Third-Person POV Web Novels & Arrogant Regret Stories

Akala ni Margaret, sapat na ang pagmamahal para buuin ang isang pamilya. Pero matapos ang pitong taon ng malamig na pagtrato, pagtataksil ng asawa, at pangungutya ng sariling anak, napuno na siya. Iniwan niya ang lahat—at muling binuo ang sarili. Ngayon, isa na siyang sikat na fashion designer at pintor na hinahangaan sa buong mundo. Pero ngayong wala na siya, bigla silang ayaw siyang pakawalan. Bakit kailangang mawala siya bago nila mapagtanto ang halaga niya?

Tatlong taon naging mag-asawa sina Kiel Vergil at Eliana Confiado, ngunit isang maling paratang ang dumurog sa kanilang pagsasama. Nang mawalan ng anak si Shiena, si Eliana ang sinisi ng lalaking buong puso niyang minahal. Hindi siya pinakinggan o ipinagtanggol. Hinatulan siya ni Kiel nang walang pagkakataong ipaglaban ang sarili. Walong buwan nang buntis si Eliana nang palihim na palitan ni Kiel ng pampalaglag ang kaniyang gamot. Habang nagdurugo at nagmamakaawang iligtas ang kanilang sanggol, nanatili itong malamig. Itinanggi ni Kiel ang sariling dugo, ipinilit ang diborsiyo, at pinalayas siya sa gitna ng ulan. Nang gabing iyon, hindi lamang ang kanilang pagsasama ang namatay, kundi pati ang pagmamahal na matagal niyang ipinaglaban. Limang taon ang lumipas. Nagbalik si Eliana bilang si Dr. Astrid, isang doktor na hindi na kayang yurakan ni Kiel. Ngunit sa muli nilang pagtatagpo, bumukas ang mga sugat na pinagaling niya. Nagulo ang lahat nang mailigtas niya ang isang batang kamukhang-kamukha ng anak niyang si Liam. Hindi niya alam na si Elijah iyon, ang batang lumaki sa piling ni Kiel. Samantala, napunta si Liam sa harap ng lalaking kinamumuhian niya dahil sa sinapit ng kaniyang ina. Dalawang batang magkamukha. Isang nakaraang puno ng pagtataksil. At isang katotohanang maaaring magpabagsak sa lalaking naghari sa buhay ni Eliana. Nang makita ni Kiel ang dalawang bata, isang tanong ang hindi niya napigilan. “Ang dalawang batang iyan… mga anak ko ba? Sarili kong dugo?” Ngumiti si Eliana, ngunit malamig ang kaniyang mga mata. “Nagkakamali ka, Kiel. Matagal mo nang pinatay ang sarili mong anak.” Hindi alam ni Kiel na may dalang mga lihim ang babaeng minsan niyang pinalayas—mga lihim na kayang wasakin ang lahat ng pinaniniwalaan niya. Kapag lumabas ang katotohanan, pagsisisihan kaya niya ang lahat, o tuluyan nang mawawala sa kaniya ang pamilyang hindi niya piniling iligtas?

Sa halos walong taong pagsasama ni Henry at Estelle ay walang pag-ibig na nabuo sa pagitan nila dahil isa lamang iyong kasunduan, ngunit sa kabila nito ay minahal niya si Henry kahit na kinamumuhian siya nito at hindi itrinato bilang asawa. Ginawa niya ang lahat ng utos ng lolo ni Henry lalo na ang suhestiyon nito na pasukin niya ito sa sarili nitong silid at sa isang beses na iyon ay nabuo ang nag-iisang anak niya na si Mia. Ngunit talagang mapaglaro ang tadhana dahil sa dami ng tao na magkakaroon ng karamdaman ay ang anak niya pa talaga. Dahil sa pasirang relasyon at nasa kalagitnaan ng paghihiwalay, hiniling niya kay Henry na magpakaama kay Mia sa loob ng isang buwan. Ayaw man nito ay pumayag din ito sa wakas sa ngalan ng pagiging madali niya sa pagpirma ng kanilang kasunduan para mapakasalan na ang kaniyang unang pag-ibig na si Gwen. Kaya lang ay namatay ang anak niya ng dahil kay Henry. Nang malaman nito ang totoo tungkol sa sakit ng anak niya ay pilit itong nagmamakaawa na patawarin niya ngunit paano niya iyon gagawin kung sa tuwing makikita niya ang mukha nito ay maaalala niya ang sinapit ni Mia. Mapalambot pa kayang muli ni Henry ang naging bato nang puso ni Estelle?

Sa araw ng libing ng kaniyang ina, nalaman niyang hindi siya mahal ng kaniyang asawa. Nag-file siya ng divorce at umalis. Pagkalipas ng ilang taon, muli siyang bumalik ngunit hindi na ang dating babae na nakilala ng lahat.