Novel & Cerita Apoy

Amoy lutong bahay. “May pep rally daw mamaya,” singit ni Lianne habang nagbabasa sa group chat. “Free taho for the first hundred.” “Pag taho, sasama ako,” dagdag biro na naman ni RJ. “Kahit wala pang pep.” “Gusto mong sumama, Aya?” si Lianne. “Depende,” maiksing sagot ko sa kanya. “May org booth pa kasi akong titingnan.”

Andrew POV Saglit akong tumingin sa aking relo, may 30 minutes na akong naka-park di kalayuan sa condominium. Sa tingin ko ay sapat na ang oras na ‘to para paghintayin siya. Kinuha ko ang aking cellphone at nagtype. Nang matapos na ako ay pinindot ko ang send button. Napangiti ako dahil ilang segundo pa lang ay nakareceived na agad ako ng reply. Pababa na daw siya.

Ada POV Oras naman para suportahan at pasayahin ko naman ang boyfriend ko. Ngayong araw, hindi lang ito tungkol sa isang grand opening ng shop ni Mishon—ito ay tungkol din sa pagtulong na pasikatin ang business niya. At gamit ang power ng pagiging sikat ko, gagamitin ko ang social media mamaya para tulungan siya.

pagrereklamo pa nito "Osige, wait for me there." Pagkababa ng telepono ay inayos ni Reeve ang navigation app ng kotse niya at sinet ito patungong Forbes Eco Park. Pagkalipas ng mahigit sampung minuto at habang binabaybay ni Reeve ang daan ay tumawag ulit si Zoey kay Reeve "P*ta! Alam mo ba kung sino ang nakita ko rito? You won’t believe who I just ran into!"

Alo ni Bene “Siya nga naman, bunso.” Maging si Apol ay naluha na rin, “hindi na kami makapag-romansahan ni hubby dahil sa pag aalala ko sayo kaya nagpunta na ako rito. Naalala ko noong dinalaw ka namin sa US nine years ago, wala ka sa sarili, mukha kang puno ng lungkot at sakit pero ang sinabi mo sa amin ay ayos ka lang… na hindi ka namin kailangan ni nanay na alalahanin. Hindi mo kailangan na magtago ng problema sa amin, bunso… kapatid kita, pamilya ka namin, lagi lang kaming narito sa tabi mo at nakasuporta sa mga desisyon mo, at karamay sa mga mabigat na pinagdadaanan mo. Huwag mong kalimutan na ikaw ang bunso namin at mahal ka namin.” Mahabang litanya ni Apol sa kapatid.

Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir? Maya maya ay naalala ko ang kape na iniutos niya. Baka magalit na anman si Hitler kapag hindi ko siya agad nadalhan ng kape kaya tinatamad man ay kumilos na ako papuntang pantry para ipagtimpla ang mahal na hari.

-LOARIN : POV- "Ito hija tanggapin mo ang maliit na halagang ito para may magamit ka sa iyong paglipat at pambayad narin sa apartment na matutuluyan mo.( Ang saad ni cora kay lorain sabay abot ng pera sa kanya)

Khaliyah POV Pumasok na sa bank account ko ang perang pinagbenta ko sa mamahaling kotse ko. Halos hindi ako makapaniwala sa dami ng sero sa account balance ko. Sa totoo lang, bigay ni papa ang kotse na iyon, pero dahil matagal-tagal akong magtatago, gagamitin ko ang perang iyon para makapagtago ako ng mas matagal pa at para mabigay ko ang lahat ng need ni Tito Larkin para lang makapag-stay ako ng matagal rito.

Umiinom ito sa isang maliit na tapayan. Umayos ng upo si Mina at humawak sa seldang kahoy. "G-Ginoo, ang batang iyon ay nauuhaw maari mo ba siyang bigyan kahit na kaunti?"turan ni Mina sa isang guwardiya civil dahilan upang mapatigil ito at napatingin sa kaniya. Kunot naman ang noo ng dalaga habang nakatingin pa rin sa guwardiya.