Aldo Leopold Novels & Stories

Hindi lamang na siya ay lalaki at matanda na ngunit patuloy ang kanyang pag-inom ng dugo ng tao na habang ako ay nabubuhay sa pag-inom ng dugo ng mga hayop. “Ngayon Natalia, hindi ka na makakatakas muli. Dadalhin kitang walang ulo sa harap ni Ama. Sa aking kamay ay mamatay ka,” ani Leopold sa akin habang hinigpitan pa lalo ang pagsasakal niya sa akin. Namimilipit na ang aking lalamunan dahil sa mahigpit niyang sakal. Nagpupumiglas pa rin ako upang makabuwag sa kanya. Wala nang iba pang paraan kung hindi-----------------

He wanted to ask him on what’s the meaning behind his words when they last met but he couldn’t. “Sir? What are you doing here?” Nagugulumihan niyang tanong sa matanda. Gamit ang wood cane nito ay humakbang itong palapit sa binata at inilahad ang kamay. “I’m Conrad, by the way. Conrad Lacasa.” Mangimi-ngiming ilahad ni Leopold na kilala na niya ito. Ngunit hindi na niya ito sinabi pa. “Leopold Rodriguez, sir. Pleased to meet you.”