Novel & Cerita Audacity In A Sentence

anitong nagbaba ng tingin saka ipinagpatuloy ang pagkain. Natawa siya saka pabirong nagsalita. “Ah ganoon ha, so kung sakali palang i-assume kong may gusto ka sakin okay lang kasi iyon ang pakiramdam ko?” mabilis na nag-angat ng ulo si Audace sa narinig. “Hoy hindi ah!” namumula ang mukhang protesta ng dalaga. Binigyan niya ng hindi kumbinsidong tingin ang dalaga. “R-Really? Convince me then” biro ulit niya na lalong ikinapula ng mukha ni Audace, kasama ang tainga nito.

Pampalubag-loob siguro para tanggapin ni Audrey na i-address ko siya ng 'baby' forever. "It's quite embarrassing po kasi. Dalaga na po ako, dapat 'ganda' na po ang tawag sa akin. 'Di ba po?" "May point ka naman. Mas okay nga 'yong 'ganda' kaysa sa 'baby' para feel na feel mo talaga araw-araw na maganda ka." Liam now put the stethoscope in his ears and commanded Audrey to sit straight on her chair. "Inhale." "And then exhale."

“Thanks… you really know how to play your part.” Bahagya akong tumingin sa paligid para siguraduhing walang nakakarinig, saka ako nagsalita ulit, mas malamig na ang tono. “Just don’t make the real Audrey escape,” dagdag ko, diretso at walang pag-aalinlangan. “Because if she does… everything falls apart.”

sabi ko sa kanila, hinatid ko sila sa labas habang buhat buhat si Angel nagwawala kasi pagibaba ko. "No worries, if you want someone to talk to, don't hesitate to ask me, okay" malambing na sabi ni Audrey sa akin, tumango naman ako dito. "Pagkailangan mo ng resbak sabihan mo ako, Florence ipapagulpi ko yun" pagbibiro ni Austin sa akin, hinampas naman siya ni Aidan, "Don't say that nandyan yung bata" sita nito sa kapatid.

sagot ng aking kausap. Tinapos ko na ang aming pag-uusap dahil wala rin naman pala itong magandang maibabalita. Kung hindi lang sana na-trauma si Audrey ay malaki sana ang maitutulong nito para mapabilis ang paghahanap sa lalaking sumagip ng aking buhay.