Apolinario Novels & Stories

He stared at her more. “Gusto kong pumunta sa kabilang isla.” She watched Anton’s expressions change from calm to alert and observant. “Sabi kasi ni Polaris, maganda daw ang Isla Molave.” Hinaplos niya ang ma-tattoo nitong braso na para bang normal niya iyon ginagawa. Katulad ng inaasahan, ay muling naging kalmado si Anton. Ang isa niyang kamay ay h inawakan ang gilid ng leeg nito.

Nagmamaneho si Primo nang hindi alintana ang bilis ng kanyang sasakyan. Masyado siyang naalog sa mga rebelasyong ibinunyag ni Enzo. Ang buong buhay niya, ang alam niya lang ay si Apolo Giovanni ang haligi ng pamilya, isang lalaking walang kinatatakutan, matalino at makapangyarihan, at higit sa lahat—hindi kailanman nagkakamali. Ngunit ngayon, isang nakatagong katotohanan ang unti-unting nagbabagsak sa imaheng iyon.

sambit ko nalang. Wala akong ka gana gana dahil kakagising ko pa lamang. " Let's go" sambit ni Apollo habang nakakunot ang noo niya na nakatingin sakin. Inano ko na Naman itong boss ko lagi nalang mainit Ang ulo Niya sakin. Nag tungo na kami sa Yacht, si Henry ay umuwi na dahil Hindi daw Siya pwedeng mag tagal dito.

“Mabuti kung ganoon at malinaw na sa akin ang lahat. Pasensya na at ginagawa ko lang rin ang iniutos sa akin ni Sun.” Isang time traveler challenger si Apolo. Isa ito sa mga naging kaibigan ni Wave. Hindi niya aakalain na ito ang pipiliin ni Sun para hadlangan ang plano niya. Magiging makasarili yata siya sa mga oras na ito at isasantabi ang pagkakaibigan nila ni Apolo. Pero hindi niya iyon kakayanin, matalik niyang kaibigan si Apolo. Halos noong unang salta pa lang niya sa mundo ng mga time traveler ay ito na ang naging katuwang niya sa lahat.

pabitin naman na ani Jordan kaya mas lalo akong nairita but at the same time ay na curious. "He is Dior Fennier Gonzales."

Year 1946 Isa sa pinakamayaman na pamilya ang mga Ibañez sa Legazpi Albay. May malaking Rice Mill ang mag asawang Senyora Erlinda at Senyor Luis Ibañez na siyang pangkabuhayan nila. At bukod pa sa Rice Mill ay may malaki rin silang palaisdaan sa seaport ng Legazpi. Ang pamilya nila ang nag eexport ng mga isda sa iba't ibang kalapit lungsod sa Albay at Bicol.

Alo ni Bene “Siya nga naman, bunso.” Maging si Apol ay naluha na rin, “hindi na kami makapag-romansahan ni hubby dahil sa pag aalala ko sayo kaya nagpunta na ako rito. Naalala ko noong dinalaw ka namin sa US nine years ago, wala ka sa sarili, mukha kang puno ng lungkot at sakit pero ang sinabi mo sa amin ay ayos ka lang… na hindi ka namin kailangan ni nanay na alalahanin. Hindi mo kailangan na magtago ng problema sa amin, bunso… kapatid kita, pamilya ka namin, lagi lang kaming narito sa tabi mo at nakasuporta sa mga desisyon mo, at karamay sa mga mabigat na pinagdadaanan mo. Huwag mong kalimutan na ikaw ang bunso namin at mahal ka namin.” Mahabang litanya ni Apol sa kapatid.

Nang mailabas nila si Casablanca ay tumambad sakanila ang isan pang kabayo na kulay brown rin. "Sino naman siya?" Tanong niya kay Mico. "This is Thunderbolt. Mas mabilis itong tumakbo kesa kay Casablanca, but Casablanca is my baby." Sabi ni Mico. "Oh, so I'll be riding Thuderbolt?" "No, you'll be riding Casablanca." "Pero, baby mo si Casablanca." Katwiran niya. "And you're also my baby." Sabi ni Mico habang inaayos ang uupuan niya kay Casablanca.

Halos dalawang oras lang ang biyahe namin mula Masinloc hanggang Olongapo City. Lambo ba naman ang sasakyan at daig pa ang eroplano kung magmaneho ang driver ng talipandas na katabi ko. Kaya naman heto, hanggang sa opisina ni Alexis Montemayor ay tila lutang pa rin ako And yes, naghuhumiyaw na Alexis Montemayor ang pangalan ng talipandas na lalaking ito na akala ko'y bakla! Ang bilis talaga ng karma.

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng