Ang Pamana Novels & Stories

Gusto niyang magpaliwanag, pero wala siyang masabi. Alam niyang hindi niya ginusto ang lahat ng ito, hindi niya ginustong mabuntis. Pero nadala siya sa pagkakataon, at alam niyang hindi ito minsan lang nangyari. "Sinong ama niyan?!" mariing tanong ni Pamela, pinupunasan ang mga luha sa pisngi, ang mga mata'y matalim ang tingin kay Danica. "Sabihin mo, sino? Hindi ako papayag na hindi ka niya panagutan."

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

"Nand'yan ba siya?" Umiling si Sab, "Pipi ka ba?" kunot-noong tanong nito. Kinikilatis ang kabuuan ng dalaga. "Magandang bata ka pa naman, sayang hindi ka nakakapagsalita." opinyon nito. Kiming ngumiti si Sab, "H-hindi ho ako pipi," Nagulat man ay ngumiti ito. "Ako si Amanda, pinsan ni Marsha."

ang agarang sagot ni Manolo. "Thanks, Manolo. Oo nga pala, Ms Irene, I want to talk to you about . . ." Natigilan si Lorenz dahil paglingon niya sa babaeng kakausapin ay nagpupunas ng pawis si Irene sa leeg papunta sa dibdib. Napapikit siya at saka tumikhim. Pakiramdam niya ay nanuyo ang lalamunan niya dahil sa nakita.

pamama- alam nito. "Okay! Sige na. At salamat sa pakikinig at payo mo. The bess ka talagang friend." nata- tawa nyang sabi sabay ng pag singhot- singhot dala ng kanyang hindi napigilang pag- iyak kanina. Pinahid rin nya ang kanyang luha sa pisngi. "Ay salamat sa compliment. Kahit kailan hindi ako mag sa- sawa, promise."

Pakiramdam ni Jane Dunn na tinamaan siya ng kidlat ng biglaan! Nanlaki ang kanyang mata bigla. Ang kanyang palad ay humigpit sa dalawang bola ng kamao! Gayunpaman, hindi niya mapigilan ang kanyang mga kamay sa panginginig! Talagang sinabi niya ito ng malakas! Talagang sinabi niya ang kanyang pinaka malaking sikreto ng malakas sa harapan ng kanyang mukha!

paliwanag pa nya " Tito Baket? po kase ang aga mong Pina Manage nang kompanya si Blue?" Tanung neto "Matanda na ako Brando hindi ako pabata One Day mamawala ako hindi naten alam ang Buhay Kung kaya pinasa ko sa Kanya ang pamamahala dito" seryosong sagot nya rito "I see " but Malakas kapa tito at mahaba ang buhay Mag kakapamilya pa si Blue " nakangiting sabi nya rito

Reunited Amara Pov "Ang P-Papa mo?" mahinang tanong ni Mama Amelia. Nalungkot ako bigla nang maalala ko si Papa. "Ang kwento po ni Lola noong gumaling si Papa, wala daw siyang maalala. Amarantha at Amelia lang raw ang una niyang nabigkas, pero hindi naman daw niya masabi kung sino ang mga taong binanggit niya. Si Lola lang po ang nakakaalam ng lahat," iniisip ko pa ang iba na sinabi ni Lola sa akin.

"Upgrade ah. Dati, gold digger ka lang na naghihintay ng mana. Ngayon, pickpocket na rin? Bumaba na ba nang ganun ang standards mo?" "Hindi ko ninanakaw!" depensa ni Amara, kahit na huling-huli na siya sa akto. Namumula ang buong mukha niya sa kahihiyan. "Kukuha lang ako ng... ng pamasahe. Ibabalik ko rin naman!"

panimula ni paul “ Do I really have to do that? “ What do you mean? We talk about this to give it another try” “ yes we did, but kinakabahan pa rin ako baka mamaya mangyari muli ang nangyari last time. Sinuwerte lang ako nun kaya may nagtanggol sakin. Baka mamaya hindi na ko swertehin” sagot ni Amara. Paul looks at Amara with a convincing face. He put both of his hand sa magkabilang shoulder ni Amara look at her eyes intently. “ Dont worry dear ako bahala sayo. I’m telling you. This one is good, better than before. Super bait.”