Ang Aking Pangarap Mga Nobela at Kwento

Pinangarap kong makita niya ako hindi bilang taong sumira sa buhay niya. Kundi bilang bahagi ng pamilyang maaari pa naming buuin. Tumulo ang mga luha ko. Tahimik. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa sakit. Kundi dahil sa kaligayahan. Hindi ko akalaing darating pa ang araw na ito. Hindi ko akalaing matutupad pa pala ang pangarap na matagal ko nang isinuko.

Liliwanag ba ang mukha ko kung ipapatong ko ang buwan sa aking noo? Ngunit ngayon napagtanto ko. Ang iilan iniisip ko ay hindi na tama. Hindi ko pala kayang hawakan ang mga 'to. Hindi ko kayang maabot ang pangarap kong iyon. Because I am too far. At walang himala para doon. Ipinatong ko ang kumot sa 'king buong katawan at saka ipinikit ang mga mata.

Tingin ko, kaya ko pa naman. Gusto kong ibigay ang pangarap ni Ruan dahil 'yon din ang pangarap ko— ang magkaroon ng malaking pamilya. Ipinikit ko ang mga mata ko at hinayaan ang sarili kong sumandal sa dibdib ni Ruan.

Sa akin lang naman hindi maganda ang kanyang ugali dahil sa kinikimkim niyang galit at normal iyon sa isang taong nasaktan ngunit siya ay hindi mahirap ibigin kapag lubusang nakilala ang tunay niyang pagkatao. "Hindi ko kayang bitawan ang mga pangarap ko kaya hindi kita magagawang mahalin. Tutuparin ko ang pangarap kong maging madre." Tugon ko kahit ang totoo ay hindi ko alam kung makakamit ko pa ang pangarap kong iyon, sa aking pagkakasalang makipagsiping sa hindi ko asawa ay malaking kahihiyan kong ako ay magiging madre.

Para sa huli di tayo masasaktan kong iiwan din lang naman tayo. Talagang matigas na puso mo? Naging praktikal lang ako Santa. Dahil sa trabaho natin mas marumi pa tayo sa basura! Di naman kita masisisi eh! Totoo naman Pero di masama ang pangarap? Oo nga naman sabi nga nila libre mangarap! Pero ang mahirap kong hanggang pangarap kalang. Tulad ng kay Lucas? Siguro nga? Sa pangarap ko lang makasama ang lalaking gusto ko.

"Masamang umaga ko ngayon, Analide. Please paumanhin na." Hindi ko pinansin si Analide habang nakatayo siya roon, humihingal. "Diyos ko naman, Aria. Ito ang pangarap ko sa loob ng maraming taon, bakit mo ito tinanggihan?" Sa wakas ay nagtanong siya, may pagkatalo sa boses niya na nabasag sa dulo.

the decision Ang daming nangyare sa akin na kahit kailan hindi ko pinangarap sa buong buhay ko. Malaki ang pangarap ko noon, sa daming ng ginawa ng magulang ko sa akin at sa gusto kong maibalik lahat sa kanila kahit na sabihin pa nilang mayaman kami. Pero nagbago lahat ng yon sa isang pangyayareng kahit kailan hindi ko ginusto.

Bakit pinapahirapan ko ang sarili ko? Napatingin ako sa binatana. I saw the moon, half moon siya ngayon. It was beautiful. It gives light in the dark. I hope I can shine even in the darkness, too. Napatingin din ako sa mga bituin na dagdag liwanag sa gabi. Napansin ko ulit ang tatlong stars na parang ellipsis. I pretended it to be a shooting star. I closed my eyes and wish something I always wanted. I hope I can have someone beside me. I hope I can have my rest. I hope I could be in another world where I can freely do what I want. I hope I can do the things for myself, not for other people. I hope...

Buti nalang talaga at nasa unang palapag lang kami kaya hindi mataas ang babagsakan ko. "Please parang awa mo na!" Nahihirapang usal ko, nakikiusap sa tadhana na sana ay pagbigyan na akong makatakas ngayon sabay hiling sa itaas na sana ay magtagumpay ako ngayon. Napakabata ko pa. Napakarami ko pang pangarap hindi lang para sa akin kundi para sa mga batang kagaya ko na lumaki sa bahay ampunan. Kaya hindi pwede na hanggang dito na lamang ang buhay ko. Hindi pwedeng gumuho lahat ng pangarap ko.

Ako na lang sana ang minahal 'Pagkat pag-ibig ko'y magtatagal Pwede na ba sana tayo na lang Ikaw ang tangi kong pangarap makasama Ako na lang sana ang inibig mo 'Pagkat sa'yo'y 'di magbabago Kung puwede lang, ako na lang, tayo na lang Kumanta ako nang mag-isa humarap siya sa akin at nagka-tinginan kaming dalawa. Pwede na ba sana tayo na lang Ikaw ang tangi kong pangarap makasama