Anting Anting Novels & Stories

Agad na iniabot sa akin ng aking anak ang palanggana, tila nabigla sa aking pagsigaw. "Agh!" Napasinghap sa hangin si Anton at mabilis na umupo. Paulit-ulit siyang umubo, tila marami siyang nalunok na tubig. Basang-basa ang kanyang mukha, pati na rin ang itaas na bahagi ng kanyang puting long sleeves, kitang-kita ang kanyang well-defined na dibdib. Agad akong pinandilatan ni Anton, marahil ay iniisip na ako ang nagbuhos sa kanya ng tubig.

Lalong lumaki ang ngiti ko saka siya nginusuan. Ilang saglit pa naming tinahak ang daan bago sumigaw si Anton na nandito na kami malapit sa bahay. Una kaming lumabas ni Anton at sumunod naman sila Sir. Patakbong lumapit si Anton sa may gate ng bahay nila Tiyang habang sumisigaw. "Tiyang! Tiyang! Tiyang!"

Mukhang binihisan siya at pinunasan na rin nito dahil hindi naman siya nanlalagkit . Hinalikan muna niya sng pisngi ng binata at bumaba ng kama.Binuksan ang pinto na halos magiba na ng kung sino mang nasa harapan nito na walang sawa o walang pakundangan sa pagkatok. "Who's knocking like that ?"ang narinig niyang sabi pa ni Anton . "Sandali lang "ang sabi niya at binuksan na nga ang pinto .

Ngumisi si Anton at sarkastiko na sinabi, "Anong klaseng ugali 'yan? Sa tingin mo ba talaga ay mula sa pagiging palaka ay naging phoenix ka na?" Naikuyom ni Aerial ang kanyang mga kamao habang hawak ang termos, dahil sa labis na pagkapahiya. Tumalikod siya at naglakad palayo kay Anton para umalis. Biglang iniunat ni Anton ang kanyang mahabang binti.

Sinugod ng damulag ng suntok si Kant ngunit mabilis ang kilos na nakahilag si Kant sa kasamaang palad sa mukha ni Anton tumama ang suntok na para kay Kant. “Putangina!” Sinipa ni Anton ang timba. Tumama ito sa mukha ng sumuntok dito. Limang malalaking katawan ang sumugod dito. Ito ang mga siga na nang-aapi sa mga taong walang ka laban-laban.

singhal niya na lang nang unti-unti ng madama ang pagkalat at pagpasok ng likidong iyon sa kanyang katawan. Ilang saglit pa at nadama niya na lamang ang pagkalma kasunod ng unti-unting hatak ng antok at panghihina. "Why does this have to be?" hangos at inaantok niyang sambit habang sinisilayan ang parang maliwanag na anino ng mumunting paslita na ilang beses niya ng nakikita sa kanyang panaginip. *****

"Mukhang may mga bagay ka pa ring hindi maintindihan hanggang ngayon." Mariing kinuyom ni Anton ang kamao. Sa totoo lang, gusto na niyang tahiin ang bibig ng babaeng ito. Sa bawat salitang lumalabas dito, lalo lamang sumasakit ang ulo niya. "Anong bagay?" Mabigat ang bawat salitang binitiwan niya. Agad namang sumagot si Carmelle. "Una." Itinaas niya ang isang daliri.

Ramdam ko naman ang paglayo at pagngiwi niya sakin. " Mace..." napaawang ang labi ko nong marinig ko ang boses niya habang nakatitig siya sa akin. " Hi?" sambit niya mukhang hindi pa sigurado kaya nakagat ko ang labi ko para pigilan ang pagngiti. " H-Hi..." ganti ko, nautal pa nga. " Hala si Antie, pabebe! di kita pinalaking ganiyang Ming! umayos ka!" nandito pa pala to!

"At kung alam na niya, bakit hindi niya sinabi? Bakit sinabi niyang itago pa rin natin? Bakit ayaw niyang malaman ni Peachy?" Umangat ang tingin ni Anton. May halong pangamba at pag-iisip sa kanyang mga mata. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palapit sa dalaga, bagay na hindi niya nagagawa nang walang pag-aalinlangan noon.

Madalas nakikipagsaksakan siya sa mga hina-hunting ng mga ‘Musang’. “Mnm…Ohh,” mahina niyang h alinghingi nang unti-untong at maingat na kumilos si Anton, tila ba sinasanay siya sa laki nito. “Ang laki mo…” daing niya. Anton’s jaw clenched. His other hand went to her neck. Tanging ang malamlam na ilaw sa likod nito ang nagbibigay ng liwanag sa malaking kwarto. Mas naging matikas ang pisikal nitong anyo.