Novel & Cerita Anting Anting

"Mukhang hindi pa sapat ang pagkasira ng mukha mo sa kulungan ah." "Oo nga, naglakas ka pa talaga ng loob bumalik dito, ano? dito namin sisirain ang mukha mo ng tuluyan?" si Antoinette naman iyon, ang kanang kamay ng kanang kamay ni Veronica. Ang mga minions ng babaeng iyon ay talagang kasing kapal ng mukha niya. Ganito umasta ang mga ito sa akin, na kung tutuusin, boss nila ako noon?

Ang kanyang tuxedo ay nagusot na sa pagmamadali, at ang kanyang hininga ay mabigat. "Hindi ko matatanggap na tapos na tayo. Hindi ko matatanggap na hindi na kita makikita. Hindi ko matatanggap na magpapanggap akong ama mo habang ikaw... ikaw ang gusto ko," hiningal na sabi ni Anton, ang hininga ay mainit. Madiin ang sampal na tumama sa pisngi ni Anton. Ang ingay nito ay tila napakalakas sa katahimikan ng kotse.

bungad ko Tahimik ang kabilang linya at ramdam ko ang mabigat niyang paghinga bago siya nagsalita "J-Jelly..." Kumunot ang nuo ko sa kaniyang nanginginig na boses, "Bakit? May nangyari ba?" "J...Jelly, S-si Ant..." paputol putol ang kaniyang sinasabi at mas lalo akong kinabahan lalo na at binanggit niya ang pangalan ni Anton "bakit si Anton?" tanong ko at unti unti nang nawawalan ng pasensiya

Biglang ani nito sa tunog na nang- uuyam habang muling kinikilatis ang buong postura ko na puno ng pang- iinsulto. "Ma'am, ang bastos ng bunganga! Upakan ko na ba?" Gigil na bulong ni Anton sa aking tainga kaya itinaas ko lang ang isang kamay ko para pigilan ito dahil kaya ko naman. Alam kong kayang kaya ko ng tapatan ang angas nito! Sarkastikong napaangat ang isang sulok ng aking labi. Talagang palaban ang sinungaling na ito! Sabagay, ano nga ba ang aasahan ko sa masasama ang budhi na kagaya niya?

"What the f*ck is this? Diba barya lang yun?" "Tinatawag mong anting-anting iyan? Kung anting-anting iyon, mayroon akong daan-daang anting-anting sa bahay!" "Sa tingin mo ba kami ay tanga? Paano magiging anting-anting ang isang sentimo?" Tinamaan ng mga tao si james. Hindi nataranta, tumingin si james kay Boris at nagtanong, "Mr. Yonce, sa tingin mo ba ito ay anting-anting?"

At siya ang tunay na may hawak ng lahat. Gayunpaman, hindi nagmamadali si Anton na ilantad ang kanilang mga kasinungalingan; tumango siya na kunwari'y naniwala. Sa halip na sigawan o komprontasyon, ngumiti lang siya—isang banayad, mababangong ngiti na tila ba interesado siyang makinig. "Ganun ba ang nangyari?" Mabagal, mahinahon, ngunit tila bumubuo ng salaysay ang tinig ni Anton habang tumango-tango.

Hindi niya inalis ang tingin sa dalaga at nanatiling nakasandal habang pinapanood ito. Napatingin na lang si Assistant Anton sa kanyang amo. "Sir, is this something I can listen to? Stop na po!" "Sandali lang!" sigaw ni Assistant Anton sa loob ng kanyang isipan habang nakatingin sa kanyang amo.