Ang Pamana Novels & Stories

Pati ang mama niya ay kanina pa atat na pirmahan niya ang Annulment paper. "Sandali ho, baka pwede pag isipan ito ni Pamela. She's preg—" "P-Pipirma ako." Taranta na saad niya. Tumingin siya kay Rob at bahagya na umiling. Kita niya ang pag awang ng labi nito, at ang mga mata nito ay may tingin na para bang sinasabi na— 'Hindi nila alam?'

Pumunta sila sa akin, pero naka kunot noon nila, kaya tinanung ko "ano problema bakit ganyan hitsura nyo, look maligo na tayo dahil ang ganda ng dagat." "Hoy! Babae, wala pa tayo kain, bakit naligo kana agad dyan, kung ako sa iyo umahon kana dyan, dahil malapit na maligo ang pag kain natin." yun ang sagot sa akin ni Pamela.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

tanung pa niya "Maliwanag po inang "Sagot niya at nag umpisa nang Mag ligpit Habang ang Babaylan ay nag suot na ng kanyang Pamandong sa ulo at nag asikaso na ng kanyang dadalhing bayong para sa lagayan ng kanyang Pinamili at siya ay nag Paalam na Sa Paslit "Maiwan na Muna kita Remo" Paalam niya at nag lakad na Palabas ng kanyang tahanan

“Anong kakaiba doon?” Tumingin si Pamelle sa dagsa ng tao sa labas. “Ang isang taong tulad niya—na napaka-low-key—paano siya nagkataong mapupunta sa maliit kong shop?” “Nag-join pa siya sa livestream. Hindi iyon ang nakasanayan niyang gawin.” Huminto siya nang sandali. “Parang sinadya niyang pumunta rito.”

OMENG’S POV: HAWAK ni Pamela ang isang mamahaling bag, habang masusi nito iyong pinagmamasdan. Biglang sumagi sa isip ko ang lalaking kasama nito sa restaurant. Alam kong hindi maganda ang manghusga, pero nababawan ako sa mga babaeng masyadong mahilig sa materyal na bagay lalo pa at kung hindi mo naman afford ang bagay na iyon.

She knows that she wanted to protest, but there was no words coming out of her mouth—oh does she really want to? Naramdaman ni Danna ang mabilis na pamamasa ng pagitan ng mga hita niya. Involuntarily, ay inangat niya ang mga palad at iniyakap sa dibdib nito. Oh god! She misses this man so terribly. Eugene sucked his breath sharply. At naramdaman ni Danna na naapektuhan ito sa ginawa niya.

Hindi ito ang oras para makipag away siya sa mga taong walang alam sa buhay niya. "Past is past Reeva. I think ikaw yata ang di maka move on. I have my own life to be focus on. Ikaw may time ka pang usisain ang love life ko. Why don't you focus of your own lovelife." pangbabara ni Pammy sa kanya. Bigla naman natahimik si Reeva at hindi na ulit nagsalita pa.

nito ang maaaring magbago ayon sa panahon.” Idinagdag naman ni Maya, na ang kanyang boses ay mahina na ngunit puno ng diwa at karunungan: “At tandaan mo, Alon — ang iyong tunay na pamana ay hindi ang kapangyarihan o ang yaman na iyong hawak. Hindi ito ang mga gusaling itinayo o ang mga kasunduang nilagdaan. Ang iyong pamana ay ang kalagayan ng mga tao at ng kalikasan na iyong iiwan pagkatapos ng iyong panahon — ang parehong kalagayang ating minana mula sa ating mga ninuno at pinagbuti pa natin. Kung pagkatapos mong mamuno ay mas malaya, mas masagana, at mas nagkakaisa ang iyong mga nasasakupan, at ang mga ilog, bundok, at karagatan ay nananatiling malusog at buhay, doon mo malalaman na naga

paliwanag nito. "No need to explain, Carmen. Sadya lang talagang matindi ang kamandag ni Pamela, kaya maging ang kaibigan mo'y nahawa na rin." "Oy, anong pinag-uusapan niyo? Sali naman kami." Sumingit si Donna sa gitna nila. "Palibhasa't maliit kaya, kahit saan sumisingit," biro niya na ikinatawa ng lahat.