Are You Still Awake นิยาย & เรื่องราว

Kaya, hindi ko siya mapagbigyan ngayon. Habang nasa higaan ako, hindi ako makatulog ng maayos. Tila'y may bumabagabag sa loob ko na hindi ko rin maintindihan. Hayts, bakit ba naman kasi ganito. Anong klaseng pakiramdam ba ito? "Honey, are you awake?" Biglang boses na narinig ko. Bumangon naman ako at humarap sa kaniya, kay Anderson.

Pilit kong matulog pero hindi ako makatulog. 10 minutes.. 20 minutes.. 30 minutes.. Hindi ako inaantok! I stop when I heard my phone's rang. Sino naman ang tatawag sa 'kin ng ganitong oras? "Hello?" Na iinis na sinagot ko ang phone ko without looking who's the caller. ["Why are you still awake? It's eleven o'clock in the evening."] Sabi ng sa kabilang linya. Ang ingay-ingay pa nga, e. May naririnig akong music then mga tiliang mga babae.

Automatic siyang umurong paloob ngunit agad nitong niyakap ang baywang niya. “You’re still awake?” mababa nitong tanong malapit sa tenga niya. Kahit tulog pa siya, magigising talaga siya dahil sa sobrang lapit nito. “Tulog na ako,” malamig niyang sagot. Napahina ang tawa ni Vincent. “Talaga? Natutulog pero sumasagot?”

“Hindi ka rin makatulog?” “Yeah. Natutuwa lang akong panoorin ang mga tao doon.” Sagot nito saka itinuro ang mga taong nagbo-bonfire. Na iyon rin ang pinapanood niya kanina. “Ikaw? Why you’re still awake? Hindi ka ba makatulog?” “Hindi eh. Siguro, namamahay lang ako.” Sagot niya. Umupo ito sa tabi at sabay nilang pinapanood ang mga tao na nasa pampang. Maya-maya pa ay umimik si Wazel.

Wala namang lagnat. Hinawakan niya ang kamay nito at inilapat sa dibdib nito ang kaniyang tenga. He's breathing. Bakit tulog pa rin siya hangang ngayon? Do he doesn't have a plan to wake up? Nakatulugan niya na ito ka gabi kaya hindi niya alam kung na gising ito ka gabi o hangang ngayon ay hindi pa rin ito gumigising? Impossible namang na gising ito ka gabi at hindi niya na pansin na nakayakap siya dito.

“Yes, baby?” Tumayo siya at nilapitan ito. Hindi kasi siya sanay na nagigising ang mga ito nang madaling araw. Umupo siya sa kama at tumingin dito. He’s still sleepy, but it seems like he was forcing himself to open his eyes. “Neden hala uyanıksın?” mahinang tanong nito. [translation: Mommy, why are you still awake?] “Mommy was just from the bathroom,” she replied. “Why are you awake?”

“Abhaya wake up...” “I'm here...” “I'm sorry for doubting you...” “Please wake up. Sleepin for whole two months is fucking not okay. Wake up please?” Mga katagang naririnig niya pero walang lakas ang kaniyang mga mata para magmulat. Ayaw niyang magising. Bakit pa, 'di ba? Kung sakaling gigising ba siya may mangyayari bang maganda? Hindi na ba siya gagamitin ulit para sa pansariling kagustuhan ng mga taong nasa kaniyang paligid?

Tila kinikiliti ang buong pagkatao niya ng kung kaninong labing pangahas ang gumagawad ng mga mumunting halik. "You're awake," anang magandang at malambing na panlalaking boses. Ano nga bang oras na? Hindi niya na alam. Ilang oras na ba siyang nakatulog? "Anong oras na? Matagal ba akong nakatulog?" unang sinabi niya.

Boxer na gray lang ang tanging suot nito. "Kakauwi mo lang?" Takang tanong ko. "Yeah," nakakunot noo nitong sagot, "why are you still awake?" Napahikab ako, "nagbanyo lang ako." Sagot ko at humiga na. Tumabi na rin ito sa akin at humiga. Tumagilid ako ng higa at pumikit na. Antok na antok na ako. "You're tired?" Tanong nito.

"Baka... Baka namamali ka lang ng dinig. Masyado na kasing tahimik dito sa kusina kaya kung ano-ano na ang naririnig mo." Hindi siya sumagot. Sa halip ay lumapit si Tyler at humila ng upuan sa mismong tabi ko. Napalunok ako nang malalim at nagkunwaring deadma, kahit na ang totoo ay tila nagkakagulo na ang mga neurons sa utak ko. "Why are you still awake?" tanong niya sa isang mahinahong boses.