Ang Pamana Novels & Stories

Just need time to plan what to do before I get back. Bago siya tuluyang makapag-offline, nakapasok pa ang isang message mula kay Pam. Pam: OMG! Thank god you finally replied! Nagpaplano na kaming sumugod diyan at hunting-in ka, alam mo ba?! Come home na para maalagaan ka namin! Ngayon na! Napangiti siya sa message bago niya ibinaba ang cp niya. Sigurado siyang lulunurin nga siya ng mga ito sa alaga pag-uwi niya.

Nakahinga nang maluwag si Darcy, buong tiwalang naniwalang nagsisinungaling lang ako, at agad niya akong sinampal nang malakas. Nag-iwan ng malalim na galos ang mahahaba niyang kuko sa mukha ko, at sobrang hapdi. "Ang taas ng pangarap mo, ano? Akala mo talaga magiging Mrs. Palmer ka? Sino kaya ang sugar daddy na tinatawagan mo, ha?" "Ni hindi ka sinasagot. Kaya pala naghahanap ka ng ibang mayaman. Kaso malas mo, nasukol ka namin ngayon."

Ilang oras na rin silang nandito. “Heto na talaga ang para sa'kin.” Pang-walong sambit na ito ni Pam habang pinagmamasdan ang sarili sa harap ng malaking salamin. Nakatayo naman siya hindi kalayuan sa bandang likod nito. Wala sa sarili niyang hinihimas-himas ang tela ng kurtina habang nakamasid lang sa kaibigan. Kasalukuyan nitong suot ang matulis na sombrero at maitim na dress. Witch daw kasi ang gusto nito.

Nagtatanong ang mga mata ni Bella habang nakatingin kay Pam. "I think you're beyond it," nakangiting wika niya na ikinataas ko ng kilay. Natigilan ako na makita ang isang totoong ngiti ang pinakawalan niya na bibihira niyang gawin at gusto kong matawa ngayon. Pamela that is always stubborn and acts like superior. She can disregard everyone and everything around her to focus on getting what she wants. Simula nang dumating siya sa Pilipinas ay alam ko na ang plano niya, ang paghiwalayin ang dalawa.

bungad ni Papa, seryosong nakatitig sa akin, “what you saw last night… hindi ko balak na makita mo iyon, pero nais ko ulit sabihin na maghanda-handa na tayo.” Tumango ako. “Yes, Papa. I understand. But… is it true? Are you really fighting demons agad?” Saglit na natahimik si Papa, at parang nagpalitan ng tingin sina Mama at Tita White bago siya sumagot. “It’s more complicated than that, anak. The powers I have… they’re meant to protect people. Kaya ako may ganito ay para iligtas ang mga tao laban sa mga masasamang nilalang.”

“Awe, sayang naman. I am willing pa naman to buy your cravings for you,” “Ano ka tatay?” tinampal ni Almea ang braso ng pinsan niya kaya naka tanggap ito nang matalim na tingin, wala namang pakialam si Almea kaya napa buntong hininga ako. Kakailanganin ko ata ng malaking galon ng pasensya kapag magka sama ang dalawang ‘to. “Ano ba?! You’re so epal ha! I am here as her baby’s pretty ninang you know,”

Bakat sa suot nitong polo ang magandang hubog na pangangatawan nito. "Please sit down, Miss. Zamora," ani ng baritonong tinig. Napalunok si Aia. Hindi niya kilala ang naturang lalaki. Isa rin ba ito sa pinagkakautangan ng kanyang ina't ama? Kung gayun mukhang malabong mabayaran niya ito. Halatang malaki ang pagkakautang ng kanyang mga magulang dito base na rin sa estado na meron ito ngayon. Sumisigaw sa karangyaan ang aura ng lalaking ito.

maingat na tanong ni Pamela. “Hindi.” “Kung ganoon, sino siya?” Bahagyang kinagat ni Amara ang labi, malinaw na ayaw na niyang ipaliwanag pa. Alam ni Pamela na hindi ordinaryo ang pagkatao ni Amara—bigla itong naipasok sa trabaho, personal na inaalagaan ng big boss, ang chief auctioneer, at kayang tukuyin ang tunay o peke na antigong bagay sa isang tingin. At ngayon, may isa pang detalye: malapit siya kay Mr. Argus.

pag-pi-prisinta sa akin ni Amara. "Amara na-a-appreciate ko ang lahat ng ginagawa ninyong mag -asawa para sakin, pero may naipon pa naman ako nung nasa Faroe tayo. Sapat na iyon para makapag bagong buhay kaming magkakapatid. Para makalimot din ako sa pait na aking sinapit. Gusto ko lang din matulungan ang aking mga kapatid na malimutan ang trahedyang ito sa among buhay. Sigurado akong takot na takot na sila Christine at Pamela dahil hindi nila kami nakikita. Sana makuha ko na sila sa lalong madaling panahon.” Madamdamin komg pagpapaalam.

paalam ni pamela sa ama "ivan Say goodbye to your lolo.."utos ni pamela sa anak na nakaupo at busy sa paglalaro sa cellphone nito. "bye 'lo..Don't worry, lo I'll still visit you, I promise..."sabay yakap sa kanyang lolo.malungkot na wika ni ivan.sa hindi inaasahan nagtama ang paningin nila ni elena. Hindi maitago ang lungkot sa mukha ni elena ng mga sandaling iyon.