เทคนิค 'แกล้งโง่' ในงานเขียนนี่น่าสนใจมาก เพราะมันช่วยดึงให้ผู้อ่านรู้สึกใกล้ชิดกับตัวละครหรือผู้เล่าเรื่องมากขึ้น อย่างใน 'The Curious Incident of the Dog in the Night-Time' ที่ใช้มุมมองของเด็กออทิสติกเล่าเรื่อง ทำให้นำเสนอรายละเอียดที่คนทั่วไปอาจมองข้าม แต่กลับคมชัดในสายตาเขา
การเขียนแบบนี้มักจะใช้คำถามง่ายๆ หรือแสดงความสงสัยในสิ่งที่ควรรู้จักดีอยู่แล้ว เช่นถามว่า 'ทำไมท้องฟ้าถึงสีฟ้า' ทั้งที่คำตอบก็รู้ๆกันอยู่ แต่จุดประสงค์คือพาผู้อ่านกลับไปสำรวจสิ่งพื้นฐานด้วยมุมมองใหม่ บางทีก็ใช้ภาษางุ่มง่ามหรือคำพูดซ้ำๆ เพื่อสร้างเสน่ห์เฉพาะตัว อย่างตัวละคร Forrest Gump ที่ดูเรียบง่ายแต่ซ่อนความลึกซึ้งไว้ข้างใน