CHAPTER 3

CHAPTER 3

Bakit sa dami ng mga babae ay ako pa ang naisip niyang bigyan ng offer na ganito? Maraming mas maganda, mas malinis tingnan, at mas mayaman kesa sa akin. Kung n*********n man siya ay marami naman siyang pera at pwede siyang kumuha na lang ng mga babae.

Isang minuto akong nakatitig sa mukha niya. Wala akong alam kung ano ang isasagot ko sa kanya. Papayag ba ako? Malaking pera rin ang ibibigay niya sa akin. Ang dalawampung libo ay kita ko na sa isang buwan. Tapos kapag tinanggap ko ang alok niya ay ang dalawampung libo na iyon isang linggo ko lang pagtatrabahuan. Hindi na ako haharap sa mga customer na mga bastos. Hindi ko na kailangang maglaba sa kung sino-sinong mga bahay. Mababayaran ko na ang utang namin sa mga tindahan. May pagkain na palagi sa bahay, hindi na magugutom ang mga kapatid ko. Mabibigyan ko rin sila ng baon kapag papasok sila sa paaralan. Ang tanong, kaya ko bang lunukin ang dignidad ko? Ibibigay ko ang sarili ko sa kanya, ibebenta ko ang sarili ko sa kanya.

Mahabang buntong-hininga ang aking pinakawalan bago ako nagpasyang magdesisyon.

“Tinatanggap ko po ang alok niyo, Ninong,” matapang na sagot ko.

Bahala na ‘to. Iisipin ko na lang na ginagawa ko ito para sa aking mga kapatid. Nakita ko ang pagngisi niya na minsan ko lang makita.

“That's a good decision,”wika niya. Inayos niya ang kanyang pambisig na relo.

“Come with me right now,” aniya sabay hawak sa aking pulupulsuhan at hinila ako.

Sa gitna ng aming paglalakad ay nagsalita ako. Magsisimula na agad? Ngayon din? Hindi pa ako handa! Ito ang unang beses na sasama ako sa isang lalaki. Hindi naman ako inosente, may alam naman ako sa mga ganitong bagay. Pero never been touch and never been kissed ‘to, ‘no! Wala pa talaga kahit sino! Never ba akong nagkaroon ng boyfriend. Kahit halik nga ay hindi ko pa nararanasan.

“Teka lang, teka lang, Ninong,” kinakabahang sabi ko. Tumigil siya sa paglalakad at nilingon ako.

“Ah... p-pwede ko ba muna kunin ang gamit ko sa loob?” nauutal na sabi ko.

Jusko, kinakabahan na talaga ako. Hindi man lang ba muna ako maghahanda? Ang lakas ng tibok ng puso ko. Mas kinakabahan pa ako rito kesa sa mga job interview na nagawa ko.

“I'll have my men get your things,” tipid na sabi niya. Muli itong nagsimulang maglakad habang hila-hila niya pa rin ako.

Ngayong araw ba mawawala ang virginity ko na ilang taon kong iningatan? Totoo ba ‘to? Naghahanap pa ako ng pwede kong gamitin na gawing rason upang ‘wag munang matuloy. Maghahanda muna ako!

Pinagpapawisan na ako nang huminto kami sa isang Bugatti na sasakyan. Ang lakas na ng tibok ng aking puso.

Binitawan niya ang aking pulupulsuhan upang buksan ang pintuan ng sasakyan.

“Get inside,” sabi niya. Pinasok niya ang kaliwang kamay sa loob ng kaliwang bulsa niya.

Nagdadalawang-isip na ako kung papasok ba ako. Kung papasok na ako ay wala na talagang atrasan ‘to. Mawawala na nga sa akin ang ilang taon kong iningatan.

Tahimik akong pumasok sa loob ng sasakyan niya. Ilang beses kong dinilaan ang aking pang-ibabang labi dahil pakiramdam ko sobrang tuyo nun. Ang linis ng sasakyan niya, ha. Bago na naman ba ‘to? Parang nung huling kita namin ibang sasakyan ang dala niya. Ngayon iba na rin.

Wala akong experience! Paano kong magkamali ako mamaya? Baka magalit siya kapag pumalpak ako. Ano ba ‘tong pinasok ko?

Lalong nadagdagan ang kaba sa aking dibdib nang makita ko siyang pumasok na sa loob. Tatlong segundo ko siyang tiningnan bago ko tinuon ang aking atensyon sa unahan. Wala bang tubig dito? Balak ko ng manghingi ng tubig sa kanya dahil nauhaw ako bigla.

Alam ko kung saan ang bahay ni Ninong Dwayne dahil ilang beses naman na akong nakapunta doon. Pero ang labis na pinagtataka ko ay kung bakit ibang daan itong tinatahak naming dalawa. Kaya naman ay hindi ko na napigilan ang aking sarili na magtanong sa kanya kung saan ba kami pupunta.

“Saan po tayo pupunta, Ninong?” tanong ko, hindi nawala ang kaba sa aking boses.

“I'll take you home. Why are you nervous?” nagtatakang tanong niya. Ang ganda tingnan ng mga ugat niya sa kamay, lumalabas iyon habang nagmamaneho siya.

Sa bahay namin gagawin? Kakayanin kaya ng kama ko luma na ‘yon. Parang isang bayo niya lang mawawasak na ang kama ko. Mas maganda doon sa mansyon niya, dalawang palapag pa iyon bagong-bago. Mas matibay ang kama doon. Pangarap ko ngang magkaroon ng ganoong kalaking bahay. Sana balang araw mabigyan din ako ng pagkakataon na bigyan ng magandang buhay ang pamilya ko. Magsisikap akong mabuti para maiahon sila sa kahirapan.

“Sa bahay po ba natin gagawin? Pwede bang sa bahay niyo na lang? Luma na kasi ang kama ko, Ninong. Baka isang bayo mo lang ay mawasak na agad iyon,”