1st Monthsary Message Tagalog Novels & Stories

“Happy first monthsary.” Tahimik kaming nagtitigan sandali, parang pareho naming iniintindi kung gaano kabilis ang mga pangyayari sa buhay namin. “Anong plano?” tanong niya. Bigla akong napangiti bigla. “Mag-bake kaya tayo ng cake.” “Ha?” literal na napaatras siya. “Ako? Mag-bake?” “Oo. First monthsary natin. Kailangan special manlang itong gabi natin.”

BOLCT-18 MARINEL TATLONG ORAS na akong nakatanga at nakatingin lang sa kisame. Halos wala na rin akong mailuha na. Ganito pala ang pakiramdam kapag unang beses mong ma-in love sa isang tao. Iyong tipong nasasaktan ka ng todo dahil lang sa may nararamdaman ka sa taong 'yon. Ang masaklap pa, may mahal itong iba. Akala ko puro saya ang isang pagmamahal, 'yon pala kapag natuto ka na, diyan na magsisimula ang kalbaryo mo.

Baka nga ilang daang-libong tupa na ang nagdaan sa isip niya habang nakapikit. Minabuti niyang tingnan ang cellphone niya at nakita niya sa screen na may message pala siya. Hi, honey! Wish you were here! I missed you so much! Sa ilalim ng message ni Miguel ay kalakip ang picture nito na malungkot at nakasibi ang bibig. Dalawang oras na pala ang nakakaraan nang magmessage sa kanya si Miguel at naka offline na ito.

Taragis kasi itong si Mary hindi pwedeng magtagal sa anyong tao kaya mas kailangan bantayan ng maigi si machete kung hindi baka mayari ako sa aking erpat hindi ko pa naman kayang kalabanin yon masyado pa akong mahina kumpara sakanya Sa gitna ng aming munting kainan... wait parang ang pangit pakinggan non ah? kainan? ahhh bahala na! isang notification ang nag pop-up sa screen ng cellphone ko *1 Message Receive* binuksan ko ito agad at pangalan ni Essay ang lumitaw tangina lord ano nanaman ito? blessing o karma? binuksan ko ang mensahe Hu u po? Tangina blessing nga! teka wait--- blessing? puta ano itong pinagsasabi ko... para bang bumibilis nanaman ang tibok ng puso ko at naririnig kong tunog

“I don’t know, bes. Kahapon pa ng umaga masama ang pakiramdam ko. Panay suka rin ako.” Tinitigan ako ni Jass. “My God! Late ba ang period mo ngayon, bes?” tanong nito. Natigilan ako at nag-isip. Mayamaya, unti-unting nanlaki ang mga mata ko at napatingala rito. “Tell me you’re not.” Biglang kumabog ang puso ko. Damn. “What date is it now, bes?” tanong ko rin. “It’s 20th.” Mas lalo akong kinabahan. “Bes... d-dapat first week pa lang ng buwan ay may dalaw na ako.”

“Gusto mo bang ikaw ang tumingin?” May apat o limang petsang naka-mark, mga araw na sinasabing masuwerte. Ang pinakamalapit ay sa susunod na buwan, at ang pinakamalayo ay lampas kalahating taon. Malinaw ang kahulugan nito: handa na siya, kailan man. Agad siyang umiling. “Hindi puwede ang next month. Lahat abala. Tapos itong isa… masyadong mainit ang panahon.”

Pilit kong pinaiintindi sa sarili ko na bakit ako iiyak kung wala pa naman akong pinanghahawakan na ebidesiyang may iba nga siya. Hanggang sa dumating ang pang 14th monthsary namin. Alam kong kahit minsan ay hindi niya nakakaligtaan ang kahit isa sa aming monthsary. Lagi iyon may pasabog. May pa-surprise na date o regalo. Bago pa man ako gigising kapag monthsary namin ay may text o tawag na ‘yan sa akin. Binabati niya ako ng happy monthsary. Nangyari naman. Tinawagan ako medyo late na nga lang. Hindi na ako ginising ng tawag niya. Sandali na rin lang ang tawag na iyon. “Happy 14th monthsary bhie ko” at nang sinagot ko siya ng Happy Monthsary too ay ibinaba na niya. Wala nang mahabang pag-uu

Sabi ko sabay tap sa legs niya "Babe pwede bang wag muna? I mean...pag tumagal na tayo kunti. Sa anniversary." "Grabe sa tagal. Monthsary lang naman please. Excited na rin kasi siya" "Fine. Sa 1st monthsary natin." "Sure na Yan ha? Sabihin ko na mamaya." "Yes babe." "Thank you babe." "Babe sorry." "Huh? Sorry for what?" "Sorry kasi wala pa kong lakas ng loob para ipakilala ka kay daddy bilang boyfriend ko."

Sana ay mapatawad mo kami. Biglang tumulo ang luha ko. Kahit na hindi naka-save sa phonebook ko ang pangalan ng sender, alam na alam kong si Andrey ito. Ang totoo niyan, nag-e-enjoy rin ako ng sobra tuwing kasama ko sila. Miss na miss ko na sila. Mayamaya, pinunasan ko ang luha ko. Nabigla naman ako nang sunod-sunod na message ang natanggap ko. Agad ko naman itong binasa.

sagot ni Gabriel na sinang-ayunan lamang ng dalaga. Matapos nang isulat ni Katherine ang bahagi na nahihirapan si Gabriel ay biglang tumunog ang kanyang phone. Isang mensahe nanaman para sa kanya. Biglang lumakas ang kabog ng kanyang puso bago tignan ang nasa screen nito. Umupo siya sa kama at binasa ito. From: Unknown Number Hello. Malapit na pala tayo magkita ulit. I'm excited to see you, woman.