Anting Anting Novels & Stories

Agad na iniabot sa akin ng aking anak ang palanggana, tila nabigla sa aking pagsigaw. "Agh!" Napasinghap sa hangin si Anton at mabilis na umupo. Paulit-ulit siyang umubo, tila marami siyang nalunok na tubig. Basang-basa ang kanyang mukha, pati na rin ang itaas na bahagi ng kanyang puting long sleeves, kitang-kita ang kanyang well-defined na dibdib. Agad akong pinandilatan ni Anton, marahil ay iniisip na ako ang nagbuhos sa kanya ng tubig.

Lalong lumaki ang ngiti ko saka siya nginusuan. Ilang saglit pa naming tinahak ang daan bago sumigaw si Anton na nandito na kami malapit sa bahay. Una kaming lumabas ni Anton at sumunod naman sila Sir. Patakbong lumapit si Anton sa may gate ng bahay nila Tiyang habang sumisigaw. "Tiyang! Tiyang! Tiyang!"

Mukhang binihisan siya at pinunasan na rin nito dahil hindi naman siya nanlalagkit . Hinalikan muna niya sng pisngi ng binata at bumaba ng kama.Binuksan ang pinto na halos magiba na ng kung sino mang nasa harapan nito na walang sawa o walang pakundangan sa pagkatok. "Who's knocking like that ?"ang narinig niyang sabi pa ni Anton . "Sandali lang "ang sabi niya at binuksan na nga ang pinto .

Ngumisi si Anton at sarkastiko na sinabi, "Anong klaseng ugali 'yan? Sa tingin mo ba talaga ay mula sa pagiging palaka ay naging phoenix ka na?" Naikuyom ni Aerial ang kanyang mga kamao habang hawak ang termos, dahil sa labis na pagkapahiya. Tumalikod siya at naglakad palayo kay Anton para umalis. Biglang iniunat ni Anton ang kanyang mahabang binti.

"Please -" Pinagpag niya ang kamay nito. "Hindi pa." Yumuko siya sa kanya, at niyakap niya ang kanyang leeg, inilipat ang kanyang p**i patungo sa kanyang titi, na para bang kaya niyang ipasok ito. Akala ni Antonette na may narinig siyang tunog mula sa malayo, pero hindi niya ito pinansin. Walang ibang mahalaga kundi ang kanilang mga katawan, sa sandaling ito.

Hindi rin nakatulong sa kanyang pakiramdam ang babae na prenteng nagkakape sa hapag nila. Walang gana na lamang niyang itong tinungo at pasimpleng itinapon ang gamot sa harap nito. "Are these sleeping pills?" inis niyang tanong. Agad naman kinuha ng babae ang naturang pakete at pinaikot-ikot sa kamay sa pagsuri ng pangalan. "Antidepressants ito ah," kunot noo nitong puna sa hawak sabay angat para makita niya.

Tinulungan siya ni Anton na isuot ang gintong kuwintas, pagkatapos ay hinalikan ito ssa pisngi, at pinuri, "Napakaganda, at bagay na bagay sa iyo." Bigla namang hinarap ni Dina si Anton at binigyan ng matamis na ngiti ito at nagpasalamat, “ Sir Anton maraming salamat po dito at nagustuhan ko po!” Ngumisi si Anton, "Tawagin mo akong Anton kapag walang tao." Pagkatapos ay niyakap ni Anton si Dina ng mahigpit, na may pananabik sa kanyang mukha, at may ibinulong sa tenga nito.

"Mukhang may mga bagay ka pa ring hindi maintindihan hanggang ngayon." Mariing kinuyom ni Anton ang kamao. Sa totoo lang, gusto na niyang tahiin ang bibig ng babaeng ito. Sa bawat salitang lumalabas dito, lalo lamang sumasakit ang ulo niya. "Anong bagay?" Mabigat ang bawat salitang binitiwan niya. Agad namang sumagot si Carmelle. "Una." Itinaas niya ang isang daliri.

Ramdam ko naman ang paglayo at pagngiwi niya sakin. " Mace..." napaawang ang labi ko nong marinig ko ang boses niya habang nakatitig siya sa akin. " Hi?" sambit niya mukhang hindi pa sigurado kaya nakagat ko ang labi ko para pigilan ang pagngiti. " H-Hi..." ganti ko, nautal pa nga. " Hala si Antie, pabebe! di kita pinalaking ganiyang Ming! umayos ka!" nandito pa pala to!