Unity Antonym Romane & Geschichten

Bespren lang kami at magkakampi at ayaw ko ng haluan pa ng ibang kahulugan ang anuman ang ipinapakita ni Anton sa akin. 1160/5000

Ngunit, tumango si Anton. "Yes, I will do that. Don't worry."

"Ay Kuya! Hindi ko naman sinabing magresign ka sa pwesto mo... Siguro pwede mo na lang akong gawing assistant!" Bahagya namang natawa si Anton, at pinisil ang tungki ng ilong niya. "Natatakot lang ako na baka sukuan mo ang posisyon. Baka mamaya ay ma-bore ka at maisipan mong travel around the world ulit, kaya ipo-postpone ko muna ang pagbibitiw sa pwesto."

Lumalabas na parang ayaw yata siyang patuluyin dito ni Anton. At kanino naman kaya ito kung sakali man.Sa pagkakaalam niya ay hindi ito sa mga magulang .Paano naman magkakaroon ng ganito kung sakali man si Anton.Oh my hindi kaya may something si Anton like sug*r mommy .Dahil kita naman sa pananamit at sa hitsura nito na hindi ito basta-basta lang .Dahil magkano lang kung baga ang kinikita niya sa pagiging farm manager .Oh maaaring sa ina ni Camille .Oh my hindi niya yata matanggap na maaaring pumatol sa isang sug*r mommy ang isang tulad ni Anton.

Dahan-dahang ipinatong ni Anton ang kamay sa kanyang baywang, kung saan nakatago ang walang kapantay na banal na sandatang binigay sa kanya ni Uno. Kung magbabagong anyo nga ang kalaban, wala na siyang ibang pagpipilian kundi ang lumaban hanggang kamatayan. Nang makita ang seryosong ekspresyon ni Anton, malamig na nagsalita ang berdeng-matang halimaw. “Mukhang marami kang alam tungkol sa mga gene warrior. Sa tingin mo, gaano kalaki ang tsansa mong manalo kapag nag-transform ako?”

Ang sistema ay nakatakda para sa isang Shiba Inu, at kahit pa gusto nitong maging elepante, puputulin pa rin ito para ibalik sa dati. Sa ganitong kalagayan, kailangan ni Antonio ng tulong para makahanap ng bagong oportunidad. Si Aman, na mayaman at itinakwil ng buong lipunang Western, ay naging pinaka-angkop na pagpipilian niya.

Sinugod ng damulag ng suntok si Kant ngunit mabilis ang kilos na nakahilag si Kant sa kasamaang palad sa mukha ni Anton tumama ang suntok na para kay Kant. “Putangina!” Sinipa ni Anton ang timba. Tumama ito sa mukha ng sumuntok dito. Limang malalaking katawan ang sumugod dito. Ito ang mga siga na nang-aapi sa mga taong walang ka laban-laban.

Mas lalo noong binuhay ang galit na unti-unting umuusbong sa kanyang dibdib. “What did you say?” asik niya dito at inilang hakbang niya ang pagitan nila at pinakatitigan ito. “Ito lang ang masasabi ko sa iyo… you have no rights to hurt someone! You have no rights to receive love from other people! Because you... don’t know what love is!” mahina pero gigil na gigil na sabi naman ni Antonio habang dinuduro siya sa dibdib.

Ito namang nanay ko, ay walang ibang ginawa kundi ang tumambay sa bingohan. "Genieva, lumabas ka muna, wala na tayong grocery sa ref," napatingin ako kay Antonio nang bigla siyang magsalita kaya napabalik ako sa tamang wisyo. "Anong tingin mo sa laman ng ref, basura?" sarkastikong sabi ko. Mainit talaga ang ulo ko dahil sa nangyari kagabi. Bakit ba hindi niya sa akin magawa ang kaya niyang gawin sa ibang babae? Dahil ba ang turing niya sa akin ay anak-anakan, kahit ang totoo ay hindi naman kami magkadugo.

usal ni Antonio habang patuloy na binabasa ang reaksyonnsa mukha ng kaibigan. "Wala na sila. Wala na aking tiyahin at pamangkin."usal niya na ikinalaki ng mata ni Antonio. Pilit namang nilalabanan ni Francisco ang kaniyang emosyon upang hindi umiyak. Naiyukom niya ang kaniyang kamao at saka humingi ng malalim upang magsalita muli.