Arifureta Light Novel Read Online

Isang kasambahay na walang pake sa pag-ibig. Isang bilyonaryong sanay sa kontrol. At isang gabing ‘di nila inaasahan... na hahantong sa kasalan?! Si Roxane Hermenez ay simpleng babae: trabaho, uwi, tulog, ulit. Ang pangarap niya? Makaipon, makaalis sa pagiging katulong, at mabigyan ng maayos na buhay ang pamilya. Walang oras sa landi-landi lalo na’t ang amo niya ay si Dark Nathaniel Villamonte — mayaman, suplado, at ubod ng arte. Pero isang gabi, dahil sa kakaibang pagkakataon, isang basong alak, at isang sira ang elevator… may nangyari. At noong malaman ni Dark Nathaniel na may “posibleng bunga” ang gabing iyon, hindi siya nagtago— Siya pa ang nagpumilit magpakasal! “Hindi puwedeng wala akong responsibilidad. Puwede na ang kasal sa Huwes!” Ngayon, si Roxane ang natataranta. Sino ba’ng babae ang pinipikot ng sariling amo?! Pero teka… kung responsibilidad lang ang dahilan, bakit parang nagiging possessive, sweet, at seloso si Dark? May pag-ibig na ba talagang nabubuo? O baka naman… trip lang talaga siya ng bilyonaryo? Saan hahantong ang damdamin ni Roxane sa kanyang gwapong apo kung patuloy siyang susuyin nito kahit alam niyang may mga kontra barata sa ginagawang iyon ni Dark Nathaniel?!!!!

Queen Pepper Laurel, ang dalagang ubod ng pilya na mamamasukan bilang kasambahay sa tulong kanyang mayordomang Lola na tanging kasama niya na lang sa buhay. Kailangan niya mag-trabaho kasabay ng pag-aaral para dagdag sa panggastos sa eskwela at para na rin matulungan ang kanyang mahal na Lola. Makikilala niya si Hades Grimaldi ang binatang bilyonaryong may-ari ng malaking mansyon na kanyang pagtatrabahuhan na taglay ang pagka-suplado ngunit tanggal angas nang dumating si Queen Pepper. Parehong titibok ang mga puso sa parehong pagkakataon ngunit meron naman kayang kahahantungan ang magiging maharot nilang relasyon kung ang isa ay mayroon nang ibang karelasyon?

เลือกสามีผิดคิดจนตัวตาย!เป็นเช่นไรรู้ก็เมื่อสายไปเสียแล้ว ลูกต้องตายจาก พ่อแม่พี่ชายพลัดพราก ด้วยหน้าที่ของเขาในฐานะเจ้าเมือง ช่วยชีวิตทุกคนไว้ได้ เว้นแต่นาง เว้นแต่ครอบครัวของนาง

Si Ivan Alejandro Montenegro ay isang matagumpay na negosyante na lihim na nagtatag ng sarili niyang kumpanya—isang imperyo na walang nakakaalam, kahit ang sarili niyang pamilya. Nasa rurok na siya ng tagumpay at handa nang magsimula ng bagong buhay kasama ang babaeng mahal niya, nang isang trahedya ang sumira sa lahat. Sa isang malagim na aksidente, nawalan si Ivan ng kakayahang makalakad. Kasabay nito, nawala rin ang respeto ng kanyang pamilya at ang pagmamahal ng kanyang fiancée na agad siyang iniwan nang makita ang kanyang kalagayan. Isa-isa ring kinuha sa kanya ang lahat ng proyekto at responsibilidad sa kumpanya, na para bang wala na siyang silbi. Sa desperasyon na mailigtas ang apo, kumuha ang matanda ng isang caregiver mula sa probinsya—si Ayesha Dela Cruz, isang simpleng babae na may matapang na puso at hindi natitinag sa sungit ni Ivan. Sa kabila ng malamig na pagtanggap nito, pinili ni Ayesha na manatili at alagaan siya, kahit paulit-ulit siyang itaboy. Dahil sa nakakalason na kapaligiran ng mansyon, dinala si Ivan sa probinsya kung saan nagsimula ang kanyang paghilom—hindi lamang sa katawan kundi pati sa puso. Sa katahimikan ng lugar at sa malasakit ni Ayesha, unti-unti niyang natutunang magtiwala muli, harapin ang sakit ng nakaraan, at muling lumaban sa buhay. Ngunit habang siya ay nagpapagaling, lihim din niyang binubuo ang plano ng kanyang pagbabalik. Hindi alam ng kanyang pamilya na ang lalaking kanilang minamaliit ay siya ring may hawak ng tunay na kapangyarihan. Ngunit sa gitna ng kanyang paghihiganti, may isang tanong na mas mahalaga kaysa sa kayamanan o kapangyarihan: Pipiliin ba ni Ivan ang galit… o ang pag-ibig ng babaeng naghilom sa kanyang pusong wasak?

Hindi inakala ni Franny Harlow na magiging kanyang trabaho ang pagiging nanay-tatay (nanny)—lalo na para kay Enzo Westbrook, ang walang awa na bilyonaryo na kilala sa pagiging malamig, katulad ng imperyo ng bakal na kanyang itinayo. Ngunit dahil sa dumaraming utang at kailangangi alagaan ang kanyang anim na taong gulang na anak na lalaki na si Mason, kumuha siya ng trabahong ito at determinadong panatilihing propesyonal lamang ang lahat. Matagal nang isinarado ni Enzo ang kanyang sarili sa mundo, dahil sa kalungkutan dulot ng trahedyang pagkawala ng kanyang asawa. Ang tanging iniisip niya ay ang kanyang limang taong gulang na anak na babae na si Sophie, na hindi na nagsasalita mula nang mangyari ang aksidente. Ngunit nang pumasok si Franny sa kanilang buhay, lahat ay nagbago. Nagsimulang ngumiti muli si Sophie, naging bunsong kapatid na lalaki ni Sophie si Mason, at hindi inaasahang nahulog si Enzo kay Franny. Ang mga lihim na tingin at mahabang paghawak ay unti-unting naging damdaming hindi na nila maaring balewalain. Ngunit ikakasal na si Enzo kay Victoria Langley, isang babae na perpektong umaangkop sa kanyang mundo—ayon sa papel. At si Franny, na hindi pa rin nakakalimot sa kanyang nakaraan, ay ayaw niyang maging lihim na kasintahan ng sinuman. Kapag sumiklab na ang damdamin at lumitaw na ang mga tinatagong emosyon, kailangang gumawa ng desisyon si Enzo: manatili ba siya sa buhay na puno ng tungkulin at pagkakasala, o ipagsugal ang lahat para sa babaeng nagbigay-buhay muli sa kanyang puso?

โจวซิ่วหลัน หญิงสาวในยุคปัจจุบันผู้ที่มีชะตาอาภัพรัก ชีวิตของเธอต้องคำสาป คนที่เธอรักทุกคนล้วนตายจากไป เพราะการกระทำอันเลวร้ายในอดีตชาติของเธอเอง เธอในอดีตทำลายชีวิตของคนผู้หนึ่งจนพังทลาย เป็นสาเหตุให้คนในครอบครัวของเขาตายจากเขาไปจนหมด จนผู้ชายคนนั้นผูกใจเจ็บตามล้างแค้นเธอ และกล่าวคำสาปแช่งเธอ จนเมื่อเธอได้ย้อนกลับมาในชาติอดีต เธอจึงขอเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตัวเอง ชดใช้ในสิ่งที่เคยทำกับทุกคน เปลี่ยนความเกลียดชังของชายคนนั้นชดใช้ทุกอย่างให้กับเขา และผูกชะตารักกับเขาแทน แต่กว่าจะผูกชะตารักกับเขาได้ก็เล่นเอาเธอสะบักสะบอม

“She was untouched, innocent, and desperate. He was ruthless, dominant, and determined to have an heir.” --- Nang mag-apply si Solenne Villareal bilang maid sa mansyon ng isang bilyonaryo, ang tanging hangad lang niya ay magkaroon ng maayos na trabaho para maipagamot ang kanyang inang may sakit. Pero sa mismong araw ng pagpirma niya ng kontrata, biglang tumawag ang kapatid niyang si Julian—isinugod daw sa ospital ang kanilang ina matapos atakihin ng seizure. Sa sobrang kaba at takot, hindi na nabasa ni Solenne ang buong kontrata. Pinirmahan niya ito nang hindi iniisip ang magiging kapalit. The next morning, she learned the devastating truth. She wasn't hired as a maid. She was chosen as a surrogate bride. Ang kanyang employer, si Caelum Valtieri, ang cold at merciless billionaire, ay sinabi ang totoong nilalaman ng pinirmahan niyang kontrata. Siya ay magiging surrogate mother ng magiging heir nito at sa loob ng isang taon ay magsasama sila sa iisang bubong bilang mag-asawa. Bilang kapalit, ipagagamot ang kanyang nanay na may sakit at tutustusan ang pag-aaral ng kapatid niya hanggang sa makapagtapos ito. Gustong mag-back out ni Solenne nang malaman ito, pero nang makausap niya ang doktor na sumusuri sa kanyang Nanay Emilia ay sinabing kailangan nitong maoperahan kaagad, kung hindi ay baka manganib ang buhay nito. And with no choice left, she accepted the bargain that chained her to the man she feared the most. Para kay Caelum, isa lang siyang kontrata—isang sisidlan para sa tagapagmana. Para kay Solenne, siya lang ang natitirang pag-asa ng kanyang ina. Ngunit sa kasal na sinelyuhan ng desperasyon at kapalit na buhay, posible kayang mamagitan ang pag-ibig sa pagitan ng isang ruthless CEO at ng inosenteng babaeng napilitang ibigay ang lahat?

"Anak saya baru berusia enam belas tahun, dan dia hamil! Saya minta pertanggungjawaban nak Diaz!"  Seorang lelaki berumur kisaran empat puluh tahun terduduk dengan wajah kusut dan tatapan penuh luka juga kecewa. Karena anak gadisnya yang selama ini dia jaga telah terenggut kesuciannya oleh kakak kelas di sekolahnya. "Anak saya menghamili putri, Anda?" Ibu dari Diaz tersenyum smrik dengan tatapan meremehkan. Dia tidak akan menyangkal, sebelumnya Diaz memang sudah mengakui kesalahannya yang menodai seorang gadis demi taruhan bersama teman-temannya. Ibu Diaz menatap gadis muda yang terduduk dengan kedua tangan gemetar, saling mengait dan bertumpu di paha. wajahnya kusut dengan mata sembab. Penampilannya begitu sederhana, memakai kaus pendek dengan bawahan rok selutut. Rambutnya sebahu yang tergerai semrawut, namun tidak mengurangi aura cantik dan manisnya.  "Baik, kami akan bertanggung jawab!" Ibu Diaz mengambil sebuah amplop dari dalam tas yang sudah dia siapkan.  "Amplop ini berisi uang dengan jumlah yang tidak sedikit. Saya memberikannya secara cuma-cuma, terserah kalian akan gunakan untuk biaya menggugurkan kandungan atau untuk melahirkan anak itu! Yang jelas, Diaz tidak akan menikahi anak Anda!" tegas Ibu Diaz. "A--apa?  Bagaimana mungkin Anda tega melakukan ini? Bagaimana pun benih yang anak saya kandung adalah cucu, Anda!"  "Hey, Orang Miskin! Kamu pikir saya tidak tahu? Kalian menuntut tanggung jawab agar anak saya menikahi dia demi keuntungan kan? Jangan mimpi bisa hidup enak karena menjebak orang kaya untuk menikahi anakmu! Sekarang pergi!" usir wanita itu dengan wajah garang dia bahkan menyuruh seorang satpam untuk menyeret si gadis dan bapaknya keluar rumah.  "Pergi!" titah satpam dengan mendorong mereka sampai terjatuh di pelataran rumah.  "Bapak? Ba--pak, kenapa, Pak?" Gadis itu menangis histeris ketika melihat bapaknya tiba-tiba sesak napas lalu tak sadarkan diri.  "Bapaaak!" 

กิตติหนุ่มใหญ่พ่อหม้ายวัย35 ผู้มีจิตใจเข้มแข็งดุจหินผา เยือกเย็นราวน้ำแข็งขั้วโลกเหนือจะสละโสดอีกครั้งเพราะตกหลุมรักเด็กสาววัยใสได้หรือเปล่านะ หนูนิดแค้ดดี้สาววัยใส สาวน้อยหน้าตาน่ารัก สดใสตามวัยของเธอ พรหมลิขิตบรรดาลให้ทั้งสองต้องมาเจอกัน เธอจะก้าวข้ามผ่านความเหลื่อมล้ำของวัยและฐานะไปได้หรือไม่

“Pipay!” galit na sigaw ng aking madrasta mula sa kanyang silid habang abala sa pag-aayos ng kanyang mukha. Halos magputok ang ugat sa kanyang leeg, na para bang ako ang dahilan ng lahat ng problema niya sa buhay. “Bakit po, Madam?” mahinahon kong sagot habang tuloy sa paglalampaso ng sahig. “Madam”—iyon ang itinawag niya sa akin mula pa noong una, at dahil sa takot, hindi ko na rin inusisa kung bakit. Ako nga pala si Piazza Fontana Vega, o mas kilala bilang Pipay. Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako, ngunit hanggang Grade 5 lang ang naabot ko. Natigil ako sa pag-aaral noong mag-asawa muli ang aking ama. Simula noon, naging parang alipin na ako ng aking madrasta. Araw-araw, pareho lang ang eksena sa bahay. Ako ang gumagawa ng lahat ng gawain habang si Madam at ang kanyang anak na si Claire ay nag-e-enjoy sa luho ng buhay. Pero kahit ganoon, may lihim akong pangarap. Minsan, sa mga tahimik na gabi, iniisip ko kung darating ba ang araw na makakawala ako sa ganitong sitwasyon. “PIPAY!” muling sigaw ng aking madrasta, na tila mas nagiging galit pa. Agad kong iniwan ang mop at tumakbo sa kanyang kwarto. Kailangan kong magmadali. Kapag natagalan ako, mas matindi ang parusa. “Madam, may kailangan po ba kayo?” magalang kong tanong sa aking Madrasta. "Bakit ba ang bagal mong kumilos? HETO! Labhan mo pati ang damit ng anak ko!” sigaw niya, sabay hagis sa akin ng maruruming damit. Tumama ito sa aking mukha, pero wala akong nagawa kundi damputin ang mga ito. “Opo, Madam,” sagot ko, habang pinipigil ang pagbagsak ng luha.