روايات وقصص ضمن Luha

Halos lahat yata kaming mga babae roon ay napalingon sa kanya. Swabeng swabe kung kumilos, simpatiko, iyong tipo na makalaglag panty. Sabi ko nga sa sarili ko, kahit na hindi siya mukhang koryano, siya na yata ang destiny ko. Siya na ang inilaan ni Lord para sa akin. Yes, kine-claim ko na siya na ang para sa akin. Siya na ang destiny ko.

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

Ibinulsa na lamang niya ang tali para magamit niya mamaya kapag natuyo na ang buhok niya. Maaga pa lamang kanina ay gising na silang mag-Lola. Si Lola Mareng ay naging abala sa pagluluto ng specialty nitong pinangat na gabi o mas kilala sa tawag na Laing. Isang uri ito ng pagkaing Bicolano na niluluto sa gata. Ang mga pangunahing sangkap ay pinatuyong dahon ng gabi at karne. Maaari rin itong sahugan ng kahit na anong pagkaing dagat. Tinitimplahan ito ng mga pampalasa na katulad ng siling labuyo, tanglad, bawang, bakalot, luya at bagoong. Siyempre pa ay hindi mawawala ang gatang niyog, pagkat sa gata ito niluluto.

May pa luha effect pa ako "Pagkatapos mo tong halikan!" Tinuro ko ang labi ko "Pagkatapos mo tong susuhan!" Tinuro ko naman ang dibdib ko "At pagkatapos mong maglabas...pasok... sa bukana ng aking pagkababae..." At tuluyan na ngang tumulo ang luha ko. Nag e-emprove na ang acting ko pwede na mag artista. Tiningnan ko na unti unti ng umiyak ang babae. Pinipiga piga ko naman ang dibdib ko na kunwari nasasaktan ako "Tapos makikita...kitang...nakikipag...halikan sa ibang babae..." Humikbi na ang babae "Hon, hindi totoo yun...maniwala ka naman, stop crying, damn!" Sabi ng lalaki at kinakalma ang babae

Char! Sa malayo ay ang malawak na dagat. Ang paligid puro halaman. Ang mga bulaklak ay nakakaliw tignan. Nakakaanyaya rin ang infinity pool sa likod na kung gabi ay parang maraming alitaptap. "Good morning!" Bati sakin ni Lara. Ngumiti ako at tinanggap ang kape na binigay nito. "Saan si Kathlyn?" I asked.

Luhaang sabi ni Rena. Tumingin si Rhiana sa kanyang anak. Nangilid ang luha niya ng sumandal ang anak nito sa kanyang dibdib. Naisip niya na tama ang kanyang kapatid. Hindi pa siya nag iisa… may nagmamahal pa sa kanya. “A-anak, patawarin mo si mama… patawad…” niyakap nito ang kanyang anak at tinapon ang baril. “P-Patawarin mo si mama anak. Patawarin mo ako…”

Kung nasa kaliwa siya, pupunta ako sa kanan. Kung nasa harapan siya, lulusot ako sa likod. Kung bigla siyang nasa harap ko? Simple lang. > "AHHHH! BIGLANG NAGING INTERESANTE ANG SAHIG! ANG GANDA! TINGNAN MO NAMAN YUNG PAGKAKAPOLISH!" > "Bakit nakahiga ka sa sahig, Lara?" > "…Pinag-aaralan ko ang texture."

"Luca, I have nowhere to stay. Can I please stay here? Just for a while?" Tangina talaga. Shopee delivery pala ha? Ngayon, paano ko ie-explain kay Luca na may permanenteng sakit ng ulo na tayong kasama sa bahay? Super damage naman ang den-i-liver ni lord. Sayang walang refund. Pangit na quality na basahan.

Reyna “Ako na rito, ihanda mo ang paglulutuan. Saka ano bang lulutuin mo? Bakit may carrots, patatas at repolyo?” Tinulak ko siya at ako na ang naghiwa ng mga sangkap. Nagkamot ng ulo, sa taas siyempre, si Lulu. “Uh, anything we can make with that.” Napakurap ako sa kaniya. “Seryoso ka?”

Napaka-absurd! Napaka-absurd! Halos maging itim ang mukha ni Liliana , nakagawing nagalit na sinagot, “Lukas , nagbibiro ka ba? Paano ko naman maiiwan ang ganitong posisyon hanggang sa makauwi kami?”