Ama Ni Jose Rizal 소설 & 이야기

” hindi ko alam kung bakit ko naiisip ang mga salitang nakapanghihina ng loob ko. "Hi, my name is Natalia Hermosa, bata pa at may asim pa! From Philippines! And I thank you!" wala akong pake kung pagtinginan at pagtawanan nila ako, basta importante magawa ko ang gusto kong maging sa buhay. Simula pa noong maliit ako ng pangarapin kong maging isang Beauty queen. Pero hindi ko na natupad kasi hindi naman ako maganda eh, ang tingin ng lahat sa akin ay baliw, walang kuwenta at walang maipagmamalaki sa lahat. Naupo ako sa isang tabi at malalim na nag-iisip, nakapag paalam na rin ako kay tatay tungkol sa bago kong trabaho.

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

ang sagot ko dito. Sa totoo lang, napag-ukulan ko rin ito ng pansin noong una ko siyang makilala. Meztizo ito at napaka-gwapo. Malaki din ang pangangatawan nito. Aakalain mong walang itinago. Kaya’t noong malaman ko ang totoo nauwi sa pagiging magkaibigan at magkatrabaho ang lahat. At iilang tao lang ang nakakaalam ng sekreto nito, at isa na ako dun. “By the way, you have to go back to the Philippines—”

aniya at muling humarap sa mga tao. “I want to formally introduce you to the two people who are my source of strength. They are the reason I keep going, and the ones who give me the courage to face every single day.” Muli siyang lumingon siya sa pwesto naming dalawa ni Sebastian. Sa akin na naman ang tingin ng mga tao. Si Ninong talaga! Ang daming pakulo! Okay na sana 'yong sinabi niya kanina! And this is Rizza Enriquez. She is my partner, my love, and soon… my wife. Actually, Enriquez won’t be her last name for much longer, because very soon, she’ll be carrying my name.”

I muttered quietly while staring ahead, “like full Tagalog… pure chaos… tapos ngayon parang…” I frowned deeply, struggling for the word automatically before mumbling awkwardly, “nakaka… uh…” I paused. Then groaned loudly. “Oh my God, see? SEE?!” Ji Lian looked mildly concerned now. “You forgot a word?” “Yes!” I cried dramatically while grabbing his arm, “I literally forgot a basic word mid-sentence. I’m a disgrace to the Philippines.” “You’re overreacting.” “No, I’m not,” I argued immediately, “Jose Rizal is probably haunting me spiritually right now.”

Masayang saad naman ni Lolo rito. Agad na ngumiti sa akin ang lalaking tinawag na Elias. "Ikinalulugod kong makilala ka, binibini." Bati nito sa akin at halos matulos naman ako sa kinauupuan ko dahil sa lalim ng salita nito. Pakiramdam ko ay kausap ko si Jose Rizal. Ngunit kung tutuosin ay mas matanda pa ito kaysa kay Jose Rizal kaya dapat ay hindi na ako magulat pa.

sabi niya, may girlfriend siya? "tanga! wala kang girlfriend, fling nga wala ka yon pa kaya" sabi ni Russel. "Wag kami tol." sabi naman ni Jayden. mga loko! una kaming pumunta sa may old building na kung saan ang dating kulungan na pinagkulungan ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose Rizal. "Ang ganda" sabi ni Mika. "Imagine, dito kinulong si Rizal" sabi ni Kaithlyn.

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

namula naman agad ang mga pisngi ko at nilapitan siya upang tingnan ang mga pictures. Ang huling pinuntuhan namin ay ang statue ni Rizal. Gaya ng ginawa kanina ay nagpapicture ako sa kaniya. Aabusuhin ko na lang muna ang kabutihan niya. He's my driver slash photographer, kaya saan pa ako di'ba?

Napasinghap ako at marahas na bumuntong hininga. "I never meant to hurt you. And when I met you again, inakala kong buhay ka pero ibang pangalan na ang sinabi mo sakin. But still I have a hunch who you really are and I started to investigate at napatunayan kong ikaw nga si Rizalyn Clariza Estebas, ang babaeng mahal na mahal ko. I've waited for you to at least acknowledge me, and my patience had been paid off."