Are You Still Awake นิยาย & เรื่องราว

Hindi na ako gumalaw pang muli noong marinig kong may kumakatok at bumukas ang pinto kapagkwan. Nanatili akong nakatagilid at nakatalikod sa gawi ng pinto. "Is she already awake?" Kilala ko na agad ang boses na nagtanong kahit na hindi pa ako lumingon. Napigil ko ang hininga ko at napapikit ako nang mariin. "She's still sleeping. Hayaan muna natin siyang magpahinga," malamig na sabi kaagad ni Cloud.

Before I could spiral, the door opened. Slowly. Calmly. Like doom itself. Harwinn Damonier stepped inside, holding a mug of coffee, expression flat as a wall. “You’re awake.” I stared at him. He stared back. “You’re awake.” I swallowed. “Sir… paano ako… napunta… dito?” He didn’t blink. “You were unconscious.” “ASLEEP PO. ASLEEP. Hindi unconscious,” I corrected, clutching my blanket like a shield. “Same thing,” he said. “Point is, you weren’t functional.”

Anong nangyari? Sinubukan kong gumalaw, ngunit agad kong naramdaman ang panghihina ng katawan ko. Pinilit kong idilat ang aking mga mata, ngunit nanatiling malabo ang paligid. Hindi ko alam kung nasaan ako, pero isa lang ang tiyak—hindi ito isang lugar kung saan ako magiging ligtas. "You're awake," isang pamilyar na boses ang bumasag sa katahimikan. Si Dominic.

"See, I'm fine. Sanay akong ginagawa ito noong palihim akong nagpupunta sa bahay mo noon diba? Oh! Hindi mo nga pala maalala." "Nagpupunta ka sa bahay ko noon ng palihim? Bakit?" taka kong tanong. Hindi siya nagsalita at tumabi lang siya sa akin. "Hindi mo na naman sasabihin kung bakit ka palihim na pumupunta noon sa bahay?" Nilingon niya ako. "Tell me, why you're still awake?" "Nanaginip kasi ako ng hindi maganda."

"I'm putting this down. I want time and place, Ma'am. Got it?” "W-We'll… see—” Pinatayan ko na s'ya kahit hindi pa s'ya tapos magsalita. 'Tapos sinagot ko naman 'yung isa pang incoming call. "Thank goodness, you answered—” "Anong kailangan mo?” I asked him coldly and firm. I heard him laugh. "Is it the time of the month?” My forehead creased. "What?” Tumawa na naman s'ya imbis na sagutin ako. "Why are you still awake?”

At matagal ng hindi nakapag update si Debbie ng kanyang status at wala rin siyang post na bago. May nangyari bang masama sa kanila? "Why are you still awake? Let's sleep." Hinila ako ni Zac palapit sa kanyang dibdib. Kahit kinikilig ay hindi ko parin maiwasan mag-alala. Sana okay lang sila.

"What can I do for you, sir?" Sumagot agad ang nasa kabilang linya. "Still awake? Why, lady? It's too late , you need to rest." mahinahong wika nito. "What's your reason? Sinabihan kita kanina bago ako umalis na maaga kang matutulog." Malambing ang pagkasabi niya. Napatawa ako sa sarili ng may naisip. "Why I'm still awake, sir? Hindi ako maka tulog, e. Maybe dahil iniisip mo 'ko?"

Tahimik na at tanging ilaw na lang sa sala ang nakasindi. Tulog na s'ya? Medyo dismayado ako habang tinatanggal ko ang suot kong helmet at hindi na ako nagmadaling pumasok. Pero agad akong natigilan nang makita ko siyang nakaupo sa sofa at nagbabasa ng libro. It's already 11:30pm, almost midnight yet she's still awake? Is she waiting for me? “Bakit gising ka pa?” pagkuha ko ng atensyon niya.

Maybe Ace is still up. Umupo ako sa upuan habang hinihintay ang kape at parang makakatulog na ako rito ng wala sa oras. Pumipikit pikit na talaga ang mga mata ko at hindi ko na mapigilan ang pabagsak bagsak na ulo ko. “You still haven’t slept or you just woke up early?” Napatingin ako sa pwesto ng nagsalita at nandon si kuya hawak hawak ang cellphone niya.

Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiilang. “Sam, you’re still awake?” tanong niya, bahagyang nakakunot ang noo. Ngumiti ako ng pilit. “Oo, I can’t sleep.” Lumapit siya at umupo sa tabi ko sa kama. Ramdam ko agad ang init ng katawan niya. “Are you still upset?” tanong pa nito sa akin. “Hindi naman,” sagot ko kaagad. Pero kahit ako, hindi ako kumbinsido sa sinabi ko.