มุมเสียงของผู้บรรยายในฉากสุดท้ายและการตัดต่อภาพที่ช้าลงทำให้หัวใจเต้นช้าลงตามไปด้วย ความรู้สึกแบบนี้เตือนฉันถึงซีรีส์แนวฟื้นฟูจิตใจอย่าง 'It's Okay to Not Be Okay' ที่มักจะให้พื้นที่กับตัวละครในการฟื้นขึ้นใหม่อย่างอ่อนโยน ต่างกันตรงที่ 'เพื่อเธอ' เลือกโทนที่เรียบแต่หนักแน่นกว่าโดยไม่ต้องอธิบายทุกอย่าง