Are You Still Awake の小説・ストーリー

Nagmadali nsa akong naglinis ng katawan ko bago matulog at nang nakapantulog na ako pahiga na sa kama ay biglang ng tunog ang notification ko. Kinuha ko 'yon at nahiga na, pagcheck ko ay si Sky pala may message siya sa 'kin binuksan ko 'yon at binasa. Drake : 'Hi baby, still awake?' Napangiti ako dahil kinarer na niya talaga ang endearment niyang 'yan. Me : 'Hmmn... Matutulog pa lang, ikaw? Bakit gising ka pa?' Drake : 'Iniisip kita, eh.. Miss na kita agad.'

Goodnight. 'Huh?'

Tapos ngayon, nandito na agad siya. Rinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto. “Are you still awake?” Rinig kong tanong niya habang papaalapit siya sa ‘kin. Dahil nakatalikod ako sa pintuan hindi niya alam kung gising pa ba ako or tulog na. “Asawa ko…” tawag niya sa’ kin at ramdam ko ang presensya niya Smsa gilid ko.

»»» (9 o'clock na ng gabe at ngayon lang ako naka uwi. "andrei are you still awake? "yes" saad nito ng makalabas ng kwarto "Late nakung nakauwi dahil pumunta ko sa bahay ko kasama yung mga kaibigan ko pero wag kang magalala andrei sinabihan ko sila na wala muna kaming connection ngayon hanggat hindi pa tapos ang lahat, mabilis lang naging pangyayare kaya hindi kona nasabe sayo" saad ko

Nakatalikod siya, may hawak na wine glass, at nakasuot ng puting pantulog habang nakatanaw sa malayo. Sa hindi malamang dahilan, kusang gumalaw ang aking mga paa papalapit sa kanya. Wala akong nararamdamang takot o kaba, ngunit ang isip ko ay binabaha ng sandamakmak na tanong na naghahanap ng kasagutan. "Why are you still awake?" tanong niya, na para bang kahit hindi siya humarap ay alam niyang ako ang naroroon.

Si Ricky lang naman ang kasama ko dito pero masyadong papansin ang boyfriend ko. Si Matthias lang pala ang walang tigil na tumatawag na akala mo wala ng bukas pa. Wala ba itong balak magpatulog? O wala rin ba itong balak matulog? Arghhh madaling araw na, pero gising pa rin ang binata. Nanatili akong nakahiga ng sumagot ako sa kanya. “Hello babe, are you still awake?” an’ya sa kabilang linya.

Hindi ko alam kung paano at hindi ko kaya. Muli ko nang pinikit ang aking mga mata at dinama ang lamig ng paligid, ang mabangong amoy mula sa mga bulaklak, at ang katahimikan ng gabi. It's past one. And I'm still awake. Siguro puyat na naman akong papasok sa café bukas.

"Why are you still awake?" Malamig ang kanyang boses na palagi niyang ginagamit nitong nakaraang linggo. Minsan ay kung ano-ano na ang naiisip ko kaya lang palagi naman akong sinasabihan ni Tita na baka pagod lang si Alas. "Hindi ako makatulog," mahinang sambit ko. "Na-late ka yata ng uwi? Hindi pa rin naaayos problema mo sa kompanya?"

Hindi ko mapigil na tanong sa aking sarili na siyang ikinailing ko na lang. "I thought you're already awake. If you're still sleepy just rest, late ka na rin namang natulog kagabi," ani ko pa sa kanya dahil nananatiling nakapikit ang kanyang mga mata habang nakahiga pa rin sa kanyang kama.

"See, I'm fine. Sanay akong ginagawa ito noong palihim akong nagpupunta sa bahay mo noon diba? Oh! Hindi mo nga pala maalala." "Nagpupunta ka sa bahay ko noon ng palihim? Bakit?" taka kong tanong. Hindi siya nagsalita at tumabi lang siya sa akin. "Hindi mo na naman sasabihin kung bakit ka palihim na pumupunta noon sa bahay?" Nilingon niya ako. "Tell me, why you're still awake?" "Nanaginip kasi ako ng hindi maganda."