Novel & Cerita Ano Nga

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Ganon na lamang ang pag awang ng bibig niya. "What?!"

Suggestion niya. "What if it doesn't work? Ano gagawin ko? What if hindi niya ako bigyan ng second chance?" Nagdadalawang-isip ako habang sinasabi ko ang mga salitang iyon sa kaniya. "Ano ka ba! Hindi mo pa nga ginagawa nag-iisip ka na ng ganyan. Let's try. Tingnan natin kung tatanggapin ka ba niya o hindi. But, I’m sure na tatanggapin ka nun. Alam mo naman kung gaano ka in love ‘yun sayo."

sabi ni Mirasol. "Sila? Kambal ba ulit ang magiging anak namin, Mira?" tanong ni Craig. "Nope. Hindi lang dalawa ang nakikita ko kundi tatlo. Look, ayan sila." tinuro nito sa monitor ang tatlong tila jolen sa liit. "Ayan ang mga chikiting ninyo. Hindi ko pa makikita ang gender nila dahil masyado oang maaga. Congratulations, Craig and Anastasia, you have triplets this time."

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

Ako 'y nagmahal ng todo pero ako'y niloko sana ngayon ay mahalin at wag mong lokohin please yung bago mo. “Sana lang talaga worth it itong mga luha ko at hindi mo gawin ni Siobe Gina Jakul ang ginawa mo sa akin,” umiiyak na saad ko. “Siting may letter O pa sa dulo ng apelyido ni Siobe,” saad ni Aning sa akin.

"Anong gaga--" "Bibilang ako. After five seconds ihahagis mo yan sa kaliwa mo. Naiintindihan mo?" "Bakit b--" "Five." "Hoy. Galand, ano bang--" "Four." bulong niya. "Three." "G-Galand. Ano ba? Bakit ko ito babasa--" "Two." "H-Hey. H-Hindi ko gagawin y--" "One! Ngayon na!"

Gervanni Lucrese's POV "B-B-Bansot... N-Napaka---Napakalaki nga niyang problema mo. Sobrang...laki... *faints*" Hindi ako nakagalaw dahil sa narinig ko. Lahat kami ay halos matanggal na ang panga sa sobrang pagkaka-nganga dahil sa kagaguhang sinabi niya. God, hindi ko kinaya ang sinabi niya. *faints*

"Still waiting for me?" "Kapal muks!" singhal ko. "Umalis ka na nga, hindi ako makapag concentrate sa pagtatype e." Asan na ba kasi si Angela para may makausap itong mokong na ito. Ngumuso s'ya sa umiikot na damit n'ya. He looks fucking cute. Lord naman, gusto ko ng magmove on kaso binalik mo naman ang masakit kong nakaraan. Pero infairness, mas lalo syang gumwapo.

nanlaki yung mata ko What iniisip ba ni ate shane na..na may ginawa kami ng lalaking yun Iniisip ba talaga ni ate Shane..ng ganoon...what the heck.. "Ate shane..ano ba talaga yung tinutukoy nyo..what the..wag nyo pong sabihing iniisip nyo na may..argggg..na may ginawa kaming~" di ko natapos yung sasabihin ko dahil nagsalita agad si ate shane..