First-Person POV Web Novels & Arrogant Regret Stories

Akala ko, kahit anong mangyari, hindi niya ako makakalimutan. He was the boy who grew up beside me the boy who became my best friend, my first love, and the person I believed would stay in my life forever. Pero isang aksidente ang nagbura sa lahat ng alaala niya tungkol sakin. Years later, bumalik siya. Not as the boy I used to know, but as a powerful CEO cold, arrogant, and completely unfamiliar. At higit sa lahat, may girlfriend na siya. Para sa kanya, stranger lang ako. Pero para sa akin, siya pa rin ang taong minahal ko nang buong puso. Naalala ko ang bawat pangako niya. Bawat secret na kami lang ang nakakaalam. Bawat sandaling pinaniwala niya akong kami hanggang dulo. Pero paano kung ako lang ang nakakaalala ng love story namin? Can I make him fall in love with me again? Or kailangan ko bang tanggapin na minsan, kahit gaano kalalim ang pagmamahalan... may mga alaala talagang hindi na bumabalik.

Iniwan at hiniya ni Alexander Dela Cruz si Xavielle Elyza Angeles dahil wala siyang yaman at pangalan, kahit siya ay buntis sa anak nito. Sa pagkasira ng kanyang loob, dumating ang kanyang tunay na ama na si Donato V. Angeles—mayaman at tinitingala na ngayon—upang bawiin at protektahan siya. Dahil takot sa pamilya Dela Cruz, nagtago sila sa isang liblib na probinsya. Doon ipinanganak at pinalaki ni Elyza ang anak niyang si Axielle, sa payapang piling ni Donato at ni Kian Riego, na naging tapat na kakampi at parang pamilya na rin nila. Limang taon silang namuhay nang ligtas at masaya, malayo kay Alexander na walang kaalam-alam sa kanyang anak. Ang kanilang tahimik na paraiso ay nagsilbing proteksyon—hanggang sa dumating ang pagbabago ng tadhana.

"Ikaw na patutot! Alam nating dalawa na hindi akin ang batang iyan! Pirmahan mo na ang mga papeles ng diborsyo, o babatukan ko palabas ang bagay na iyan sa sinapupunan mo!" Sumigaw ang asawa ko habang nakahandusay ako sa dugong sahig, halos mamatay na. Ano ang gagawin mo kapag ang lalaking minahal mo ay naging pinakamasamang bangungot mo? Binugbog ka hanggang halos mawala ang kambal mong dinadala sa sinapupunan, tapos ipinagmalaki pa ang kapatid mo bilang bago niyang asawa, habang ikaw ay dumudugo nang mag-isa? Hindi ka umiiyak. Hindi ka nagmamakaawa. Aalis ka at babalik bilang pinakamasamang bangungot at pagsisisi niya! Mas kumplikado pa ito dahil ang lalaking makisig na makasalanan, na nagmamahal sa 'yo, ay handang sunugin ang buong mundo sa isang kisap-mata mo lang. At kapag bumalik ang dating asawa mo, nagmamakaawa. "Tanggapin mo ulit ako, Aria. Niloko ako ng kapatid mo." Titingnan mo siya nang diretso sa mata at sasabihin, "Mawala ka na, dating asawa. Nasa nakaraan ko ka na ngayon!"