หนังสือพ่อรวยสอนลูก ล้มละลาย สอนบทเรียนการเงินอะไรบ้าง?

ชาติก่อนร่ำรวยดุจองค์หญิง เพราะอุบัติเหตุจึงได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้ตกอับที่บ้านล้มละลาย ซ้ำร้ายพ่อแม่ยังตายจาก ทิ้งน้องชายไว้ให้ดูแล โอกาสหนนี้คงต้องใช้สมองและสองมือดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดเสียแล้ว

เมื่อสามียื่นหนังสือหย่า แม่สามีขับไล่ และนางต้องออกจากจวนพร้อมเงินเพียงห้าตำลึง ทุกคนต่างเชื่อว่าชีวิตของ กู้หว่านหนิง จบสิ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้ว่า...ผู้หญิงที่ถูกทอดทิ้งคนนี้ จะสร้างอาณาจักรการค้าด้วยสองมือของตนเอง จากแผงหมั่นโถวเล็ก ๆ ริมถนน สู่ร้านอันดับหนึ่งของเมือง จากแม่ค้าสามัญชน สู่พ่อค้าหลวงหญิงคนแรกของราชวงศ์ นางฝ่าฟันทั้งการกลั่นแกล้ง การวางเพลิง การปลอมสินค้า และสงครามการค้าระหว่างแคว้น จนก้าวขึ้นเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งที่สุดใต้หล้า เมื่ออดีตสามีที่เคยทอดทิ้งย้อนกลับมาขอคืนดี สิ่งที่เขาได้รับมีเพียงรอยยิ้มเย็นชาและคำปฏิเสธต่อหน้าผู้คนทั้งเมือง "วันที่เจ้าหย่าข้า คือวันที่เจ้าสูญเสียสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต"

จากสาวนักธุรกิจหมื่นล้านที่ถูกหักหลังสู่หญิงสาวชนบทปี 1978 ที่กำลังจะอดตายแต่เธอมีระบบวิเคราะห์ความสำเร็จในหัวความจนหรืออดีตหยุดเธอไม่ได้อีกต่อไปเพราะสิ่งที่เดียวที่เธอรู้คือ เธอรวยแน่100%!!

ชาติก่อนนางถูกทอดทิ้งและพบกับชะตากรรมอันเลวร้าย ชาตินี้นางจะต้องกอบกู้ตระกูลและกลายเป็นคุณหนูที่รวยที่สุดในเมืองหลวง

เพราะเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็ก ซ้ำร้ายเมื่อป้ารับมาเลี้ยงก็ยังต้องเสียสละให้ลูกป้าเรียน หากตระกูลพ่อร่ำรวยสักนิด เธอคงไม่ต้องมาลำบากแบบนี้ คำขอสุดท้ายก่อนตาย หากมีโอกาสจะขอเป็นคนร่ำรวยตั้งแต่ต้นตระกูลเสี่ยวหยวน สาวน้อยวัย20ปีที่ไม่ได้เรียนต่อมหาลัยเพราะเสียสละให้ลูกชายทั้ง2คนของป้าเรียนจู่ๆต้องทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ เธอต้องทำทุกวิถีทางให้ตระกูลเธอร่ำรวยตั้งแต่ต้นตระกูลอย่างเธอ และดูแลลูกน้อยอย่างมู่ฉีที่มักทำตัวออกห่างเพราะคนเป็นแม่ในร่างก่อนไม่ใส่ใจ ไหนจะสามีหน้านิ่งที่อะไรๆก็ยอมชาวบ้านเขาไปเสียหมด เธอจะเปลี่ยนชีวิตต้นตระกูลให้ดีที่สุดเอง

ในคืนวันครบรอบสามปีของเรา คิลเลียนพลาดมื้อค่ำอีกครั้ง เขาพิมพ์ข้อความมาบอกว่าติดงานดึกอยู่ที่อู่ซ่อมรถ ฉันมองเค้กราคา 5.90 ดอลลาร์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งเป็นเค้กราคาลดล้างสต็อกที่ฉันต้องไปเบียดเสียดกับผู้คนมากมายในซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อแย่งซื้อมา ฉันกลืนก้อนความขมขื่นลงคอไปอย่างยากลำบาก เราต้องเก็บเงินเพื่อซื้อบ้านจริงๆ ในบรูคลิน ฉันบอกตัวเองแบบนั้น ก่อนจะเก็บเค้กเข้าตู้เย็น ฉันกระชับเสื้อโค้ทราคาถูกเข้าหากันแน่น แล้วเดินออกไปในอากาศหนาวเหน็บเพื่อส่งอาหารเดลิเวอรี่รอบดึกหาเงินเพิ่ม ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้มาเจอ "สามีผู้ยากจน" ของตัวเองที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในแมนแฮตตัน เขาเดินลงมาจากรถโรลส์-รอยซ์ในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ พลางโยนธนบัตรใบละร้อยดอลลาร์ให้พนักงานนำรถไปจอดอย่างไม่ใส่ใจ หญิงสาวสุดเซ็กซี่ที่สวมทับทิมเลือดนกพิราบราคาประเมินค่าไม่ได้เดินตามหลังเขามา พร้อมกับคล้องแขนเขาไว้อย่างสนิทสนม "คิลเลียนคะ หิมะตกหนักขนาดนี้ คุณจะกลับไปบรูคลินเพื่อเล่นบทผัวเมียกับยัยภรรยาบ้านนอกซื่อบื้อนั่นจริงๆ เหรอคะ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน คิลเลียนมองแหวนเงินราคาถูกและหมองคล้ำบนนิ้วของเขา แววตาที่เย็นชาของเขามีร่องรอยความอ่อนโยนปรากฏขึ้นชั่วครู่ "สามปีมานี้ เธอทำงานวันละห้าอย่างเพื่อชดใช้หนี้ปลอมๆ ที่ฉันกุขึ้นมา แม้แต่ตอนที่ป่วย เธอก็ยังไม่ยอมไปหาหมอเลยด้วยซ้ำ" "พอเถอะค่ะ เธอผ่านบททดสอบของคุณแล้วนี่คะ เมื่อคุณจัดการพวกหนูในตระกูลได้แล้ว ก็ค่อยบอกความจริงกับเธอเถอะค่ะ มอบเกียรติยศที่เธอควรได้รับในฐานะนายหญิงของคุณให้เธอสักที" หญิงสาวกัดริมฝีปาก "แล้วถ้าเกิดเธอรู้ว่าคุณเป็นถึงเจ้าพ่อมาเฟีย แล้วเธอเข้ามาเพราะหวังเงินของคุณล่ะคะ? ทำไมไม่ลองบอกเธอไปว่าคุณป่วยระยะสุดท้ายดูล่ะคะ... ดูซิว่าเธอจะยอมทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มีเพื่อช่วยชีวิตคุณไหม ทดสอบเธออีกสักครั้งเถอะค่ะ..." คิลเลียนนิ่งเงียบไปนาน ในที่สุด เขาก็พยักหน้า "บททดสอบสุดท้าย หลังจากนี้ ฉันจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้เธอ" ลมหนาวพัดกรรโชก ฉันกำถุงกระดาษใส่อาหารในมือแน่น น้ำตาร่วงหล่นลงมาโดยไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่น้อย ฉันพอแล้ว... กับความรักที่เต็มไปด้วยคำโกหกและความเย่อหยิ่งของเขา