In The Land Of Leadale Novels & Stories

“Anong meron sa aking katawan? Ano ‘yon? Ano ‘yon? Darling... Mr. Rockefeller? Ano sa lupa ang bagay na ‘yan?“ Nilingon ni Alex ang kanyang ulo at tumingin kay Leanne na may kakaibang ekspresyon, “Madam, nakapunta ka na ba sa Canyonland? O marahil, meron bang alinman sa iyong mga malapit na kaibigan ay nagmula sa rehiyong iyon?“ “Hindi, sa palagay ko wala naman.” Umiling si Leanne. “Mr. Rockefeller, pwede bang sabihin mo na lang sa amin kung ano ano ang kakila-kilabot na bagay na iyon? Nababagabag talaga ako dito,” sabi ni Jack.

Ngunit bago pa man sila tuluyang makalapit, umaalingawngaw na sa kahabaan ng hallway ang malalaks na sigawan. Nadatnan nila si Kael na nakatayo malapit sa mga pintuan, bahagyang nakayuko at magkahawak ang mga kamay. Sa tapat niya ay ang mga magulang ni Jade, sina Tita Lourdes at Tito Jude, na bakas ang galit sa mga mukha. Nakaupo naman sa katapat na bench si Lander, nakasuot ng mamahaling polo, bahagyang gulo-gulo ang buhok pero halatang halata pa rin ang pagkakaiba ng estado nila sa buhay. Ang mamahaling damit ni Lander, ang simpleng gayak ni Kael, ang maputi at mestizong balat ni Lander at ang balat ni Kael na sunog sa araw dahil sa pag-aararo sa bukid.

So only Aello can fix this matter. Tila lumilindol o yumayanig ang lupa dahil sa malalaking canyon na kasalukuyang hinihila ng ibang mga armadong lalaki. Habang si Aello naman ay kasalukuyan pa rin na nakikipagtitigan sa leader ng mga lalaki na mayroong malaking ngisi sa labi.

sabi niya at tumango ako bilang pag sang- ayon ko sa kaniya. Sinimulan na namin ang paghahanap. Maya - maya ay may narinig kaming tunog ng palaka at agad naming sinundan ang tunog na iyon, habang iniilaw namin sa daan ang dala naming flashlight. Agad namin nakitang dalawa ang palundag-lundag na palaka.

at may pabulaklak ka pa Landro anong meron? Wala gusto ko lang bigyan ng bulaklak ang asawa ko, buong araw kong hindi na kita, nakakatampo lang kasi hindi man lang ako tinawagan o tinext ng asawa ko para kumustahin, wika ko dito na wari ba nagtatampo ako dito. Landro naman ang oa mo ha, hindi naman natin ginagawa yan ever since basta lang alam ko kung nasaan ka panatag naman na ako, tugon nito. Landro ilagay mo nalang dyan ang bulaklak akyat kana magbihis kana para kumain na tayo ihahanda ko lang to. Lumapit ako dito at siniil ko ito ng halik sa labi, Ahemmm! andito ako sa likod niyo, natawa kami pareho ng maalala namin nasa likod pala si Brex nakatingin saamin, bumitaw na ako, istorbo ka! w

Sa paraang iyon, parang binibigyan siya nito ng lakas ng loob. "Lola, hindi ba't may kasabihan din naman na it is better to be late than never, 'di ba?" balik ni Leander. Ngumiti pa ang mokong na parang hindi man lang natatakot sa lola nito. Binitawan siya nito at pasimpleng kumindat sa kaniya bago lumapit sa lola nito.

Ang utak ko naman ay walang tigil sa pag iisip ng ibang paraan para mahanap si Lyresh. Isina publiko na din ito ni Zyaire kaya alam ng buong mundo ang pagkawala niya at magbibigay ng malaking reward si Zayire sa sinumang makakapag bigay ng lead o makakapag dala sa kanya kay Lyresh. [NARRATOR] FAST FORWARD>>> "Ahhh!!" Isang malakas na sigaw ang pumukaw sa tulog na si Caleb. "Asan ako?? Asan ako?? Tulungan niyo ako!"

Kinabukasan— ‎Hindi na bumalik si Leandro sa dating mundo niya. ‎Walang mansion. ‎Walang mga tauhan. ‎Walang kapangyarihan. ‎Sa halip— ‎isang maliit na bahay ‎sa gilid ng lungsod ‎ang naging simula niya. ‎ ‎“Dito ka muna.” ‎Diretso ang boses ni Amaryllis. ‎Walang lambing. Walang galit.

Bubuka pa lang sana ang bibig ni Alexa nang biglang tumunog ang phone niya. Si Chloe Morales. Hay naku… may pinasok na naman sigurong extra role. “Hello, Mira Ledesma.” “Alexa, may opening ceremony ang Land Under Heaven sa Grand Pearl Hotel. 12 PM. Huwag kang malate.” “Ha? 12 PM? Ngayong 12 PM?!” “ Oo, ngayon.” “Mira Ledesma, bakit hindi mo sinabi agad? 11 na halos!”

Umupo sa tabi niya. Tahimik silang uminom. Tahimik pero komportable. Sa labas, naririnig ang mga huni ng ibon, ang kaluskos ng dahon, at ang malayong boses ng batang tumatakbo. Wala ang ingay ng Maynila. Wala ring pressure. Si Leandro ang unang nagsalita. “Alam mo bang ikaw lang ang dinala ko rito?” Tumingin si Isobel. “Talaga?”