Ano Ang Clingy Sa Tagalog Novels & Stories

She's just being clingy to me and i find it sweet. "ang dami mong alam" iiling iling kong sagot. But deep within me i won't deny that her gestures tickles me. Ang ngiti sa mga labi ko ay hindi na mabura bura. Ang sweet naman kasi ehh.. Naman kasi. Nakakalilig. Lalo tuloy akong nahuhulog.

ngumiti naman siya. “Salamat ha, simula ngayon hindi na kita susungitan” tumango naman ako at inakbayan siya. Hindi ko alam bakit naging clingy ako ng sobra sa babaeng ito kakaiba kasi siya sa ibang babae na nakilala ko.

'yon lang ang lumabas sa bibig ko pagkalaan ng ilang minuto. He flicked his lips. "Hindi mo ba gusto ng ganoon?" he asked instead. "I mean, being clingy is one on our rules, but I like being clingy to you." Tumaas ang kilay ko. "Beau, don't be like that!" "Like what?" "Like what you always do when we were close. 'Yong pagiging masyadong mabait at understanding mo sa lahat ng bagay. 'Yong pagiging malambing mo tuwing tayong dalawa lang. Tapos ito."

"Hindi na. Kakapit na lang ako sa'yo. Kaya ko namang maglakad nang dahan-dahan." Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Tyler, isang pilyong ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. "You've suddenly become clingy. Ganyan ka ba talaga kapag in love?" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga pisngi. Mahina ko siyang hinampas sa braso habang tumatawa, sinusubukang itago ang kilig na dulot ng panunukso niya.

At panay amoy nang buhok ko. "Lablab, naman 'e male-late na talaga ako. Mamaya na lang, please!" saway ko rito. Masyado yatang clingy ito at ayaw mawala ako sa paningin niya. Nagtatala tuloy ako kung anong nakain nito at bakit ganito siya ka-clingy ngayon. "Okay," sagot nito pero naka simangot naman.

Tumaas ang gilid ng kaniyang labi dahil nagiging clingy ako. “Hmm…” kahit wala pa siyang sinasabi ay alam kong nanunukso na siya. “What? Ayaw mo ba?” nakataas pa ang kilay ko. He chuckled. “Nope, I actually like it, baby.” Malambing kong dinantay ang ulo ko sa balikat niya. Hindi ko pa rin maiwasang hindi kabahan dahil nakatingin pa rin ang iba sa amin.

Dahan dahan akong tumango. "Okay, inaantok na din ako." Hinila naman niya ako na kinayakap ko sa kanya. "Let's sleep?" "Ayan na naman ang pagiging clingy mo eh." "I'll tell you over and over again that you should get used to that." Hindi pwede ang bagay na yun. Hindi ako pwedeng masanay sa bagay na yun dahil hindi naman ito magtatagal.

“Na minsan, kahit tahimik ako, hindi ibig sabihin okay ako.” Mas lumapit si Calestine. “Then sabihin mo sa’kin.” “I’m trying,” sagot ni Adrian. “I know,” sabi ni Calestine. “At nandito lang ako.” ⸻ Maya-maya, nagbiro si Calestine para gumaan ang mood. “Alam mo ba, ang clingy mo ngayon.” “Today lang?” tanong ni Adrian. “Hindi,” sagot niya. “Pero mas obvious ngayon.”

Uuwi na muna siya at nagbilin na rin ako na kung pwede ay ipagdala ako ng damit. Yumakap siya sa bewang ko at at isiniksik ang mukha sa tiyan ko. Nakahiga siya kaya madali niya itong nagawa. "Ano ba 'yan ang clingy mo!" "Na miss lang kita." "Sus hindi na nga ako nakakapag-aral dahil nandito lang ako." natatawa kong sabi. Naramdaman ko ang pag-ungot niya na para bang tumututol sa hindi mo alam na dahilan. Hinaplos ko ang buhok niya.

Pero hindi na namin siya pinapakialaman pa magkakagulo lang. Ako si Chinny Feliciano. The one and only woman that will use your Apelyido(Tama ba?sumagot ka!). I'm 23 year old single and ready to mingle..also still fresh like a ahm.. fresh catch mangoes? HAHAHA I'm from your Puso, Representing our Barangay, 'Barangay Maraming Manloloko, Naniwala naman sayo,Purok No.143 but I don't love you' yiee galing ko ano?