Novel & Cerita Liha

Tawag ko sa kanya. Hindi nya ako pinansin at tuloy tuloy lang sa paglalakad habang hila hila ang panungkit. Malamang manunungkit na naman sya ng bayabas sa bukid. "Alicia Negrita. Yuhoo!" Pakantang tawag ko pa sa kanya. Tinatahulan din sya ni Pepito. Pero di pa rin nya ako pinapansin. Alam kong naririnig nya ako di nya lang ako pinapansin.

hula ni Joel pagkatapos itong pagmasdan nang matagal. Sinabi ni Lily na nasa tabi ni joel, “May isang stone ball sa bawat delikadong lugar. Mukhang sa huli magkakaroon ng pitong tore ng liwanag. Mukhang wala pa dito ang mga tao mula sa Pavilion of Divinity at Pavilion of Soaring Eagles pero tingin ko parating sila!”

Subalit, umaasa pa rin siyang babantayan ng langit ang kanyang mga mahal sa buhay habang wala siya. --- “These are the people that you need to memorize,” ani Liam nang makabalik si Lily sa condo ng binata. Nasa harapan ng dalaga ang isang folder na nang buklatin niya ay info at pictures ng mga taong hindi niya kilala. “These people are close to me. Ang iba kasama ko sa trabaho, ang iba naman kaibigan nina Wilbur at Cora na in time, naging kaibigan ko na rin. Sorry to burden you with more task. But if something arises, I want you to be ready. Kaya mo bang, i-memorize ang lahat ng ‘yang hanggang mamayang gabi?”

sagot naman ni Buknoy. Bitbit namin ang lambat, pang-akit ng isda at ilang baong pagkain para sa maghapon sa laot. Ang Isla Lalia ay isang simpleng lugar kung saan ang dagat ang bumubuhay sa amin. At ngayong umaga, panahon na naman para punuin ang timba ng mga huli naming isda.

Pangiti lamang itong tumango bilang pagtugon. S loob ng pintong iyon ay may isang hagdanan. Bumaba ako sa makitid na hagdanang iyon patungo sa dulo. Nagliliwanag naman ang isang lagusan sa dulo nito. Nasa ilalim kasi ng Casa Lamia ang lugar na tinatawag naming lahat sa Sinag Araw na Piedra del Sol.

Pareho silang dalawa nasa pasenger's seat. Thaddeus done his researched, he know that Legazpi City is located in the province of Albay in the Bicol Region kaya mahilo hilo sila sa biyahe dahil sa sobrang layo and after five long hours ay nakarating na rin sila sa Legazpi City, kung hindi pa mabilis at derederetso ang biyahe nila ay malamang na mahabang oras pa ang itatagal nila sa biyahe.

"Kailangan muna nating iligtas si Liam, Maria! Ang mga tauhan ko na ang bahala sa paghahanap sa kanya!" Isang malakas na hampas ng alon ang muling yumanig sa bangka. Sa gitna ng kaguluhan, nakita ni Ria ang mga tipak ng semento at bakal na bumabagsak sa dagat. Ang lighthouse, na dati ay nagsisilbing gabay sa mga nawawala, ay ngayon ay naging libingan ng mga lihim at poot ng pamilya Elizalde.

Si Liah ay may mapanlinlang na hugis-itlog na mukha, ngunit marahil dahil hindi siya madalas mag-ehersisyo ay medyo mataba pa rin ang kanyang itaas na bahagi ng katawan. Siyempre, ang mga ito ay sinusuri ayon sa mga pamantayan ng industriya ng entertainment. Si Liah ay 1.65 metro ang taas at may timbang na 105 kilo. Sa mga ordinaryong tao, siya ay itinuturing na normal o kahit na payat, ngunit sa industriya ng libangan, siya ay itinuturing na mataba.

—----------------- Sa punto d’ bista ni Liah. —-------------------------- Right now, we’re looking for potential home, balak sana namin ay iyong malapit lang kila Lore. Unfortunately ay wala nang available na bahay o kahit lote man lang sana. Hindi gusto ni Max anh naunang dalawa na tiningnan namin; one has had a bad view, the other one has small yard and the other one is not in good location. Ito kami ngayon papunta sa huling bahay na titingnan namin, at sana last na dahil pagod na ako, to be honest.

Sa likuran nila ay may maririnig na yabag ng maliliit na paa. “Mommy!” sigaw ni Liana, halos madapa pa siya sa pagmamadali. Diretso siyang sumalpok sa kaniyang ina at yumakap siya agad nang buong lakas. “Ang ganda po ng fireworks!” “At ‘yong message, siyempre,” dagdag ni Gael. Humabol siya at halos sabay ring yumakap sa kanilang ina. “Astig! Ang laki sa sky!”