Ang Pamana Novels & Stories

Okay lang at least na-provide niya ang mga kailangan nito. The house is not the same house they have. A big spacious house, nice sofa, big rooms, elegant dining table and complete furniture in the kitchen and also in the whole house. Galing sila sa middle class family. Isang Head Manager ang ama niya sa barko ng mga panahon noon. Nagiisang anak siya kaya lahat ng luho ay meron sya. They have a car, she has her own car. They have servants, a driver. Her moms manage their small business. May mga lupain rin sila, pinapaupahang bahay. Pero ang lahat ng iyon ay unti-unting nawala.

VALERIA FUENTES POV BUMAHA ng luha. Hinayaan ko si Ana na umiyak sa bisig ko. Halata dito na sobra ako nitong na miss kaya naman hindi ko din mapigilan ang maluha Kung alam ko lang na ayaw palang magpaampon nitong si Ana sa iba, eh di sana, noon pa binalikan ko na ito. Ako na lang sana ang umampon dito

Kita niya rin ang isang maluwang na swimming pool at may mangilan-ngilan siyang taong nakikita na nagpaparoon at parito. "Ganito ba ang sinasabi nilang mansiyon?" Muli niyang bulalas sa sarili. Mabilis ng bumaba si Pamela nang matiyak niyang walang makakakita sa kaniya. Subalit dahil ngayon lang siya nakapasok sa napakagandang lugar na iyon, nangahas siyang pumasok pang maigi upang mas makita ng malapitan ang mga bagay na kinamamanghaan niya.

huminga muna ito ng malalim habang inaalala sa isipan ang tagpong iyon. “Humihingi siya ng pera sa Papa, and Papa was very furious. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang manghingi ng pera gayong mag-asawa naman sila. Sa isip ko, siguro normal lang ‘yon. Pero ayaw itong bigyan ni Papa. Masyado na daw niyang kinukunsinti ang mga luho nito at hindi na daw nito nagagawa ang tungkulin niya bilang ina sa akin. Mama was very addicted to casino that time.” Bumuntong-hininga muna itong muli bago nagsalita.

Kanina pa kasi kami nanigas sa pwesto naming awkward. Pinamulahan akong bigla nang matauhan. Maagap at papiksi akong tumayo, inayos ko ang nagusot kong damit. Walang sabi sabing padabog akong tumalikod at tuloy tuloy na bumaba. Napakamot nalang ang lalaking nerdy sa likuran ko. "Day Pamela" tawag ng cebuana kong kawaksi. Ibig kong matawa dahil sa accent nito na napakabisaya na parang Anabelle Rama.

Hirak man sa imo" trans: (baka penerahan ka lang sir, baka alam na mayaman ka saka taga ibang bansa) sabi ng isang tanod na kasamanila mag ikot. "OO NGA IHO BAKA NILOKO KA LANG NG BABABENG YUN. BAKIT KASE PINADALHAN MO AGAD NG MALAKING PERA" sabi pa ng Kapitan. "Probinsiya nga ito pero wala ng probinsiyana ngayon. Lahat ng kababaihan natin ay makabago na saka kamo ung celphone niya walang camera meron pa bang ganun ngayon"

Pamamasyal Phyton's pov Akala ko hindi na ako makaka-score kay araiana dahil kasama niya ang lolo nito.Ngunit nang makaalis ito at imbis na kumain ng hinanda niyang pagkain-si ariana ng kinain ko.Kaya sa isang araw-apat na beses kaming nagsex at walang sawa ko siyang k******t dahil para akong mas lalong nalilibogan kapag gayong nakikita ko siya.

Kahit papaano ay naibsan ang lungkot at pangamba ni ate Pam. “Hus, ano pa’t naging mag best friend tayo. Pakakainin ko muna si Buchoy at paliguan.” Pina upo niya ako at pinakain ng pandesal at pansit. “Naku salamat. Kanina pa nga iyan iyak ng iyak. Sumasakit na ulo ko sa kakaiyak niyan.” Sagot ni ate Pam habang pinupunasan si Ger na natutulog.

tanong ni Pamela mayamaya sa pagitan ng pagnguya. "I don't know. Mas focus ko ngayon 'yung makahanap ng bagong assistant. Kaya ko pa namabg mabuhay dito kahit mag isa ako despite of my hectic schedules. Marami namang restaurant out there, may laundromat din at cleaning services. But for me to manage my time and schedule properly, I need a very good assistant,” sagot ko. Tumangu-tango siya. "Akala ko, kailangan mo ng katulong. May ire-recommend pa naman sana ako.”

Kitang-kita naman ang excitement sa mukha ni Pam habang hinihintay siyang magpaliwanag. “Oh by the way, I’m Pam,” inilahad nito ang kamay kay Gabriel. “Nice to meet you Pam,” pilit ang ngiting sabi ni Gabriel saka dumukot ng pera sa wallet at iniwan sa mesa, “We have to go. I’m sorry Pam,” “Teka, hindi pa tayo kumakain. . .”