่อ ส่งเมย์ให้พบกับความสุขสักครั้งนะ” ปราบยุทธยิ้มให้เธอ เช่นเดียวกับน้องชายที่อยู่ด้านหลังก็ยิ้มให้เธอเช่นกัน “พี่เมย์ พวกผมก็จะส่งพี่เมย์ให้พบกับความสุขเช่นกันครับ” เมย์พูดอะไรไม่ออก เธอย์ที่ไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มจะเป็นคนเตรียมเรื่องนี้ทั้งหมด เธอมองไปที่ลดาเพื่อนรัก พ่อแม่ของลดา ลุกซ์ ทุกคนยิ้มให้เธอ เธอมองขึ้นไปยังเวที ที่เห็นคิระยิ้มรอเธออยู่ มีคุณพ่อคุณแม่ของเขาที่ยืนอยู่ข้างๆ เพื่อรอเธอขึ้นไปเช่นกัน “และแล้วเราก็เจอตัวเจ้าสาวของเจ้าบ่าวกันแล้วนะครับ” พิธีกรพูดขึ้น พร้อมเสียงตบมือแสดงความยินดี ปราบยุทธดึงมือของเมย์ให้มาคล้องที่แขนของเขา จากนั้นก็พาเมย์เดินขึ้น
ฟีโอน่าก็ตกใจ เพ็ญนีติ์ที่นึกว่าฟีโอน่า น่าจะมีสิทธิ์ แต่ตอนนี้คงไม่ใช่ เธอมองไปที่เพื่อนรุ่นพี่ที่ทำงานในวงการเดียวกัน เพราะพวกเธอ 3 คน รวมทั้งเมย์ด้วยที่ไม่รู้ว่านี้คืองานแต่งงานของคิระ แต่คนอื่นๆ รู้กันหมดแล้ว แขกที่ทยอยกันเข้ามา เริ่มมีคนคุ้นหน้าคุ้นตาเมย์บ้างแล้ว “ดาพวกเขามาได้ยังไงกัน!!!?” เมย์ถามเพื่อนรัก เมื่อเห็นเพื่อร่วมห้องสมัยเรียนปริญญาตรีเดินเข้ามาภายในงาน “ยินดีด้วยนะ เมย์ ลดาด้วยนะ สมดังใจแล้วสินะ” กิ่งกาญ มีน และเวนิส กล่าวทักทายลดาและเมย์ เพื่อนสมัยเรียนที่พวกเธอสนิทด้วยมากในชั้นเรียน กล่าวคำที่ทำเอาเมย์งงไปกันใหญ่ เธอมองมาที่ลดา ที่ยิ้มไม่หุบ และมองไปที่เพื่อนๆ ของเธอที่นั่งจนเกือบเต็ม 3 โต๊ะได้ คนที่เข้ามามีทั้งเพื่อนของคิระ และคนรู้จักในแวดวงธุรกิจของบริษัท เมย์ที่นั่งตาค้างอยู่ที่โต๊ะ ทำเอาลดาอดที่จะขำไม่ได้ ลุกซ์ที่ไม่รู้ว่าจะขำหรือเสียใจให้กับตัวเองดี “ใจเย็นๆ กันครับทุกท่าน งานเลี้ยงฉลองปีใหม่ของทางเรายังไม่สิ้นสุดเพียงเท่านั้น แต่ยังมีการจัดเลี้ยงฉลองสมรสของประธานสุดหล่อคนปัจจุบันของบริษัทแลนด์เพาเวอร์พร็อพเพอร์
คิระกลัวว่าแม่จะรับที่เขาพาผู้หญิงที่ท้องก่อนแต่งไม่ได้เช่น “แก ... แกควรจะพาพวกเขามาให้ฉันตั้งแต่ 10 ปีที่แล้ว!!!! แกมัวทำอะไรอยู่ตาเล็ก แกมันช่างเป็นผู้ชายที่ใช้ไม่ได้เอาซะเลยจริงๆ” คุณญาณินพูดในสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิด เธอเริ่มที่จะเข้าข้างลูกสะใภ้แล้วจริงๆ “หา!!! … แม่หมายค
“สวัสดีค่ะคุณตาคุณยาย ยินดีที่ได้พบนะคะ” เมย์ทักทายผู้ใหญ่ในบ้านอย่างสุขภาพ “หนูเมย์ไม่ต้องเป็นทางการอย่างนี้ก็ได้ลูก ... มะ ลูกมานั่งกับยายทางนี้” คุณญาณินที่เตรียมที่นั่งข้างๆ ไว้ 1 ที่เพื่อให้เมย์มานั่งข้างเธอ เมย์ที่กำลังจะเดินไปหา ยังไม่ทันได้ก้าวขาที่ 2 ออกไป มือใหญ่ และยาวข
“แก่อิจฉาได้แม้กระทั่งเด็กนะยัยดา หากแกย่อส่วนตัวเองเท่ากับหนูปี หนูวันได้ ฉันก็จะเอ็นดูแกอีกครั้ง” คุณญาณินพูดในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ก็เธอต้องการเด็กๆ ไม่ใช่คนที่อายุมากเท่าหลานสาวที่ปาเข้าไป 31 ปีอย่างลดาแล้วนี่สิ คุณญาณินเลิกสนใจหลานสาวตัวโต หันมาให้ความสนใจหลานชายตัวน้อยแทน
ภายในห้องทำงานของลดา “นี่เป็นโต๊ะทำงานของแม่ดา ส่วนมุมโน้น ของเราเจ้าปี และมุมนี้ของเรา” ลดาที่พาเด็กๆ ทั้งสองเข้ามาในห้องทำงาน พร้อมกับชี้ไปยังโต๊ะที่อยู่ด้านในสุด ที่เป็นโต๊ะทำงานของเธอเอง ส่วนมุมซ้ายฝั่งติดกำแพงที่เป็นกระจก มองออกไปเห็นวิวภายนอก เป็นของปีใหม่ ถัดขึ้นมาฝั่งผนังเดียวกันเป็นขอ