Hayop 소설 & 이야기

Mga bata pa lang sila ay hindi kailanman niya ito nakitaan ng ganoong ugali kaya sobra siyang nabigla. "Relax, nandito lang ako. Kung kailangan mo ng kausap, sabihin mo lang. Mahal kita at handa kong ipaglaban ang pagmamahal na iyon." "Sige, planohin natin kung paano ko malalaman ang katotohanan 5 yrs ago. Pero bukas na, antok na ako." Kahit maraming gumugulo sa isipan ni Hara ay buo ang loob niyang matuklasan kung sino ang mga salarin sa Hacienda Del Puedo massacre.

Buzz. The sharp, high-pitched ringtone of Lauren’s phone suddenly cut through the tension. Ang cellphone na nasa bulsa ng kaniyang cargo pants ay nag-vibrate nang marahas. Mabilis na bumaba ang tingin ni Anne sa bulsa ni Lauren, habang si Lauren naman ay tila nagising mula sa isang hipnosis. Huminga nang malalim si Lauren at dahan-dahang kinapa ang kaniyang phone upang tignan kung sino ang istorbo.

Napahinto siya nang magsalita si Joy. “Sure ka ayaw mo ng jowa?” Pumihit paharap si Hippo. Pagharap niya sa babae ay matamis itong nakangiti. “Hindi ako lasing, pero pwedeng pwede nating gawin.” pang-aakit nito. Hindi agad nagsalita si Hippo.., tila nag-iisip ng malalim. Inip na nameywang si Joy sa harap nito.

Payapa. Hawak niya ang isang piraso ng basag na baso— matulis, kumikislap, parang kutsilyong may sariling hininga. At nang nasa tapat na siya ni Lorie… itinapat niya ang tulis sa mismong pisngi ni Lorie. Isang maling galaw, isang maling iwas… at magbabakas ang hiwa sa porselanang mukha nito.

Aniya habang hinahaplos ang likuran ko _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

“Ako at si baboy!” Nang muling tingnan ni Alex ang journal, mas lalo siyang nakaramdam ng halo-halong emosyon. Sinimulang magsulat ni Hayley sa journal na ito noong pumasok sila sa ikatlong taon ng senior high. Ang bawat entry sa journal na isinulat niya ay may kasamang salitang “baboy.” Kung walang larawan bilang patunay, at kung journal lang ang nakita ni Alex, hindi niya malalaman kung sino si “baboy”.

Hayop. Galit na lumingon siya at nakataas ang kilay na tinungo ang sasakyan. Nameywang siya at kinatok ang bintana nito. Masyadong inaapi ang pinay na kagaya niya sa mga banyagang lugar na ito, eh, samantalang sa Pinas sobra-sobrang tender loving care- Johnson Cologne ang trato nila sa mga foreigner! "Are you tryna kill me? I'm way too beautiful to die here!" hindi pa siya masyadong galit sa lagay ng boses niya. Mga slight pa lang naman.

Tapos, isa-isa silang nagbigay ng opinion. “Unang una,” ani Hugo, “alamin mo muna kung ano ang mga gusto niya sa buhay. Hobbies, favorite food, at kung ano-ano pang trip niya. Para makahanap ka ng common ground.” “Tama si Hugo,” sabat ni Zaira. “Pero dapat maramdaman ka niya. Magparamdam ka. Magpapansin. Uso naman na ang lumandi ngayon.”

‘’ Sa loob ng tatlong buwan, tatlong beses sa isang lingo ay maghahatid ka ng alay na hayop sa laot para sa bathala’’ wika ng Diyosa ‘’ masusunod po Dyosa’’ aniya ng prinsipe. Masaya naman si Alunsina sa natunghayan. ‘’Pasensya kana alunsina, hindi ako pweding magatagal ngaun na makausap ka akoy kakausapin pa ng bathala’’ ang sabi ni Hayo. ‘’naiitindihan ko Hayo, masaya akong nakita kitang muli’’ masayang tugon ni alunsina.

EYA NAPALUNOK siya ng laway at tila sinisilaban ang katawan niya sa sobrang init na nararamdaman niya. Nakita niyang dinama ng lalaki ang dibdib ng babae, napahigpit tuloy ang hawak niya sa cellphone ni Master Ash. Bakit ba na-aapektuhan siya sa pinapanuod niya? Gustuhin man niyang tigilan ang panunuod subalit hindi niya magawa.