Ama Ni Jose Rizal Novels & Stories

"Huwag kang mag-alala. Ang mga Soliven ay hindi papayag na matapakan muli. At dito sa Siargao, malayo ka sa mga Elizalde. Dito, ikaw si Maria, ang apo ng isa sa pinaka-respetadong pamilya sa Visayas. Hindi ka na ang martyr na asawang nakilala nila." Tumango si Ria, ngunit sa loob-loob niya, alam niyang hindi ganoon kadaling burahin ang tatlong taon ng kaniyang buhay. Ang bawat sulok ng kaniyang isipan ay puno pa rin ng anino ni Javi. Ang kaniyang haplos, ang kaniyang boses na dati'y kay lamig ngunit naging malambing noong siya ay bulag—lahat ay tila mga multong bumabalot sa kaniyang pagtulog.

Anak siya ni Rios Madrigal, na isang kongresista. Pasimple akong nakatingin kay Kaleb na nakatitig ito sa akin. Pasimple kong ibinuka ng konti ang aking hita. Mahina naman akong napatawa na umiwas ito ng tingin. Kagabi galing ako kay Tita Ziena. Ipinaayos ko sa kan'ya ang aking military service sa US. Citizen naman ako dito sa Pilipinas at balak ko lumipat na dito. Ngayon absuwelto na ako at napatunayan sa korte na hindi ako ang pumatay kay Ivory.

Oo na, may crush talaga ako sa kaniya unang kita ko pa lang sa kaniya. Crush ko siya hindi dahil guwapo siya. I like how disciplined and smart he is at his age. Ayaw ko lang talagang aminin noon sa sarili kasi parang ako na ang nahihiya para sa sarili. It felt embarrassing to even think about it. He is Raz Eros Alcantara. He is famous, and people look up to him.

Hindi pa ba narinig ng taong ito ang Rizal Park? Hindi naman, ang bagay na ito ay nagdulot ng maraming kaguluhan sa lungsod, at kakaunti ang mga taong hindi nakakaalam tungkol dito, at kabilang sila sa uri ng napakababang antas ng mga tao. Logically speaking, imposible para sa isang hindi alam ng taong nasa status ni Jomari Cadiz ang tungkol dito. Ibig sabihin, alam niya ang katapusan ng Rommel Taryente at ng mga taong iyon, ngunit hindi pa rin niya sineseryoso si Esteban.

Naiinis ako sa naiisip ko kaya nakakunot ang noo kong napatingin sa kung sino man siya. "The soon to be Engineer Maria Josephina Constancia L. Osmeña is here! Right in front of my face!" May pagtili pang sabi niya habang nakanganga at parehong nakalahad ang kamay sa kaniyang harapan. Sino ba 'to?

Gusto kung ipaglaban ang pagmamahal ko para sa kan'ya dahil mahal ko siya at asawa ko siya. Subalit ang hirap ipaglaban ng taong kahit kailan hindi nakita ang halaga mo dahil para sa kan'ya ikaw ang sumira ng buhay niya. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako magpapakatanga sa pagmamahal ko para sa kan'ya. Asawa niya lang ako sa papel pero hindi sa puso niya. I am Isla Madison Buenaventura Alcantara the UNWANTED WIFE.

Aniya habang pinagmamasdan ang aking damit. Napakunot ang aking noo. "Paano mo nakilala ang mga karakter sa kwento ni Rizal?" "Huh? Malamang pumasok ako ng high-school. Ano bang pinupunto mo? You're weird. You're whole existence today is weird." Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal?

Panimula ko. "Grabe ka naman, hindi naman ako mang hihingi ng pera eh!" Sagot nito. Natawa naman ako, mukhang pera din kasi itong kapatid ko. May dala dala siyang story book at niyayakap niya ito. Si Kira Tuazon ay ang nag iisa kong kapatid. She's 11 years old, grade 6 na siya ngayong taon sa isang public school malapit lang din sa amin. She loves reading a lot of romance and fantasy books, she even told me that she wants to find her true love just like those fairytales in the book. Well, I guess masyado pa siyang bata para sa mga sinasabi niya. Your perspective in romance will change soon, Kira. That's for sure.

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.

Ngumingiti na naman siya. At makita siyang ngumingiti ngayon ay ibig sabihin na unti-unti na namin siyang nabibigyan ng kulay at rason para magpatuloy sa buhay. •• Nasa klase na kami sa Rizal's Life at nakapuwesto kami sa may dulo, nakaupo ako malapit sa bintana. Ano bang meron sa bintana na 'to? bakit lahat ng umuupo rito napapatulala?