Novel & Cerita Adults Story

Kumunot ang noo ni Rome at bumaling muna siya kay Paris. “Kuya, stop being grumpy. Hindi naman bad guy si papa e.” Sabi ni Paris na agad sinang-ayunan ni Chicago. “Can you go out? Gusto ko lang kausapin si mama.” Rome adapted how his mom, Thompson and Austin talk. Na kapag may pag-uusap na magaganap na ayaw ng adults na marinig nila ni Paris ay pinapaalis sila. “I want to stay. You’re not even an adult to say that.” Paris

Diretsang tanong ko. "Well…" he walked and sit on their sofa. "Napakahabang kuwento. It's a story that no one would ever believe." He added. Ano kaya ang kuwentong tinutukoy niya? Kahit na mahirap paniwalaan ay gusto ko pa ring malaman. Gusto kong malaman ang totoo. Kahit sino pa ang lalaking kaharap ko at kung paano siya konektado sa pamilya namin, gusto kong malaman ang kuwento niya. Maybe he knows how my parents met their sad fate.

We cleared out the thick air between us the moment we sat back in his car that night. Nilinaw namin ang sitwasyon. Ofcourse nandoon na yung pag-aalala niya na baka nabastos niya ako dahil hindi siya nakapagpigil ng sarili. But I made it clear to him that, I let that happen because I want it to happen. We both wanted it that time. No hard feelings. And that's what I really liked about Elijah. How we can talk about certain matters like a real adult. How we solved every issues together, how we can sit and talk about the problem and deal with it like the adults that we were.

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

anang matanda na napailing pa. Napatango-tango lamang siya sa matanda at walang maapuhap na itugon dito. Hindi pa rin doon natapos ang matanda at nagkuwento pa ito ng tungkol sa buhay nito at kung paano ito nakakaraos sa pang-araw-araw nitong buhay sa pagwawalis lamang doon. Maging kung paanong ang mga anak nito kahit na may sarili nang pamilya ay nakasandal pa rin sa matanda. Habang ang anak naman nitong babae ay napakaarte kuno sa trabaho kahit na nakapagtapos naman ito sa kolehiyo. Kuwento pa ng matanda na ilang taon na itong graduate subalit wala pa ring mahanap na trabaho.

( Last Story na connected sa “One Night Mistake with a Billionaire” Well, sa totoo nyan… Yung “4th Story” na ukol sa mga anak nila ay nagawaan ko na ng plot, kaso… Nabago eh…😭 Saka pala… I Hope you Support & Read my Stories until the very End…! Maraming salamat sa “Good Novel” sa Experience na ito…!😇 To my Followers at Reader's “Maraming Salamat”...! Before I say Goodbye…👉🥺👈

napangiti ako. "Iyon na nga, siguro babagay sa 'yo ang lahat ng mga damit. Kung hindi business ang kinuha mong career ay marahil pasok ang ganda mo sa modeling, ganoon ang pangarap ng anak ko, kaya lang ay kulang kami sa pera. Mahal ang tuition fee." magiliw na kuwento ni Manang ngunit ramdam ko ang paint sa kaniyang salita.

medyo mayabang na idineklara ng nasa middle-aged na lalaki matapos mapagtanto na ang kanyang kasalukuyang sitwasyon ay parang katulad ng isang teacher na nakatayo sa harap ng isang grupo ng mga mag-aaral na sabik na matuto. “Hindi namin ito alam, tito! Pakipaliwanag sa amin!" "Makinig kayo ng mabuti!" Agad na tumahimik si Uncle Minshall para simulan ang kanyang kwento. Bago pa man siya makapagsimula, napansin niya na ang lahat ng nakababatang miyembro ng pamilyang Minshall ay namumutla hababg nakatitig sa isang bagay. Makikita na parang nakatingin sila sa isang nakakatakot na bagay...

Kinikilig na kwento nito. Ang tagal namin nagkwentuhan ni ate Miracle. Pati love story ng mga lolo at lola nito, mommy at daddy ay kinuwento nito sa akin. Napamaang na lang ako sa love story ng mga nauna. Mas nakakamangha pala ang kwento ng pag iibigan nila.

Wala naman talagang kasalanan ang mga anak niya pero gusto pa rin niyang disiplinahin ang mga ito. “Bata pa rin naman kayo, feeling niyo lang mga adults na kayo kahit na ang totoo ay hindi pa. Enjoy niyo pa rin ang mga ganitong events sa buhay niyo dahil hindi habang buhay ay mga bata kayo. Kapag naging adults na kayo, masasabi niyo na lang sa sarili niya na ang sarap palang maging bata. At least kapag lumaki na kayo, may mga memories kayo na maaalala.” Napatango-tango na lang silang tatlo.