I Just Died In Your Arms Tonight の小説・ストーリー

"Tinatanong ko lang naman." "Type mo lang "Lucian De Greco" lalabas na yan hanapin mo lang." "Ah Salamat, gusto ko lang naman malaman." "Sige mauna na ako sayo matulog, Good night Sis!" "Good night sis sweet dream." Maghahanap ako ngayon ng pang-umagang trabaho para double ang maipon ko. Gusto ko na rin magsarili, ayaw ko na umasa kay Shane.

Sa ginagawa nila ngayon, mas lalo siyang nalasing. Tumitig ito sa kanya, madilim ang mga mata, parang gutom. "I'm gonna own you tonight," maawtoridad nitong utos bago hinila pababa ang kanyang panty... hanggang sa pinunit na nga ito. Napaawang ang labi ni Raine sa ginawa nito. Pagkatapos, walang awang pinilas ng estrangherong lalaki ang suot niyang sleeveless dress.

My body ached—every muscle screamed from the tattoo and everything that had happened. Desperation took over. I swallowed hard, fighting back tears. "Please... Hades," I whispered, my voice trembling. "I'm still tired. My body hurts. Please...parang awa mo na..... not now." I glanced up at his face, searching for any trace of mercy. "I'll make it up tomorrow. I'll do whatever you want. Just... please, not now." My heart hammered in my chest as I waited for his answer, hoping he'd hear the pain in my voice—not just the defiance.

R A N C H Sh*t! Mahina kong bulong sa isipan ko, nagwawala na ang alaga ko dahil sa nakikita ko ngayong kay Lara. Bakat ang ut*ng niya sa t-shirt ko at kita ang hita nito. Alam kong wala siyang kahit na anong suot sa ibaba, mas lalo akong nag-init. “Pagbigyan mo na ako hindi ako makakatulog agad nito.”

mahinahon na tanong sa kanya. “Sorry sir, I have an emergency earlier. I was not feeling well. Supposedly, I will file for sick leave today.” Katwiran niya. “Are you dying?” “No sir.” “Then there’s no reason to file for sick leave today.” “But I’m dead inside sir.” “Then you are DEAD for the rest of your life. You will find each thing unworthy. You’ll never be happy in the simplest way. You will always have a reason and excuse not to live the life you always wanted. Would it be okay with you?”

hirap na sabi ko habang unti unti na akong nilalamon ng kadiliman ang huling nararamdaman ko nalang ay ang pagalog sakin ni ace habang may sinasabi na hindi ko maintindihan pero ang huling narinig ko ay. "Stay awake please I will bring you to the hospital, don't leave me youre just a person who gave me a light on my stormy and dark world"

Sadness lingered in my heart. I saw the happiness in his eyes earlier ng pumasok siya sa kwarto at iyon ang gusto ko, ang makita siyang masama, ang muli kaming maging masaya–magkatabi sa pagtulog, magkasabay magbreakfast, go shopping together but why now na nandito na siya I'm pushing him away. And why? Because of my fear na malaman niya that I can't stand up … that I was dying.

Delikado ang alok na iyon, at alam niya iyon. Hindi siya ganitong klase ng tao. Hindi siya yung basta-basta papasok sa ganito. Pero pagod na siya—pagod na siyang maging tama, pagod na siyang masaktan. “Just tonight,” sabi niya sa wakas. “Walang bukas.” Tinitigan siya ni Adrian. “Sigurado ka?” tanong nito. “Kasi hindi ako sanay sa kalahati lang.”

kung saan mababago ko pa ang hinaharap. Marahan kong binuksan ang aking mga mata at kasabay niyon ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. Don't cry Amara... lumaban ka, lumaban ka hanggat kaya mo pa. Bumungad sa akin ang iba't ibang kulay ng ilaw na nag papaganda sa city. Napangiti ako ng mapait. Napaka romantic ng lugar na ito. Mababalik ko din ang dating bukas natin Davin.